maandag 23 september 2013

Review: The Beatpack - The Time And The Pleasure (Screaming Apple, 2013) ( Garagerock / Beat)

Nadat eind september 1987 leden van The Tyme Eliment, uit Huddersfield en The Wylde Things uit Hastings elkaar bij hun optreden in New Merlin's Cave te Londen tegen kwamen, wisselden ze adressen uit.
Beide bands waren sterk beïnvloed door de rauwe garagerock uit de jaren 60 en met name bands als: Q65 (NL), The Outsiders (NL), The Chocolate Watchband (USA), The Pretty Things (UK) en The Missing Links (Australië).
In de zomer daarna werd de eerste formatie van The Beatpack gevormd, die bestond uit: Simon Harvey - sologitaar, zang en mondharmonica, Luke Herriott - drums, Hugh Dellar - maracas en mondharmonica en Paul Phillips - basgitaar.
In 1989 kwam de band in contact met Ritchie van het Screaming Apple label uit Keulen, Duitsland en deze besloot de band een EP te laten maken ("Head on Home").
Inmiddels had zich een bandwijziging voor gedaan en was basgitarist Paul vervangen door Ollie Dolot en was Jos Hutton als slaggitarist bij de band gekomen en in deze bezetting werd hun single "Not Tonight" in 1990 uitgebracht, die de top van de Berlijnse hitparade haalde en daar 19 weken bleef.
Nadat er opnieuw een wisseling binnen de band was geweest en Jos en Ollie vervangen waren door Will Bourton, die basgitaar en keyboards speelde, werd in 1991 hun LP "Could You Walk On Water?" door Screaming Apple Records uitgebracht. 
Al deze 20 opnamen zijn door Screaming Apple Records in chronologische volgorde op de CD " The Time And The Pleasure" gezet en die begint dus met de EP.
Het eerste nummer heet "Head On Home" en hierin hoor ik meteen de invloed, die Q65 op de band heeft gehad en dit nummer zou een vergeten song van Q65 kunnen zijn, ruig en snel dus.
Daarna speelt de band "Don't Stay Away", een nummer in de stijl van "Don't Bring Me Down" van The Pretty Things, gevolgd door "The Time And The Pleasure", waarin de band laat horen ook een eigen stijl te hebben en dit is een lekker klinkende uptempo garagerock song.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Dan hoor ik "No Great Shakes" een ruige garagerock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, dat langzaam aan opgevoerd wordt.
De laatste song van de EP heet "My Baby Left Me", een uitstekende garagerock uitvoering van deze rock & roll song, waar Elvis mee bekend is geworden, waarna de nummers van de single volgen en "Not Tonight" is daar de eerste van.
"Not Tonight" is een snelle swingende garagerock song, "Frustrated 3rd Party" een prima beat song met snelle wisselende ritmes en "Misfit" een uitstekende   cover van een Outsiders song.
Vervolgens krijg ik de nummers van LP te horen en deze start met "Nobody=Nothing", een heerlijke ruige garagerock song, die gevolgd wordt door "Anything Goes", waarin de band het tempo hoog blijft houden en ook dit nummer swingt als een trein.
Dan laat de band het gaspedaal even los om een iets rustigere beat song te spelen, getiteld "Two Tracks Missing", waarna ik "Your Reason To Fade Away" te horen krijg en hierin gaat het tempo nog iets verder naar beneden en deze beat song bevat enkele prima tempowisselingen.
In "Heading For The Promised Land" schroeft de band het tempo weer iets op en deze geweldige beat song swingt.
Met "Jasmine" krijg opnieuw een snelle beat song te horen, waarvan overeenkomsten met de muziek van The Pretty Things uit hun begin periode hoorbaar zijn.
"Love" is een lekker klinkende uptempo garagerock song en "Paint Yourself" eveneens en hierin zit een sterk opzwepend ritme.
Daarna krijg ik "Part Two" voorgeschoteld en hierin laat de band me horen ook rustige beat songs te kunnen spelen, maar in "Won't You Make Up Your Mind" gaat het tempo al weer omhoog en deze ruige garagerock song heeft een licht hypnotisch ritme.
In "Could You Walk On Water?" is een song, die me in het refrein hier en daar lichtelijk aan "Get Off My Cloud" van The Rolling Stones doet denken, hoewel de band toch een eigen geluid weet te creëren.
Het laatste nummer heet "Goodbye, Hang Up, Deadline, Gone" en is weer een snelle beat song, die me, net als de meeste songs van deze geweldige CD, in beweging zet.
The Beatpack heeft met deze CD het jaren 60 geluid op een uitstekende manier terug weten te halen en de 20 schitterende songs klinken dan ook net of ze in die periode zijn gemaakt.
Aanbevolen kost voor sixties liefhebbers, dus!




The Beatpack - The Time And The Pleasure - YouTube
www.youtube.com/watch?v=3U9wgjB2VsE

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen