Review: Alain Pire Experience - Live In Cardigan (Eigen Beheer, 2020) (Psychedelische Rock)

Alain Pire (zang, sologitaar, Hammond orgel, percussie en mellotron) richtte te Marchin, België, zijn trio Alain Pire Experience op, dat verder bestaat uit: René Stock - basgitaar en achtergrondzang en Marcus Weymaere - drums en achtergrondzang.
De band bracht hun debuut album "Cambridge" op 2 februari 2014 in eigen beheer als LP in een zeer beperkte oplage uit en tevens verscheen het album in een beperkte oplage als CD en als digitale download en deze werd gevolgd door: "Songs From The 13th Floor" (1 oktober 2017, beperkte oplage als CD, eigen beheer), "Apex" (24 april 2019, beperkte oplage als CD, eigen beheer) en "Live In Cardigan" (6 maart 2020, beperkte oplage als CD, eigen beheer).
Het live album werd tijdens de festivals Festival Of Psychedelica te Cardigan, Wales op 4 augustus 2018 en 3 augustus 2019 opgenomen, waarbij vermeldenswaardig is, dat de drums in 2019 werd gespeeld door Jeremy Coppens, die tevens de achtergrondzang verzorgt.

Het album, dat 12 nummers bevat, begint met "I Saw The Light Today", waarin de band aangekondigd wordt en meteen met de muziek start en ik een fantastische psychedelische jaren 60 gerelateerde rock song in een gemiddeld tempo voorgeschoteld krijgt, die sterke invloeden van de muziek van The Beatles heeft en een aanstekelijk dansbaar ritme bevat, dat tegen het eind meer snelheid krijgt en deze wordt gevolgd door "Your Elephants Are Everywhere", een geweldige Oosters startende psychedelische rock song, die swingt, lichte acid rock invloeden heeft en een aanstekelijk ritme bevat, waarbij stil zitten geen optie is.
Daarna volgen "Time Machine", een heerlijke swingende song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, acid rock invloeden heeft en tempowisselingen bevat,
"Lazin' In The Afternoon", een schitterende jaren 60 gerelateerde song, die aanzet tot dansen en opnieuw invloeden acid rock en van de muziek van The Beatles en prima samenzang bevat en "Have some Fun", een lekker in het gehoor klinkende uptempo mix van pop en licht psychedelische muziek.
In "Smoking DMT" zet Alain Pire Experience me een puike swingende rock voor, die een terugkerend ritme heeft en aanzet tot dansen, in "Drifting South" laat de band me genieten van een dansbare uptempo poprock song met lichte bluesrock invloeden, die subtiele tempowisselingen heeft en in "Drops On Fallen Leaves" krijg ik een prachtige rustige poprock song voorgeschoteld.
Dan volgen "On The Moon", een mooie progressieve poprock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme heeft en "Turn On, Tune In, Drop Out", een schitterend instrumentaal nummer met een terugkerend ritme en lichte psychedelische invloeden.
Verder hoor ik "On The Other Side", een prima poprock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme heeft en "Do you Remember Those Days?", een swingende song, die een terugkerend ritme heeft, vrolijk klinkt en aanzet tot dansen.

"Live In Cardigan" van Alain Pire Experience is een geweldig live album, dat vol heerlijke nummers staat, waar ik van begin tot einde zeer van genoten heb en ik kan liefhebbers van psychedelische rock, en poprock, deze schijf dan ook sterk aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Velvet Viper - Pilgrimage (Remastered) (Massacre Records, 2020) (Hardrock)

In 1988 richtte zangeres Jutta Weinhold de Duitse band Zed Yago te Hamburg op, die verder bestond uit: Gunnar Heyse - sologitaar, Jimmy Boehlke - sologitaar, Wolfgang “Tatch” Mirche - basgitaar en Claus “Bubi The Schmied” Reinholdt - drums, die in 2018 overleed.
Op 1 april 1988 bracht de band hun debuut album "From Over Yonder" via Steamhammer Records als LP en CD uit en tevens verscheen het album via Mega Records als LP, waarna in 1989 het album "Pilgrimage" via RCA Records als LP en CD verscheen en in 1990 uit elkaar ging.
Daarna besloot Jutta Weinhold de band Velvet Viper op te richten en bracht het album "Velvet Viper" in 1991 via RCA Records als LP en CD uit die in 1992 gevolgd werd door "The 4th Quest For Fantasy", dat via T.A.O.B Productions eveneens als LP en CD verscheen, "Respice Finem" (GMR Music Group, LP en digitale download, 23 maart 2018) en "The Pale Man Is Holding A Broken Heart" (Massacre Records, LP in een beperkte oplage van 300 stuks op zwart vinyl, CD en dd, 25 oktober 2019).
Op 21 augustus 2020 verschijnt het debuut album van Zed Yago, "From Over Yonder" als geremasterde her-persing onder de bandnaam Velvet Viper via Massacre Records als LP in een beperkte oplage, als CD en als dd en vermeldenswaardig is, dat de LP 10 nummers bevat (1 bonus nummer), terwijl de CD 3 bonus nummers heeft, waardoor deze 10 minuten langer duurt en op dezelfde dag verschijnt ook hun tweede album "Pilgrimage" in een geremasterde uitgave via Massacre Records als LP in een beperkte oplage, als CD en als dd, waarop oorspronkelijk 11 nummers op staan, maar op de CD aangevuld zijn met 4 bonus tracks.
Op dit album spelen de gastmuzikanten: David Moore - sologitaar, Olaf Eimer-Lenk - sologitaar, Peter Szegeti - sologitaar, Jochen “Zeno” Roth - sologitaar, Lars Ratz - basgitaar en Franco Zuccaroli - drums.

De CD", "Pilgrimage", begint met "Pilgrim's Choir" en hierin speelt Velvet Viper een mooi, vrij rustig, stukje orkestraal muziek, dat lichte klassieke invloeden heeft en gevolgd wordt door de titel song "Pilgrimage", een uitstekende mix van hardrock en melodische rock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "The Fear Of Death", een prachtige melodische song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Daarna volgen "Pioneer Of The Storm", een heerlijke swingende rock song, die invloeden van hardrock heeft, "Black Bone Song", een geweldige stevige hardrock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Rose Of Martyrdom", een lekker in het gehoor klinkende rock song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en enkel subtiele tempowisselingen bevat.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "The Man Who Stole The Holy Fire" schotelt Velvet Viper me een schitterende, vrij zware, stevige rock song voor, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme heeft, in "Achilles Heel" krijg ik een fantastische swingende uptempo song te horen, die tempowisselingen heeft en in "The Pale Man" hoor ik de band een verrukkelijke aanstekelijke song in een gemiddeld tempo spelen, die een hoog meedein gehalte heeft.
Verder volgen "Omega Child", een stevige hardrock song, die aanzet tot dansen en "Fallen Angel", een puike dansbare rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme heeft.
Vervolgens is het de beurt voor de bonus nummers, waarvan "Merlin" de eerste is en hierin laat de band me genieten van een swingende rock song met enkele tempowisselingen en een aanstekelijk ritme, "HM Rebels", een geweldige swingende hardrock song met een gemiddeld tempo, "King Arthur", eveneens een prima aanstekelijke rock song en "Ring Of Stone", een fantastische aanstekelijke song, waarbij stil zitten geen optie is.

"Pilgrimage (Remastered)" van Velvet Viper is net als "From Over Yonder" een uitstekend rock album, dat vol heerlijke muziek staat en ik kan elke liefhebber van hardrock deze schijf dan ook zeer aanraden.

Review: Solkyri - Mount Pleasant (Bird's Robe Records / Dunk! Records, 2020) (Post-Rock)

Solkyri uit Sydney, Australië, bestaat uit: Adam Mostek - sologitaar, Andrew Pearsall - basgitaar, Nicholas Hall - drums en Ryan Fitz-Henry - sologitaar en keyboards.
De band bracht hun debuut EP (6 nummers) "No House" op 20 februari 2011 als CD en als digitale download uit en deze werd gevolgd door: het album "Are You My Brother?", (7 mei 2013, CD en dd), "Sad Boys Club" (10 april 2015, CD en dd) en "Mount Pleasant" (6 maart 2020, CD met 5" kartonnen portemonnee, LP in een beperkte oplage van 100 stuks op doorzichtig zeeblauw met wit gespetterd 180 gram vinyl, LP in een beperkte oplage van 200 stuks op doorzichtig roze met cyaan blauw gespetterd 180 gram vinyl (beide met een handgeschreven "Dank je" papiertje plus een collectie stickers) en als dd.

Het album, dat 9 nummers bevat, start met "Holding Pattern", een stevig swingend uptempo post-rock nummer, dat een aanstekelijk ritme bevat, enkele tempowisselingen heeft en iets over de helft van het nummer verandert in een zwaar stukje muziek en gevolgd wordt door "Potemkin", een lekker in het gehoor klinkend uptempo nummer met tempowisselingen, invloeden van melodische rock en een swingend ritme, waarbij het niet mogelijk is stil te blijven zitten.
Daarna volgen "Pendock & Progress", een heerlijk uptempo rock nummer met melodische invloeden en een aanstekelijk ritme, "Meet Me In The Meadow", een mooi stukje muziek, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en "Shambles", eveneens een swingend rock post-rock nummer, dat tempowisselingen heeft.
In "Time Away" schotelt Solkyri me een opnieuw zo'n uitstekend nummer voor, dat tempowisselingen heeft en een aanstekelijk ritme bevat, in "Summer Sun" krijg ik een dansbaar stuk post-rock voorgezet, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en tempowisselingen heeft, dat iets over de helft van het nummer steviger wordt en in "Well, Go Well" speelt Solkyri een kort nummer, dat iets meer dan 1 minuut duurt en hierin brengt de band een dreigend stukje muziek ten gehore, dat verder gaat in "Gueules Cassées", waarin de band me laat genieten van een fantastisch heftig uptempo nummer, dat tempowisselingen heeft, bij tijd en wijle dreigend klinkt, swingt als een trein en tegen het einde over gaat in een rustig tempo.

"Mount Pleasant" van Solkyri is een puike plaat, die vol swingende uptempo nummers staat, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook van harte aanbevelen aan liefhebbers van (post) rock.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: The Lurkers - Fits You Like A Glove (Damaged Goods Records, 2020) (Punk)

The Lurkers uit Uxbridge, London, England werd in het najaar van 1976 opgericht en bestond uit: Pete "Plug" Edwards -  zang, Pete Stride - sologitaar, Nigel Moore - basgitaar en Pete "Manic Esso" Haynes - drums, maar na enkele repetities werd Edwards vervangen door Howard Wall.
Na optredens gedaan te hebben in de Roxy Club te Londen, werd ook Moore vervangen en vulde Arturo Bassick zijn plaats in.
De band bracht hun debuut single "Shadow" / "Love Story" in juli 1977 via Beggars Banquet uit en deze werd gevolgd door "Freak Show" / "Mass Media Believer" (oktober 1977, Beggars Banquet) en "Ain't Got A Clue" / "Ooh Ooh I Love You" (mei 1978, Beggars Banquet) en deze single kwam op de 45ste plaats in de UK Singles Chart terecht.
In juni 1978 werd hun eerste album "Fulham Fallout" via Beggars Banquet uitgebracht en haalde de 57ste plaats in de Albums Chart.
Vervolgens bracht de band tot 2019 via diverse labels en in verschillende formaties nog 22 LP's, waarvan 3 live en 14 compilatie albums, 3 EP's en 12 singles uit en ging verschillende malen uit elkaar, om weer opnieuw te starten en sinds 2016 bestaat de band uit de originele leden: Pete Stride - sologitaar, Nigel Moore - basgitaar en Pete "Manic Esso" Haynes - drums, die samen met Danie Centric - zang op 24 november 2017 de 7" EP "High Velocity" uitbracht via Human Punk en Damaged Goods Records in een beperkte oplage van 500 stuks op roze vinyl.
Op 25 februari 2019 verscheen hun 7" single "Electrical Guitar", met zangeres Danie Cox (The Featherz), die Danie Centric vervangen heeft, via Damaged Goods Records in een beperkte oplage van 750 stuks op doorzichtig zwart vinyl en op 25 september 2020 brengt Damaged Goods Records hun single "Fits You Like A Glove"/ "When You Are Borderline" in een beperkte oplage van 500 stuks op 7" geel vinyl uit als voorloper van hun album "Sex Crazy", dat 9 oktober 2020 verschijnt.

In "Fits You Like A Glove", dat ook op het album staat, laat The Lurkers me genieten van een schitterende uptempo punkrock song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en in het speciaal voor deze single opgenomen "When You Are Borderline" krijg ik een heerlijke swingende melodische uptempo punkrock song voorgeschoteld, waarbij stil zitten geen optie is.

"Fits You Like A Glove"/ "When You Are Borderline" van The Lurkers is een fantastische punkrock single, die eind jaren 70 opgenomen had kunnen zijn en ik raad liefhebbers van dit genre muziek deze schijf dan ook ten zeerste aan.

Sorry! Nog geen video beschikbaar.

Review: Queen Elephantine - Tribute To Atrophos Vol. III (Atypeek Music, 2020) (Improvisatie)

Queen Elephantine werd in 2006 te Hong Kong, China, opgericht en heeft zijn thuisbasis tegenwoordig in Philadelphia, Pennsylvanië, Amerika.
De band bestaat heden ten dage uit: Indrayudh Shome - sologitaar en zang, Camden Healy - basgitaar, Brett Zweiman - percussie, zang en elektronia, Matthew Couto - synthesizer, Srinivas Reddy - tanpura, Daniel Quinn - percussie en pukele en Nathanael Totushek - drums.
Hun debuut album "Surya" verscheen op 1 september 2007 via Concrete Lo Fi Records in een  beperkte oplage als CD en als digitale download en werd op 1 maart 2008 gevolgd door het album "Yatra", waarop 2 lange nummers staan, die als digitale download werd uitgebracht.
Daarna volgden: "Kailash" (1 mei 2010, beperkte oplage als CD en beperkte oplage als cassette en als dd, Concrete Lo Fi Records), "8XI08 Live In Brooklyn" (4 mei 2010, digitaal album via Ruralfaune/Faunasabbatha), "Garland of Skulls" (10 augustus 2011, beperkte oplage als CD via Concrete Lo Fi Records en als dd +
beperkte oplage van 250 stuks als LP op zwart vinyl via Cimmerian Shade Records in 2016), "Scarab" (10 mei 2013, beperkte oplage als LP op zwart en op wit vinyl van 300 stuks via Cosmic Eye Records en als dd en in een beperkte oplage als CD via Heart & Crossbone Records in 2016), "Omen" (1 juni 2015, als dd via
Atypeek Music), "kala" (21 oktober 2016, als LP in een beperkte oplage van 500 stuks op rood en op zwart vinyl via Cimmerian Shade Records en als CD via Argonauta Records), "Gorgon" (8 november 2019, als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op rood vinyl, als CD en als dd via Argonauta Records), "Tribute to Atrophos Vol I" (27 april 2020, dd), "Tribute to Atrophos Vol II" (1 juni 2020, dd via Atypeek Music), maar ook bracht de band een split CD en dd uit met Sons Of Otis onder de titel "Sons of Otis"/"Queen Elephantine" (1 april 2007, Concrete Lo Fi Records) en op 10 juli verscheen het album "Tribute To Atrophos Vol.1 + Vol.2", waarop 7 nummers staan, als CD en als dd via Atypeek Music.

Op 29 juni 2020 verscheen de derde EP op rij, getiteld "Tribute To Atrophos Vol. III" als digitale download via Atypeek Music en deze bevat 4 nummers, waarvan het eerste "Myriad Mind" heet, waarin de band in een langzaam tempo ruimtelijk en psychedelisch begint, om de muziek iets na de helft van het nummer meer snelheid mee te geven en naar een climax toe te werken, om dan weer in rust te eindigen.
Daarna volgt "Blister", een rustig nummer met een terugkerend licht hypnotiserend ritme, dat iets over de helft heftiger wordt en meer snelheid krijgt.
In "Dismember Me" speelt Queen Elephantine een mix van noise, improvisatie en ruimtelijke invloeden in een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.
Dan volgt het laatste nummer, getiteld "Liminal Body", een vrij rustig nummer, dat invloeden van psychedelische muziek en improvisatie bevat, die naar het einde toe in een iets hoger tempo gespeeld wordt.

"Tribute To Atrophos Vol. III" van Queen Elephantine is net als "Tribute To Atrophos Vol.1 + Vol.2" een schitterende uitgave, die ik elke liefhebber van improvisaties en psychedelische muziek kan aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Natskygge - Natskygge (Kozmik Artifactz Records, 2020) (Progressieve Rock)

Natskygge uit Esbjerg, Denemarken bestaat uit: Thomas Iversen - zang en sologitaar, Martin Lykkegaard - sologitaar, Dan Kunstmann - basgitaar en Thomas Sørensen - drums.
De band bracht op 1 april 2018 hun debuut EP "Lidt Efter Lidt" als digitale download uit, die op 18 oktober 2019 gevolgd werd door de single "Drømme Falder", waarna op 13 december 2019 hun single "På Hjørnet Af Galaksen" als voorloper van hun debuut album "Natskygge", waarop 8 nummers staan, verscheen, die op 21 augustus 2020 in een beperkte oplage als LP via Kozmik Artifactz Records wordt uitgebracht.

Het album, dat in het Deens gezongen wordt, start met "Filmmer", waarin de band een schitterende progressieve rock song in een niet al te hoog tempo ten gehore brengt, die invloeden van de jaren 70 muziek heeft ne deze wordt gevolgd door "Kaptajnen", een mooie rustige poprock song, die iets over de helft van het nummer in een hoog tempo over gaat, dat psychedelische invloeden bevat.
Daarna volgen de single "Dromme Falder", een uitstekende aanstekelijke pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en me enigszins aan de muziek van Uffe Lorenzen (Spids Nøgenhat, Baby Woodrose) doet denken (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en "Silhuetter Af Liv", een heerlijke progressieve rock song met een gemiddeld tempo, die een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme heeft.
In de single "Pa Hjornet Af Galaksen" hoor ik Natskygge een geweldige zware trage progressieve rock song spelen, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en in "Oceaner" zet de band me nogmaals zo'n puike rock song voor, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Vervolgens speelt de band "Rogslor", eveneens een rustig nummer, dat lichte folk en psychedelische invloeden heeft en een terugkerend ritme bevat en "Livets Kulor", een rustig nummer, dat psychedelisch begint, invloeden van jazz heeft en iets over de helft heftiger wordt en zwaarder klinkt.

"Natskygge" van Natskygge is een uitstekende debuut LP, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan deze schijf dan ook aanraden, aan iedere liefhebber van progressieve muziek.

Review: Slomosa - Slomosa (Apollon Records, 2020) (Stoner)

Slomosa uit Bergen, Noorwegen bestaat, nadat Anders Rørlien (sologitaar) en Kristian Tvedt (basgitaar) in 2019 vervangen werden, tegenwoordig uit: Benjamin Berdous - zang en sologitaar, Tor Erik “Totto” Bye - sologitaar, Marie Moe - basgitaar en Severin Sandvik - drums en percussie.
De band nam de 8 nummers voor hun debuut album "Slomosa" in het najaar van 2018 live op in de Polyfon Studio en op 28 augustus 2020 brengt Apollon Records het als LP in 2 verschillende kleuren (wit en groen) in een beperkte oplage op 180 gram vinyl uit en tevens verschijnt het in een reguliere oplage op zwart vinyl, als CD en als digitale download en deze werd vooraf gegaan door "de digitale singles: "Horses" (24 oktober 2019), "There Is Nothing New Under The Sun" (19 februari 2020) en "In My Mind's Desert" (12 juni 2020).

Het album begint met de debuut single "Horses", waarin de band een heerlijke swingende uptempo stonerrock song ten gehore brengt, die een terugkerend ritme heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Kevin", een swingende uptempo rock song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
Daarna volgen "There Is Nothing New Under The Sun", dat sterk op het vorige nummer lijkt en gitaar invloeden van Stefan Koglek (Colour Haze) bevat (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en de single "In My Mind's Desert", een lekker in het gehoor klinkende uptempo song, die melodische invloeden heeft. (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
In "Scavengers" zet Slomosa me een geweldige swingende melodische uptempo stonerrock song voor met gitaar invloeden van Stefan Koglek en in "Traktor" krijg ik nogmaals zo'n zelfde soort rock song te horen krijg, die swingt.
Dan volgen "Estonia", een stevige stonerrock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en enkele prima tempowisselingen bevat en "Psychonaut", een uitstekende swingende uptempo rock song, die swingt en tempowisselingen bevat.

"Slomosa" van Slomosa is een prima debuut album, dat naar mijn mening iets te weinig variatie heeft, maar evengoed vol puike uptempo stonerrock songs staat en ik kan liefhebbers van dit genre, deze schijf dan ook zeer aanraden.