Review: Jodi - Pop Espontáneo (Out-Sider Music, 2018) (Progressieve Pop)

Joern en Dirk Wenger, die beide in Paraguay geboren werden, starten eind jaren 60 met de band The Rabbits en brachten een EP uit in 1969.
Nadat de band uit elkaar ging, verhuisden de broers naar Duitsland, waar ze kunst gingen studeren en muziek lessen volgden bij niemand minder dan Karl Heinz Stockhausen.
In Paraguay bouwden ze hun eigen thuis studio, waar ze hun muziek opnamen en experimenteerden om hun eigen geluid en geluidseffecten te creëren.
Hun album "Pops De Vanguardia" werd met 2 bandrecorders opgenomen, waarbij Joern zong, sologitaar en orgel speelde, terwijl Dirk de drums en percussie voor zijn rekening nam en in 1971 uitgebracht.
Deze opnames zijn 1 december 2016 voor het eerst her uitgegeven via het Out-Sider Records label en het album, dat 12 nummers bevat, is zowel op LP + digitale download coupon, als op CD, waarop 17 staan, uitgebracht en vermeldenswaardig is nog, dat er op de CD en digitale download uitgave 5 bonus nummers staan, waarvan er 3 niet eerder verschenen, 1 van een zeer zeldzame privé EP komt en 1 van de EP van The Rabbits.
Op 5 december 2018 verscheen "Pop Espontáneo" op LP, CD (inclusief 3 extra nummers en download coupon) en als digitale download, eveneens via Out-Sider Music en vermeldenswaardig is, dat het album bestaat uit onuitgebrachte thuis opnamen uit de periode 1969-1975.

Het album, dat inclusief de extra nummers, 19 titels bevat, start met "Loveseller" en hierin zet het duo me een swingende mix van pop, elektro en dance voor, die zeer dansbaar is (luister naar dit nummer via d e youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Altered Termites In My Room", een heerlijke dansbare uptempo mix van jazz en elektro, waarna ik "Change Your Mind About Me" hoor en het duo me een prima progressieve pop song voorzet, die Zuid Amerikaanse invloeden heeft en swingt.
Daarna hoor ik "Wanna Change This World", een uitstekende swingende uptempo funky dance song, waarbij stil zitten geen optie is en deze wordt gevolgd door "Night Dreamer", een dansbaar instrumentaal disco nummer met een aanstekelijk ritme en lichte jazz invloeden.
In "Save My Soul" krijg ik een schitterende uptempo progressieve pop song voorgezet, die filmmuziek invloeden heeft en enkele subtiele tempowisselingen heeft
en in "Take Me Higher" laat het duo me genieten van een fantastische poprock song, die swingt als een trein en in "Instrumental Nocturno" schotelt het duo me een mooi, vrij rustig, instrumentaal nummer voor.
Dan brengt Jodi "A Sunburst Of Bees" en daarin hoor ik het duo opnieuw een geweldig stukje instrumentale progressieve poprock ten gehore brengen en dit wordt gevolgd door "Where Are All My Friends", een dansbare uptempo mix van soul, elektronische muziek en progressieve pop, die gevolgd wordt door "I Will Wait For You", een lekkere dansbare uptempo pop song met enkele tempowisselingen.
Vervolgens zet het duo me "The Mom Kiss First" voor en hierin krijg ik een opnieuw een swingende progressieve rock song te horen, die in een afwisselend tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door "I Find You In The Night", een swingende poprock song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en "I Loved You Once", een uptempo garagerock song, die enkele subtiele tempowisselingen bevat en swingt als een trein.
Daarna hoor ik "Tell Me Why", een aanstekelijke pop song, die invloeden uit de jaren 60 bevat en lichte invloeden van de muziek van The Beatles heeft, waarna "Six Feet Over The Rainbow" volgt en het duo me een dansbaar instrumentaal nummer voorschotelt, dat enkele tempowisselingen heeft.
Verder volgen de extra nummers, die alleen als digitale download verkrijgbaar zijn en daarvan is het eerste "Hard To Be Alone" en hierin laat het duo me genieten van een verrukkelijke progressieve poprock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door "Searching For A Figure", een melodische elektronische poprock song met diverse tempowisselingen en "Toys", een heerlijke afwisselende song, die in een theater gespeeld had kunnen zijn.

"Pop Espontáneo" van Jodi is een uitstekende plaat, die vol staat met lekker in het gehoor klinkende nummers, die het beluisteren meer dan waard zijn en ik kan iedere liefhebber van pop muziek aanraden, deze schijf eens te gaan horen.

Review: The Pacers - Forget Everything You Know (Psych-A-Rella Records, 2018) (Garagerock)

The Pacers uit Londen, Engeland werd in 2014 opgericht en bestaat uit: Alexander Friedl - zang en slaggitaar, Harry Stam - sologitaar, Sean Doherty - basgitaar en Jamie Yuan - drums.
De band bracht in 2015 hun debuut single "Losing Touch" / "I'm Down" uit, die in 2017 gevolgd werd door digitale download single "Mirror Man" en op 1 juni 2018 door "How Will I Know" / "Tired, Beat And Broken".
Op 7 december 2018 verscheen hun debuut vinyl LP "Forget Everything You Know", waar 11 nummers op staan, waaronder hun 3 singles, via Psych-A-Rella Records.

De A-kant van het album start met "I'm Down" en daarin zet de band me uitstekende dansbare uptempo garagerock voor, die diverse subtiele tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Mirror Man", een heerlijke afwisselende rock song, die een aanstekelijk swingend ritme heeft.
Daarna krijg ik "How Will I Know" te horen en hierin laat de band me genieten van een schitterende licht psychedelische song, die invloeden uit de garagerock heeft en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, waarna "A & E" volgt en de band een fantastische garagerock song in een gemiddeld tempo speelt, waar psychedelische invloeden in zitten.
Het laatste nummer van kant A heet "Part Of That Scene", waarin de band me een geweldige uptempo rock song voorschotelt, die swingt als een trein en daarbij is stil zitten niet aan de orde.
Het eerste nummer van de B-kant is "Losing Touch", een, vrij rustige, licht psychedelische pop song, waar diverse tempowisselingen in zitten en deze wordt gevolgd door "It's All Over", die met een eentonig drums ritme begint, waarna The Pacers vervolgt met het maken van een swingende rock song, die een dansbaar ritme bevat, waarbij het moeilijk is stil te blijven zitten.
In "Where I'm Going"  laat de band krijg ik een verrukkelijke aanstekelijke poprock song te horen, die diverse subtiele tempowisselingen heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en in het titel nummer "Forget Everything You Know" laat de band me opnieuw genieten van een lekkere aanstekelijke swingende rock song, die me in beweging brengt.
Vervolgens hoor ik "Highs & Lows", een heerlijke rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Wired Love", een geweldige mix van een rock & roll  en een garagerock song, die in een hoog tempo gespeeld wordt en enkele tempowisselingen bevat.

"Forget Everything You Know" van The Pacers is een uitstekend debuut album, dat vol zestiger jaren gerelateerde garagerock nummers staat, die swingen en ik kan liefhebbers van dit genre dan ook aanraden, deze LP eens te gaan beluisteren.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Reverend Horton Heat - Whole New Life (Victory Records, 2018) (Rock & Roll)

Reverend Horton Heat is het alias van zanger-sologitarist Jim Heath, als wel van zijn psychobilly trio uit Dallas, Texas, dat in 1985 werd opgericht.
In de loop der jaren is de band regelmatig van bezetting verandert en tegenwoordig uit: Jimbo Wallace - staande bas en achtergrond zang, Arunja RJ Contreras - drums en achtergrond zang en Matt Jordan - piano, orgel en achtergrond zang
De band brengt sinds 1990 albums uit via diverse labels en daarvan is "Smoke 'Em If You Got 'Em", dat via het Sub Pop label verscheen de eerste.
Daarna volgden: "The Full-Custom Gospel Sounds Of The Reverend Horton Heat" (Sub Pop, 1993), "Liquor In The Front" (Sub Pop/Interscope Records, 1994), "It's Martini Time" (Interscope Records, 1996), "Space Heater" (Interscope Records, 1998), "Spend a Night In The Box" (Time Bomb Recordings, 2000), "Lucky 7" (Artemis Records, 2002), "Revival" (Yep Roc Records, 2004), "We Three Kings" (Yep Roc Records, 2005), "Laughin' & Cryin' with The Reverend Horton Heat" (Yep Roc Records, 2009), "Rev" (Victory Records, 2014) en op 30 november 2018 verscheen het album "Whole New Life", waarop 11 nummers staan, via Victory Records.

Het album start met het titel nummer "Whole New Life", waarin de band een geweldige swingende rockabilly song ten gehore brengt, die in een vrij hoog tempo mijn gehoorgang in gespeeld wordt (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna ik "Hog Tyin' Woman" hoor en de band me een uitstekende dansbare rock song voorzet, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Daarna volgt "Hate To See You Cry", een schitterende uptempo mix van rockabilly en country, die diverse tempowisselingen heeft, die gevolgd wordt door "Got It In My Pocket", een fantastische dansbare uptempo song met surf invloeden en een hoog meezing gehalte.
In "Don't Let Go Of Me" krijg ik een heerlijke rustige ballad te horen, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en in "Ride Before The Fall" schotelt Reverend Horton Heat me een verrukkelijk instrumentaal nummer voor, waarin invloeden van een western film sterk te horen zijn en ik me voorstel, dat ik op een paard zit, dat galopperend over de prairie gaat.
Dan hoor ik "Tchoupitoulas Street", een lekker in het gehoor klinkende rock song, die enkele tempowisselingen heeft en aanzet tot dansen en gevolgd wordt door "Sunrise Through The Power Lines" en daarin speelt de band een zestiger jaren gerelateerde song, waar beat invloeden in zitten.
Vervolgens hoor ik "Wonky", waarin de band me trakteert op een aanstekelijke swingende uptempo rock & roll song, waarbij stil zitten geen optie is.
Verder volgen "Perfect", een afwisselende rock song met een licht hypnotiserend swingend ritme en de Elvis Presley cover "Viva Las Vegas" en hierin laat de band me uitstekende uitvoering van dit nummer horen, die met terug doet verlangen naar de hoogtij dagen van Elvis.

"Whole New Life" van Reverend Horton Heat staat vol geweldige rock songs, waarmee de band me van begin tot eind heeft weten te boeien en ik kan deze schijf dan ook ten zeerste aanraden, aan een ieder die van rock & roll houdt.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Officina F.lli Seravalle - Us Frais Cros Fris Fics Secs (Zeit Interference, 2018) (Avant Garde / Elektro / Experimenteel / Industrieel)

De Italiaanse zanger, sologitarist en elektronische geluid manipulator Alessandro Seravalle uit Cervignano Del Friuli, brengt sinds 1993 muziek uit en studeerde tevens af in de filosofie.
Van 1993 tot heden is dat met Garden Wall, waarmee hij 8 albums op diverse labels uitbracht, waarna hij met Genoma in 2010 en 2014 2 albums maakte en tussentijds maakte hij in 2013 met Schwingungen 77 Entertainment een album.
In 2016 verscheen "The Book Of Job" van zijn band Sete via bandcamp, maar ook werd dat jaar onder zijn eigen naam het album "Morfocreazioni I-V" uitgebracht via het Setola Di Maiale label en op 14 november 2017 verscheen zijn CD album "Spielräume" via Zeit Interference (een sublabel van Lizard Records).
In Officina F.lli Seravalle maakte hij samen met zijn broer Gianpietro (elektronica, percussie en soundscapes) het album "Us Frais Cros Fris Figs Secs", dat 5 september 2018 via Zeit Interference, een sub label van Lizard Records, verscheen en vermeldenswaardig is dat Gianpietro ook sinds 2011 in de band Garden Wall actief is.

"Us Frais Cros Fris Figs Secs", dat 9 nummers bevat, start met "Atrofia Del Verbo", waarin een geweldig spannend avant garde voorgeschoteld krijg, dat diverse tempowisselingen en experimentele elementen bevat en gevolgd wordt door "Que Viene El Coco", een swingend experimenteel nummer met jazz en elektro invloeden.
Daarna schotelt Officina F.lli Seravalle me "Buran" voor en hoor ik een experimenteel elektronisch avant garde nummer, dat iets na de helft verandert in een schitterend licht hypnotiserend elektro nummer, waarna "Brevi Apparizioni" volgt en hierin krijg ik een heerlijk swingend drum & base nummer te horen, dat experimenteel begint en elektro en dance invloeden heeft.
In "GW150914" start de muziek dreigend en experimenteel en krijgt na korte tijd meer snelheid, waarbij de drums een hoofdrol speelt, om iets na de helft van het nummer over te gaan in een rustig experimenteel stuk, waar industriële invloeden in zitten en in "In Memoriam: Il Gabo Del Plalanet" begint de muziek met melodische geluiden, die na enkele minuten over gaan in een elektro nummer, dat een eentonig, licht hypnotiserend, ritme heeft.
Dan speelt Officina F.lli Seravalle "Padiglione 6", een uitstekend elektronisch stuk muziek, waarin de elektronische geluiden me aan die van een spelcomputer doen denken en deze krijgen steeds meer een dansbaar ritme, mede door de invloed van de swingende drums en dit wordt gevolgd door "N-A Fost Sa Fie", een fantastisch swingend licht hypnotiserend stuk rock in opposition, waarmee de band me in de ban van hun muziek krijgt en dit verandert op enkele minuten voor het einde in een rustig nummer met lichte industriële invloeden.
Het laatste nummer "Je Fais Semblant D’être Ici", is een industrieel experimenteel nummer met een eentonig ritme, waardoor de muziek licht hypnotiserend wordt.(luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie)

"Us Frais Cros Fris Fics Secs" van Officina F.lli Seravalle staat vol spannende elektronische, experimentele, industriële en elektro muziek, waarmee het duo me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan liefhebbers van deze genres, deze uitstekende CD dan ook zeer aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Red Stone Souls - Mother Sky (Kozmik Artifactz Records, 2018) (Hardrock)

Red Stone Souls werd in 2012 te Detroit, Michigan opgericht en bestaat uit: Ian Kirwan - zang en sologitaar, Kevin Bernard - basgitaar, Beau Felix - sologitaar en zang en Travis Erikson - drums.
De band bracht hun debuut album "Red Stone Souls" op 14 juni 2012 als digitale download uit, die gevolgd werd door: "The Slow Haze Sessions" (digitale download, 16 oktober 2013), "Die Hard Bundle" (digitale download, 21 december 2017), "Deluxe Edition Bundle" (CD en digitale download, 21 december 2017) en "Mother Sky" (CD en digitale download, 21 december 2017) en tevens verschenen 2 nummers als digitale download singles.
Op 14 december 2018 verscheen het album "Mother Sky" op LP en deze werd in een beperkte oplage op rood, wit en zwart vinyl met klaphoes uitgebracht via Kozmik Artifactz Records.

Het album, dat 7 nummers bevat, start met "Nights Watchful Eye", waarin ik de band een heerlijke swingende uptempo hardrock song hoor spelen, die enkele subtiele tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de youtbe link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Void Walker", een vrij zware rock song, die swingt en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Daarna zet de band me "Truckers" voor en hoor ik een uitstekende afwisselende rock song, die in de stijl van de jaren 70 hardrock bands gespeeld wordt, waarna ik "Before the Devil Knows You're Dead" hoor en daarin laat de band me genieten van een licht hypnotiserend nummer, dat halverwege verandert als de zang erbij komt en Red Stone Souls een stevige uptempo hardrock song ten gehore brengt.
In "Killing Fields" krijg ik opnieuw een stevige song voorgezet, die diverse tempowisselingen heeft en in "27 Moons" gaat de band verder met het maken van hun schitterende uptempo 70er jaren gerelateerde hardrock.
Het laatste nummer heet "Murder Thrills" en ook hierin krijg ik weer een swingende rock song voorgeschoteld, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, swingt en enkele prima tempowisselingen bevat.

"Mother Sky" van Red Stone Souls wordt van begin tot einde in een vrij hoog tempo gespeeld en zal zeker bij de liefhebbers van hardrock in de smaak vallen en ik kan hen, deze plaat dan ook van harte aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Flibbertigibbet - Whistling Jigs To The Moon (Sommor Records, 2018) (Folk)

Toen de Ierse folk band Mellow Candle in 1974 uit elkaar ging, besloten Alison (Bools) O'Donnell - zang, gitaar, harp, tamboerijn, kazoo en bodhran en David Williams - sologitaar, bouzouki, mandoline en fluit naar Zuid Afrika te gaan en in 1977 richtten ze met Barrie Glenn - sologitaar, bouzouki, mandoline en viool en Jo Dudduing - zang, dwarsfuit, sopraan fluit, fluit en bodhran, de band Flibbertigibbet op, die tot 1984 bleef bestaan.
Samen met gastmuzikanten: Dennis Lalouette - basgitaar, Frabcesco Cignolli - viool, Nippy Cripwell - basgitaar, Colin Shapriro - fluit en Dave Lambert - viool maakten ze de LP "Whistling Jigs To The Moon" in 1978, die door stanyan Records in Zuid Afrika werd uitgebracht en in 1996 op CD verscheen via Kissing Spell, waarna het album nog enkele keren werd her uitgegeven.
Op 5 december 2018 werd de plaat, die 14 nummers bevat, voor het eerst op vinyl her uitgebracht door Sommor Records en tevens verscheen het album via dit label op CD.

Het eerste nummer van het album heet "The Blackleg Miner" en daarin hoor ik de band een korte swingende folk song spelen, waar enkele prima tempowisselingen in zitten en dit nummer wordt gevolgd door "Little Roving Sailor", een uptempo song, waarbij stil zitten geen optie is, waarna het mooie rustige "Mariner Blues" volgt .(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna hoor ik "The Black Cap", een vrolijk klinkende song met een aanstekelijk ritme, waarna de band "An Suisin Ban (The White Blanket)" ten gehore brengt en me een schitterende Ierse folk song voorschotelt, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door "Medley: The Rose Tree / The Chanter's Song / Humours Of Whiskey", een heerlijk dansbaar instrumentaal stukje folk.
In "Blackberry Bush / Blackberry Blossom" gaat Flibbertigibbet verder met het maken van aanstekelijke swingende folk, die zeer dansbaar is, in de titel song "Whistling Jigs To The Moon (The Dancing Master's Reel)" laat de band me genieten van een traditioneel klinkende Ierse song, die diverse tempowisselingen heeft en in "The Brisk young Widow (sheffield Hornpipe)" houdt de band me in beweging door een geweldige swingende song te spelen, waarbij stil zitten geen optie is.
Dan hoor ik "Seafarer", een prachtige rustige song, die gevolgd wordt door "Shepherd O Shepherd / Linnen Hall", een kort aanstekelijk swingend instrumentaal  nummer en "The Green Cokade", een verrukkelijke song, die een hoog meedein gehalte heeft.
Verder zet de band me "Four Drunken Maidens (Rolling In The High Grass)" voor, een lekker in het gehoor klinkende song en "Episodes", een uitstekende rustige folk song, die traditionele elementen bevat.

"Whistling Jigs To The Moon" van Flibbertigibbet is een heerlijke plaat, die vol mooie folk songs staat en ik kan iedere liefhebber van dit genre deze schijf  dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Lifestream - Diary (Lizard Records, 2018) (Progressieve Rock)

Lifestream werd in 2006 te Prato, Italië opgericht en bestaat uit: Alberto Vuolato - solo- en slaggitaar, Andrea Cornuti - basgitaar, Andrea Franceschini - piano en keyboards en Paolo Tempesti - zang en drums.
Nadat ze in 2008 2 band wedstrijden hadden gewonnen, bracht de band op 20 december 2008 hun debuut EP "Empire Of Lies" als gratis digitale download uit, waarna op 11 januari 2014 de gratis digitale download single "Cover" verscheen en op 15 september 2018 werd hun debuut album "Diary", dat 8 nummers bevat, via Lizard Records op CD en als digitale download uitgebracht.

Het eerste nummer van het album heet "Dreamer" en daarin brengt de band een fantastische progressieve rock song ten gehore, die in een gemiddeld tempo gepeeld wordt, waar enkele tempowisselingen in zitten en invloeden van jaren 70 bands heeft en deze verandert iets over de helft in een rustig stuk muziek, om tegen het einde terug te keren naar het rock tempo en dit nummer wordt gevolgd door "Built From The Inside", een schitterende afwisselende symfonische rock song met lichte invloeden van de muziek van Jethro Tull en melodische hardrock bands als Europe.
Daarna schotelt de band me "The Shy Tree" voor en hoor ik een rustig startende melodische song, die hardrock invloeden heeft en halverwege iets meer snelheid krijgt en gevolgd wordt door "Sound Of The Earth", een heerlijke swingende mix van symfonische en melodische rock, die een gemiddeld tempo en progressieve rock invloeden heeft.
In "Discoveries", dat uit 4 delen bestaat, (I. "The Wicked Picture", II. "The Dreadful Experiment", III. A Shapeless Journey en IV. Discoveries"), begint de muziek opnieuw rustig en zet Lifestream me na korte tijd een een stevige rock song voor, die even laten weer van tempo verandert en langzamer wordt, waar progressieve rock invloeden aan toegevoegd worden, om halverwege meer snelheid te krijgen en over te gaan in een uitstekend hardrock nummer, dat nogmaals verandert en weer rustig gespeeld wordt, waarbij de piano een belangrijke rol heeft en enkele minuten voor het einde symfonisch wordt en hierin zitten invloeden van de band Yes.
Dan krijg ik "Whispers" voorgezet en hierin laat Lifestream me genieten van een prachtige symfonische rock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en verder gaat in het bijna 16 minuten durende "Over The Rippling Waters", dat 5 delen bevat (I. The Middle Of Nowhere", II. Unconscious Trek", III. "The Faceless Army", IV. Interstellar Mayhem" en V. "Clear As A Bell") en daarin hoor ik band een heerlijke melodische rock song in een rustig tempo spelen, dat na 3 minuten verandert en de band over gaat op het spelen van ruimtelijke synthesizer klanken, die een minuut later veranderen in een aanstekelijk stuk progressieve rock, waar diverse tempowisselingen in zitten.
Vervolgens verandert de band de muziek nogmaals en krijg ik een heftige mix van symfonische en progressieve rock te horen, die na korte tijd rustiger en melodischer wordt, om al snel weer over te gaan in een uptempo rock nummer, dat tegen het einde iets rustige wordt.
Het laatste nummer is de titel van de CD "Diary" en dit is een gedeelte van “E Mi Viene Da Pensare”, dat oorspronkelijk van de Italiaanse progressieve rock band Banco Del Mutuo Soccorso is.
Hierin speelt de band weer zo'n verrukkelijke rock song, die enkele tempowisselingen heeft en invloeden uit de jaren 70 progressieve rock heeft en deze wordt 18 seconden gestopt, om dan met rustige zang begeleidt door piano klanken weer tot het einde gespeeld te worden.

"Diary" van Lifestream is een fantastische melodische progressieve rock CD met symfonische rock invloeden en ik kan iedere liefhebber van deze genres, deze schijf dan ook aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl