Review: Il Sentiero Di Taus - Macrocosmosi (Locanda Del Vento, 2018) (Symfonische Rock)

Il Sentiero Di Taus werd in 2011 te Milaan, Italië  en bestaat uit: Gennaro Lucio Zinzi - zang en sologitaar, Tiziano Taccini - sologitaar, Jesus - basgitaar en Claudio "Buddha" Buonfiglio - drums.
De band bracht op 1 januari 2013 hun debuut album "La Grande Perla" op CD en als digitale download uit en deze werd 13 april 2018 gevolgd door "Macrocosmosi", dat via Locanda Del Vento, het sub label van Lizard Records, verscheen en 9 nummers bevat.

Het album begint met "Overture", waarin ik de band een uitstekend symfonisch nummer hoor spelen, waar Oosterse, klassieke en hardrock invloeden in zitten en deze wordt in een gemiddeld tempo gespeeld en gevolgd door "Decisione", een prima afwisselende symfonische song, die diverse tempowisselingen heeft.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna zet de band me "Era Moderna" voor en krijg ik een Oosters klinkend symfonisch nummer te horen, dat iets na de helft van het nummer verandert als de zang er bij komt en de muziek lichtelijk naar klassiek begint te neigen en dit nummer wordt gevolgd door "Genesi" speelt Il Sentiero Di Taus een vrolijk startende song, waarin symfonische rock, hardrock en wisselende tempo's aan elkaar worden gesmeed.
In "Sorridi (Penitenza)" schotelt de band me een afwisselende rock song voor en in "Adamo (Part 1)" brengt de band een lekker in het gehoor klinkende aanstekelijke poprock song ten gehore, die met mooie blokfluit tonen begint en lichte Griekse invloeden heeft.
Dan volgt "Canis Ferox (Le Debolezza Dell'Uomo)", een prima mix van symfonische en progressieve rock, die wisselende tempo's en hardrock invloeden heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door "Al Jilwah (Il Libro Della Legge)", waarin ik een mooie, vrij rustige, afwisselende rock song hoor, die klassieke en hardrock invloeden heeft.
Als laatste nummer krijg ik "Adamo (Parte 2)" te horen en daarin speelt de band een aanstekelijke mix van hardrock, folk en zuid Europese ritmes, die ook nu weer, diverse tempowisselingen bevat.

"Macrocosmosi" van Il Sentiero Di Taus is een uitstekende schijf, die afwisselende muziek bevat, waarin diverse stijlen gecombineerd worden, waarbij de symfonische rock centraal staat en ik kan liefhebbers van dit genre dan ook aanraden, deze CD eens te gaan beluisteren.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Trama - Oscure Movenze (Locanda Del Vento, 2018) (Progressieve Rock)

Trama uit Genova, Italië, die in 1995 werd opgericht, heeft 20 jaar na hun debuut album "Prodromi Di Finzioni Sovrapposte" (Mellow Records, 1998) een nieuw album uitgebracht, getiteld "Oscure Movenze".
De meeste nummers zijn in die 20 jaar geschreven, behalve het eerste nummer, dat "Intro - Oblio" nog niet eerder uitgebracht werd.
De band bestaat uit dezelfde personen, die ook het eerste album maakten: Annalisa Accorsi - zang, Lorenzo Loria - sologitaar, Gabriele Guidi Colombi - basgitaar, Luca Scherani - keyboards en Paolo Gaggero - drums.
Locanda Del Vento, een sub label van Lizard Records heeft op 18 juli 2018 het album "Oscure Movenze", waarop 5 nummers staan, op CD uitgebracht.

Het eerste nummer van "Oscure Movenze" heet "Intro - Oblio" en hierin hoor ik de band een fantastisch stuk melodische progressieve rock in een gemiddeld tempo spelen, dat diverse tempowisselingen heeft en na enkele minuten van ritme verandert in een prachtige uptempo symfonische rock song, die op zijn beurt verandert in een rustige symfonische song.
Daarna krijg ik "Anche Se Per Poco" voorgeschoteld en laat de band me een heerlijke mix van symfonische en progressieve rock horen, waar verscheidene tempowisselingen in zitten en deze wordt gevolgd door "Il Sottile Equillibrio", dat met een licht hypnotiserend synthesizer ritme begint, waarin de invloed van bands al Emerson, Lake & Palmer hoorbaar is en na enkele minuten verandert in een schitterende rock song, die diverse tempowisselingen heeft.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In het titel nummer "Oscure Movenze" zet Trama me een mooie melodische song voor, waar ook nu weer diverse tempowisselingen in zitten en dit nummer wordt gevolgd door "Il Viaggio", dat uit 3 delen bestaat.
Het eerste deel "Verso Il Sole" begint rustig en daarin laat de band me genieten van een uitstekende symfonische song, die langzaam meer snelheid krijgt en diverse tempowisselingen bevat.
Na iets meer dan 5 minuten stopt de muziek enkele seconden, waarna de band vervolgt met deel 2,"Nell'Acqua", een verrukkelijke uptempo symfonische song met invloeden uit progressieve rock, die ongeveer 4 minuten duurt en net als deel 1 enkele seconden stopt, om gevolgd te worden door "Contro Il Vento", dat eveneens rustig start, om na korte tijd met iets meer snelheid gespeeld wordt, waarbij de melodische muziek zo nu en dan aan zwelt.

"Oscure Movenze" van Trama bevat 5 heerlijke symfonische progressieve songs, waar ik zeer genoten heb en ik kan deze schitterende CD dan ook ten zeerste aanraden, aan iedere liefhebber van melodische symfonische en progressieve rock.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Anacondia - L'Orizzonte Degli Eventi (Locanda Del Vento, 2015) (Progressieve Rock)

Anacondia werd in oktober 1995 te Arese, Lombardije, Italië, opgericht en bestaat sinds de oprichting uit: Gabriele Ramilli - zang, Walter Marocchi - sologitaar en zang, Vincenzo Valerio - basgitaar, Andrea Canonico - piano, keyboards en zang, Nicoletta Bartola - saxofoon, dwarsfluit en zang en Antonio Sergi - drums en percussie, die samen opgroeiden.
Het debuut album van de band, "Due Mondi" verscheen in 2005 en in november 2015 is hun nieuwe album "L'Orizzonte Degli Eventi" uitgebracht via het Locanda Del Vento label, een sub label van Lizard Records.

"L'Orizzonte Degli Eventi" bevat 7 nummers, waarvan "Eroi Di Solitudine" de eerste is en hierin hoor ik de band een geweldige, stevig startende, hardrock song spelen, die diverse prima tempowisselingen bevat en iets over de helft over gaat in een fantastisch stukje progressieve rock, waarna de band terug keert naar het maken van hun stevige hardrock.
Daarna hoor ik "Nel Silenzio", een swingende progressieve rock song, waar verscheidene tempowisselingen en jazz invloeden in zitten, die gevolgd wordt door "Ideale O Verità", waarin de band me een uitstekende rustige rock song voorschotelt, die naar het einde toe verandert in een symfonisch nummer.
Het volgende nummer heet "Come Un Fiume In Piena" en daarin zet de band me een lekker in het gehoor klinkende aanstekelijke melodische rock song voor, die vrij commercieel klinkt, waarna ik "Un Foglio Bianco" hoor en ook in dit nummer schotelt de band me een heerlijke vrij rustige melodische rock song voor, die invloeden van hardrock en symfonische rock bevat.
In "Gerico" begint de muziek stevig, maar al snel verandert dat en laat de band me een schitterende swingende melodische rock song horen, waarin diverse tempowisselingen ingebouwd zijn om het nummer spannend te houden, terwijl halverwege het nummer de muziek verandert en Oosterse klanken te horen zijn, die gevolgd worden door een stukje hardrock, waarna de band weer verder gaat met het maken van melodische rock.
Het laatste nummer heet "Il Colore Dell'Aria" en daarin speelt de band een verrukkelijke symfonische rock song in een niet al te hoog tempo en sluit daarmee het album op gepaste wijze af.

"L'Orizzonte Degli Eventi" van Anacondia bevat 7 lekker in het gehoor klinkende songs, die bij liefhebbers van symfonische en progressieve rock zeker in de smaak zullen vallen en ik kan hen dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren. (luister naar de trailer van dit album via de youtube link onder de recensie)