Review: Lastryko - Limbo (Necio Records, 2020) (Progressieve Rock)

Lastryko uit Gdynia, Polen bestaat uit: Jacek Rezner - drums, Wojciech Lacki - basgitaar, Artur Bieszke - sologitaar en Maciej Szkudlarek - synthesizers.
De band bracht op 14 september 2017 hun debuut album "Lastryko" uit als CD en als Digitale download en deze werd op 25 maart 2019 gevolgd door "Tetno Pulsu", dat als LP op 140 gram rood vinyl, CD en als dd verscheen, waarna "Limbo" op 3 juli 2020 als dd werd uitgebracht en in september 2020 via Necio Records als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op doorzichtig kristal vinyl verscheen, waarvan 100 stuks via bandcamp verkocht worden.

Het album, dat 7 nummers bevat, begint op kant A met "C.A" waarin de band een prima dansbare uptempo mix van jazz en progressieve rock ten gehore brengt, die gevolgd wordt door "Firmament", een heerlijke pop song met een aanstekelijk ritme, dat aanzet tot dansen en tempowisselingen bevat.
Daarna volgt "8 kropel", een fantastisch swingend nummer met een licht hypnotiserend terugkerend ritme, waarbij stil zitten geen optie is.
De B kant van de plaat begint met "Limbo." zet Lastryko me een een geweldige mix van psychedelische muziek en experimentele muziek voor, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, waarna "Limbo.." volgt en de band een verrukkelijk uptempo nummer speelt, dat spacerock invloeden heeft en swingt als een trein.
Verder volgen "Limbo...", een schitterend nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, een melodisch ritme en tempowisselingen heeft en halverwege in een langzamer tempo over gaat, dat na korte tijd verandert in een swingend stuk progressieve rock en "....", een heerlijk stukje psychedelische muziek, dat in een langzaam tempo gespeeld wordt en me tot rust brengt.

"Limbo" van Lastryko is een schitterende plaat om te beluisteren en heeft me dan ook van begin tot einde geboeid en ik kan liefhebbers van progressieve muziek aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Saturndust - RLC (Necio Records, 2020) (Doom)

Saturndust uit Sao Paulo, Brazilië werd in 2010 opgericht en bestaat uit: Felipe Dalam - zang, sologitaar en synthesizer, Guilherme Cabral - basgitaar en Douglas Oliveira - drums.
De band bracht hun debuut uit op 7 augustus 2012 met het digitale nummer "Mardi Gras", dat op 2 december 2012 gevolgd werd door het digitale demo nummer "SOW (Sons Of Water)", waarna op 26 januari 2015 hun digitale debuut album "Saturndust" verscheen en op 17 april 2017 bracht de band het digitale album "RLC" uit.
Dit album verscheen 5 januari 2020 via Necio Records als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op rood en zwart gespetterd 180 gram vinyl, waarvan er 100 via bandcamp verkrijgbaar zijn.

Het album bevat 5 nummers, waarvan er 3 op de A-kant van de plaat staan en hiervan is "Negative-Parallel Dimensional" het eerste en daarin krijg ik een uitstekende zware trage song voorgeschoteld, die invloeden heeft van spacerock, doom en slugde rock heeft en zo nu en dan heftige en lichtelijk dreigend klinkt, waarna "Astral Dominion" volgt, een een trage heftige doom rock song, die tegen het einde iets meer tempo krijgt, waardoor de muziek tijdelijk begint te swingen, want de band besluit na korte tijd weer in een langzamer tempo te gaan spelen en in het titel nummer "RLC" speelt Saturndust een schitterend melodisch nummer in een niet al te hoog tempo, dat lichte psychedelische invloeden heeft.
Kant B begint met "Time Lapse Of Existence", een prima mix van doom en stonerrock, die in een langzaam tempo gespeeld wordt en enigszins dreigend over komt en halverwege een tempoversnelling en een aanstekelijk ritme krijgt, waardoor de muziek dansbaar wordt, om na korte tijd weer terug te komen in het trage tempo, waarna de band me "Saturn 12.c" voorzet, dat met verrukkelijke rustige ruimtelijke muziek start, die na een kleine 5 minuten over gaat in een hoger tempo, dat invloeden van progressieve rock bevat, om na korte tijd iets langzamer te worden en uit te monden in een schitterend rock nummer, dat diverse tempowisselingen bevat.

"RLC" van Saturndust bevat over het algemeen zware trage doom muziek, die enigszins duister klinkt, maar ook melodische en progressieve invloeden heeft, waarmee de band me met hun muziek heeft weten te boeien en ik kan liefhebbers van doom, deze schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Parahelio - Surge Evelia, Surge (Necio Records, 2020) (Melodische Rock)

Parahelio uit Lima, Peru, startte in 2015 en bracht op 13 november 2017 2 nummers, in een zeer beperkte oplage van 10 stuks, uit via de split CD "7000 Metros Sobre El Nivel Del Mar", die samen met Droste uit Chili (2 nummers) en Escape From The Machinery uit Ecuador (2 nummers) verscheen en als tevens als digitale download werd uitgebracht via La Flor Records.
Op  26 maart 2017 bracht dit label zijn digitale single "Gestos Y Distancia" uit en op 29 maart 2019 volgde zijn digitale debuut album "Surge Evelia, Surge", eveneens via La Flor Records.
Het album, dat 3 lange nummers bevat, wordt op 25 april 2020 via Necio Records als LP uitgebracht in een beperkte oplage van 300 stuks op goud marmerkleurig 180 gram vinyl, waarvan er 100 via bandcamp beschikbaar zijn.

De A-kant van de plaat bevat 2 nummers, waarvan het titel nummer "Surge Evelia, Surge" het eerste is en hierin krijg ik een prachtig rustig melodisch nummer voorgeschoteld, dat invloeden van bands als IWKC heeft en tegen het einde iets meer tempo krijgt en dit wordt gevolgd door "Gestos Y Distancia", waarin Parahelio me opnieuw zo'n schitterend uptempo post-rock nummer voorschotelt, dat na enkele minuten tijdelijk verandert, om dan weer verder te gaan in het tempo waarmee begonnen is.
Het nummer, dat op de B kant van de plaat staat heet "Ha'Adam" en daarin krijg ik een fantastisch afwisselend nummer te horen, dat progressieve rock invloeden en een terugkerend ritme bevat, diverse tempowisselingen heeft, rustig en melodisch klinkt en bij tijd en wijle swingt.

"Surge Evelia, Surge" van Parahelio is een sfeervolle plaat, die 3 verrukkelijke melodische nummers bevat, die ik elke liefhebber van deze muzieksoort en van post-rock kan aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Knei - III (Necio Records, 2020) (Progressieve Rock / Rock & Roll)

Knei uit La Pampa, Argentinië werd in 2006 opgericht en bestaat uit: Nicolás Lippoli - zang en sologitaar, Mauro Lopez - basgitaar en Roberto Figueroa - drums en percussie.
De band bracht op 31 december 2011 hun debuut album "La Puerta Del Sol" digitaal uit en deze werd op 1 oktober 2012 gevolgd door de digitale EP "Knei".
Daarna verschenen: "Juventud De La Gran Ciudad." (digitaal album, 2 december 2016), "III" (digitaal album, 7 juni 2019) en "66061 (Tormenta Pampeana)" (digitaal nummer, 4 april 2020).
Necio Records brengt hun digitale album "III" op 25 april 2020 als LP uit in een beperkte oplage van 300 stuks op 180 gram paars vinyl, waarvan er 100 stuks via bandcamp te bestellen zijn en tevens als digitale download.
Vermeldenswaardig is nog, dat ere een aantal gastmuzikanten op de plaat meespelen, waaronder: Gonzalo Bedacarratz - Hammond orgel en piano (3 nummers), Luis Balcarce - lapsteel gitaar (1 nummer) en Ensamble De Cámara, dat bestaat uit: Sebastian Viotto - viool, Cristian Luzza - viool, Guido Kohn - cello, Juan Pablo Peláez - trombpet, Manuel Delrío - trombone en Santiago Koziner - dwarsfluit.

Het album, dat 8 nummer bevat, begint op kant-A met "Vieja Mujer", waarin de band een heerlijke progressieve bluesrock song ten gehore brengt, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, enkele subtiele tempowisselingen bevat en vlak voor het einde in een hoger tempo over gaat en gevolgd wordt door "Balada Para Una Amiga", die in een rustig tempo begonnen wordt, om na enkele minuten van ritme en tempo te veranderen in een swingende progressieve bluesrock song, die aan aanstekelijk dansbaar ritme heeft, om vervolgens terug te veranderen naar het begin tempo.
Daarna volgen "Mensaje Eterno", een schitterende rock song, die begint met tonen van "Ticket To Ride" van The Beatles en na een halve minuut over gaat in een swingende uptempo song, die rock & roll invloeden bevat en hierbij is stil zitten niet aan de orde en "Jardin", een mooie rustige melodische song, waarin  subtiele tempowisselingen en invloeden van licht psychedelische muziek zitten, plus een terugkerend ritme.
Het eerste nummer van de B kant heet "Caso Perdido" en hierin speelt Knei een geweldige progressieve bluesrock song met boogie invloeden, die na enkele minuten verandert en een iets langzamer tempo krijgt, dat op zijn beurt na enkele minuten over gaat in een swingende rock & roll song met tonen van Mud's "Dynamite", om in rust te eindigen.
In "Nuvem Leopardo" zet de band me een uitstekende pop song voor, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en in "¿Qué Esta Bien Y Qué Esta Mal?" krijg ik een dansbare rock song te horen, die swingt, tempowisselingen bevat en invloeden van progressieve rock heeft.

"III" van Knei is een lekker in het gehoor klinkende plaat, waarmee de band me van begin tot einde heeft geboeid en ik kan liefhebbers van progressieve rock deze schijf dan ook zeer aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: El Jefazo - Simbiosis (Necio Records, 2020) (Stonerrock)

El Jefazo werd in Lima, Peru, opgericht en bestaat uit: Bruno Sánchez - sologitaar, Carlos French - basgitaar en Renán Monzón - drums.
Hun debuut album "Ensayo 10/12/2014" verscheen 14 december 2014 als digitaal album, waarna op 12 juni 2016 het digitale album "El Jefazo" volgde.
Vervolgens verschenen: "Simbiosis" (digitaal album, 8 augustus 2019), "Cheques" (gratis digitaal download nummer, 17 februari 2020) en "Ojo de Buey" (digitaal nummer, 30 maart 2020).
Necio Records bracht op 31 maart 2020 het album "Simbiosis", dat 7 nummers bevat, als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op zwart en groen gepetterd 180 gram vinyl uit, waarvan er 100 stuks via bandcamp bestelbaar zijn en tevens is het album als digitaal album verkrijgbaar.

De plaat begint met "Serpiente", waarin de band me een stevig uptempo stonerrock nummer voorschotelt, dat swingt en ruimtelijke invloeden bevat, om na enkele minuten te veranderen in een melodisch stukje muziek, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en progressieve rock elementen bevat, waarna "El Hedonista" volgt en de band een stevig stonerrock nummer speelt, dat een gemiddeld tempo heeft en diverse subtiele tempowisselingen heeft en tegen het einde verandert in een ander ritme.
Daarna volgen "Pulsión de Muerte", een schitterend rock nummer, dat in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en swingt als een trein en "El Daño Está Hecho" en hierin speelt El Jefazo een lekker in het gehoor klinkend rock nummer, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
In "Uranai Baba!" zet de band me opnieuw zo'n swingend stuk stonerrock voor, dat na korte tijd over gaat in een ander ritme en iets langzamer tempo, dat acid rock invloeden heeft, in "Poltergeist" speelt de band een geweldig nummer, dat tempowisselingen heeft, invloeden van metal en melodische rock bevat en een dansbaar ritme heeft, om het nummer in een traag tempo af te sluiten en in "Drone Gato" start de muziek in een licht hypnotiserend terugkerend ritme, om  halverwege te veranderen in een progressief stuk muziek, dat in een gemiddeld tempo tot het einde toe gespeeld wordt.

"Simbiosis" van El Jefazo is een uitstekende plaat, die me van begin tot einde heeft geboeid en ik kan liefhebbers van stonerrock deze schijf dan ook zeer aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)