Review: Vespero - Cello Liventures (In Memory Of Vladimir Belov) (RAIG, 2014)

Vespero werd in 2003 in Astrakhan, zuid Rusland opgericht en brengt sinds 2004 muziek uit, zowel in eigen beheer, als via maatschappijen.
De band onderging sinds hun oprichting diverse keren bezettingswisselingen en bestaat uit: Ivan Fedotov – drums en percussie, Arkady Fedotov – basgitaar,
synthesizer, fluit en achtergrond zang, Alexander Kuzolev – gitaar, effecten en elektonica en Alexei Klabukov – arpeggiator, keyboards en mellotron.
Nadat Vladimir Belov - cello, Vespero had bijgestaan op de CD "Droga", speelde hij ook live met de band mee en daarvan zijn opnamens gemaakt, die nu, na de plotselinge dood van Vladimir op 7 juni 2014, als download verkrijgbaar zijn onder de naam "Cello Liventures (In Memory Of Vladimir Belov)", waarbij de totale opbrengst van het album naar de familie Belov gaat. 
Als gastmuzikant is Andrey Petrov - sologitaar en effecten van de band GDeVA te horen in 2 nummers (5, 6).

"Cello Liventures (In Memory Of Vladimir Belov)" start met "Percious", waarin ik een schitterend progressief rock nummer te horen krijg, dat met rustig cello spel begonnen wordt, maar halverwege meer vaart krijgt en een genot is om naar te luisteren.
Daarna volgt "Lieutenant's Dream #1" en hierin laat de band me genieten van een fantastisch progressief nummer, waarin enkele uitstekende tempowisselingen zitten en het cello spel van Vladimir het nummer extra kracht geeft.
Dan schotelt de band me "Inna's Burst In Tears" voor, dat een rustig begin kent, maar gaandeweg een sneller tempo krijgt en in dit nummer speelt de band een geweldig symfonisch rock nummer, dat gevolgd wordt door "Seagulls Sing", waarin ik opnieuw zo'n schitterende mix van symfonische en progressieve rock, met daarin enkele uitstekende tempowisselingen, te horen krijg.
In "Winter Song", dat ook nu weer in een langzaam tempo begonnen wordt, speelt Vespero een heerlijk stukje geïmproviseerde progressieve rock, waarin lichtelijk oosterse invloeden te horen zijn, terwijl ook het experimentele niet geschuwd wordt.
Met het volgende nummer, "Meganism" krijg ik een geweldig swingend progressief rock nummer te horen, waarin de band er lustig op los experimenteerd en hierin krijgt ook Vladimir weer de ruimte om zich te laten gelden, middels prima cello spel.
Het laatste nummer van het album heet "Lieutenant's Dream #2" en hierin start de muziek licht experimenteel en ruimtelijk in een rustig tempo, dat langzaam wordt opgevoerd en psychedelische invloeden bevat, waarna de band het tempo nog iets verder omhoog brengt en er een fantastisch symfonisch spacerock nummer ontstaat, dat een licht hypnotiserend ritme heeft.

Vespero heeft me met het geweldige album "Cello Liventures (In Memory Of Vladimir Belov)" opnieuw bewezen één van de beste bands in hun genre te zijn en ik kan deze digitale download dan ook voor de volle 100% aanraden aan liefhebbers van symfonische en progressieve rock; een meesterwerk! (luister naar het album via de link onder de recensie)

http://raig.bandcamp.com/album/vespero-cello-liventures-in-memory-of-vladimir-belov

Review: Air Canda - Air Canda (RAIG, 2014) (Progressieve Jazzrock)

Air Canda werd in 2009 te St.Petersburg, Rusland opgericht door Stepan Zhzhyonov - sologitaar, Andrei Belka - basgitaar, Alexander Belousov - tenor saxofoon en Roman Oboskalov - drums en liet zich muzikaal beïnvloeden door de Britse jazzrock, avant garde jazz en progressieve rock, maar ook door Amerikaanse experimentele rock en Japanse mathrock en zelfs door klassieke muziek.
De band maakte eind december 2013 hun debuut door een digitale download, waarop 4 nummers staan, uit te brengen, maar hun officiële debuut album "Air Canda" verscheen pas een jaar later via het RAIG label.

De CD, die 8 nummers bevat, inclusief de 4 van de digitale download, start met "Signature" en daarin krijg ik een lekker in het gehoor swingend klinkend stukje progressieve jazz te horen, dat in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en hier en daar lichtelijk experimenteel klinkt.
Daarna hoor ik "Five Worms" en hierin gaat de band verder met het maken van hun heerlijke progressieve jazz, die ook in dit nummer swingt en invloeden uit experimentele jazz bevat en enkele uitstekende tempowisselingen bevat.
In "Magnetic Doorway" hoor ik de band een schitterend jazzrock nummer spelen, dat vrij complex in elkaar zit en een licht hypnotiserend ritme heeft, waarna "Fata Morgana" volgt en ook in dit nummer laat de band me weer een geweldig swingend jazzrock nummer horen.
Dan hoor ik "Chronoclasm", waarin ik opnieuw een swingend progressief jazzrock nummer voorgeschoteld krijg, dat technisch van hoogstaande kwaliteit is en enkele prima tempowisselingen bevat, zodat de muziek spannend blijft.
Het volgende nummer heet "Rainy Man" en daarin speelt de band een afwisselend stukje uptempo jazzrock, dat gevolgd wordt door "Ritual" en hierin laat de band me genieten van een fantastisch licht psychedelisch stukje jazzrock, dat in een rustig tempo begint, maar door een tempowisseling een stukje sneller wordt, waarna ook lichtelijk oosterse invloeden hoorbaar zijn en de band tegen het einde aan helemaal uit freakt.
Het laatste nummer heet "222" en ook in dit nummer krijg ik een lekker stukje progressieve jazz te horen, waarin de band hun technische kwaliteiten nog maar eens ten toon spreidt door een geweldig, vrij complex, stukje muziek te spelen.

De debuut CD "Air Canda" van Air Canda, die te beluisteren is via de link onder de recensie, bevat 8 schitterende progressieve jazzrock nummers, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan deze CD dan ook van harte aanbevelen aan iedere liefhebber van deze muzieksoort.

http://raig.bandcamp.com/album/air-canda-air-canda

Review: IWKC - Before We Disappear (R.A.I.G., 2013)(Symfonische Rock / Progressieve Rock)

De Russische band IWKC, oftewel I Will Kill Chita begon in 2008 toen Nikita Samarin - drums en elektronica en zijn broer Nikolai - gitaar en keyboards, een chaotische punk-garagerock band startten.
Het kostte hen bijna 3 jaar om hun eigen stijl muziek te ontwikkelen en bandleden te vinden, die bij hun ideeën pasten, maar uiteindelijk lukte het hen en de band bestaat verder uit: Alexander Ivanov - basgitaar, Andrei Silin - keyboards, elektronica en Artem Litvakovsky - cello.
In 2010 brachten ze in eigen beheer een CD uit, getiteld "Best Days" en in 2011 werd "Not A Dream" eveneens in eigen beheer uitgebracht.
"Urban Fears", uit 2012, was het officiele debuut album van de band, waaraan medewerking werd verleend door violiste Anastasiya Narochnaya, die ook op hun nieuwe album "Before We Disappear" uit 2013 weer mee speelt.
Op het nieuwe album spelen verder Ksenia Pluzhnikova - viool, Karthick Iyer - viool en viola, Denis Smirnov - Franse hoorn, Konstantin Podgorbunsky - tuba en trombone, Egor Gerasimchuk - trompet en Medved Boris - keyboards mee.
De CD "Before We Disappear" bevat 7 instrumentale nummers , waarvan "USSR" de eerste is en dit is een geweldig mooi stukje progressieve symfonische rock, dat in een vrij rustig tempo gespeeld wordt met daarin enkele prima tempowisselingen.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Vervolgens krijg ik het 11 minuten durende "Hard Times" te horen, waarin de band een heerlijke rustige symfonische rock speelt, die door verschillende uitstekende tempowisselingen spannend gehouden wordt, terwijl het nummer ook orkestraal klinkt en zo nu en dan bombastisch over komt.
Daarna hoor ik "Streets Going Under Water (Part 1)", een progressief nummer, dat in een rustig lekker in het gehoor klinkend ritme gespeeld wordt en gevolgd wordt door "Young Heroes", het langste nummer van de CD, dat meer dan 20 minuten duurt.
Daarin voert de band het tempo in het begin op en door het gebruik van violen krijgt dit nummer een haast klassieke uitstraling, die in de loop van het nummer verandert als de band besluit het tempo en ritme te veranderen en over schakelt naar progressieve symfonische rock met een licht dreigende ondertoon.
Vervolgens wisselt de band nogmaals van ritme en laat me genieten van een stukje rustige orkestrale symfonische rock, waarin de violen een belangrijke rol spelen, waarna er opnieuw een tempowisseling ingebouwd is en de band vervolgt met een uptempo stukje symfonische rock, om het nummer af te sluiten in rustig tempo.
Dan krijg ik het heftige "We Had Only One Day" voorgeschoteld en hierin laat de band me een swingend symfonisch rock nummer horen, gevolgd door "Memories",
een fantastisch symfonisch rock nummer, waarin een hypnotiserend ritme zit en weer op uitstekende wijze van de strijkers gebruik gemaakt wordt, zodat er een klassieke uitstraling ontstaat.
De CD wordt afgesloten met "Streets Going Under Water (Part 2)" en ook dit is weer een rustig luister nummer, waarmee de band deze keer haast tegen de lounge muziek aan zit.
"Before We Disappear" is een schitterende CD, waarin IWKC me overtuigd heeft van hun kwaliteiten door stukken muziek te spelen, die me aan mijn stoel gekluisterd hebben gehouden en me doen verlangen naar meer.

IWKC - USSR - YouTube
http://www.youtube.com/watch?v=AfBNcDNZi9Y