Cowboys Of The Sky werd in 1997 in Limburg, Nederland, opgericht na het uiteen vallen van het gitaarrock trio Soulcraft en de band haalde in 1998 de tweede plaats op Nu Of Nooit.
Hun debuut demo kreeg airplay bij Studio Brussel en werd een regionaal succes, waarna in 1999 het debuut album "Headhammers” werd uitgebracht en optredens volgden in onder andere Het Patronaat (Haarlem), Paradiso (Amsterdam) en Doornroosje (Nijmegen).
De band zou in eerste instantie tot 2003 blijven bestaan, maar nadat de bandleden eind 2012 een reünie optreden deden in De Nieuwe Nor te Heerlen, Limburg, werd besloten opnieuw samen te gaan spelen en het resultaat daarvan is het album "Kickstart", dat 20 mei 2016 in eigen beheer verschenen is.
De band, die bestaat uit: Carlo Habets - zang, sologitaar en mondharmonica, Miguel Frissen - basgitaar en zang, Noël van Kan - drums en Mark Meewis - draaitafels, trad in 2014 en 2015 weer regelmatig op en deelde het podium met onder andere: New Model Army en The Amazing Snakeheads, terwijl er in 2015 ook nog tijd vrij gemaakt werd om hun album op te nemen.
"Kickstart" bevat 11 nummers, waarvan de eerste "Sugar" heet en hierin krijg ik een stevige rock song te horen, die swingt en naar de hardrock neigt, waarna de titel song "Kickstart" volgt en de band me een lekker in het gehoor klinkende dansbare rock song voorschotelt.
Daarna hoor ik "B2BBGRMF", een zeer swingende rock song, die net als voorgaande songs voorzien is van gescratch en gevolgd wordt door "On Fire", een uitstekende rock song, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en enkele prima tempowisselingen bevat.
Dan zet de band me "Hurricane" voor, waar lichte soul invloeden in zitten en ook deze song swingt, waarna ik "Rawcous & Outrageous" te horen krijg, waarin de band opnieuw een swingende rock song speelt.
In Step Right In" laat Cowboys Of The Sky me genieten van een swingende rock song, die diverse tempowisselingen bevat en lichte blues invloeden heeft, terwijl het ritme slepend is en dit nummer wordt gevolgd door "Turbo Me", een fantastische mix van punk en hardrock, waarin het tempo vrij hoog ligt.
Vervolgens speelt de band "All The Dudes" en daarin zet de band me ook nu weer een heerlijke swingende uptempo rock song voor, die punk invloeden heeft en "Break My Back" is een lekkere swingende rock song, die aan zet tot dansen, die gevolgd wordt door het laatste nummer van het album, getiteld "Feel Alright", waarin ik een swingende mix van rock, soul en funk te horen krijg, die zeer dansbaar is.
"Kickstart" van Cowboys Of The Sky staat vol swingende uptempo rock songs, die het beluisteren meer dan waard zijn, waarbij het scratchen voor iets extra's zorgt en ik kan liefhebbers van rock deze schijf dan ook van harte aanbevelen. (luister naar de teaser van het album via de youtube link onder de recensie)
Drummer Pepe Sánchez begon in de jaren 60 met jamsessies met Pedro Iturralde, Tete Montoliu en Vlady Bas in de Whiskey Jazz Club te Madrid, Spanje.
Hij nam muziek op met onder andere Diana Ross en Barbra Streisand, werkte met Waldo De Los Rios, Rafael Trabucchelli, Augusto Algueró en trad live op met Barry White, terwijl hij ook meewerkte met de rock band Araxes en sessie werk deed voor Las Grecas op het Spaanse album "Gipsy Rock".
Tijdens de jaren 70 waren Pepe en zijn vrienden Manuel Gas, Juan Carlos Calder'n, Pepe Ébano, Tito Duarte en Juan Cano, de meest gevraagde sessie muzikanten en waren te horen in talloze opnamen.
Halverwege de jaren 70 was hij door het Marfer label benaderd, bij wie het idee gerezen was, een instrumentaal album op te nemen, dat op Flamenco en Spaanse folklore muziek gebaseerd was, maar met een moderne inslag, waarbij onder andere elektrische gitaren, elektrische basgitaar en drums gebruikt zouden worden.
Pepe verzamelde daarna een aantal muzikanten rond zich, om dit idee uit te werken en dat resulteerde in zijn eerste solo album, getiteld "Regresión", dat in 1976 op het Marfer label verscheen.
De muzikanten die verder hun medewerking aan dit album verleenden zijn: Carlos Villa - sologitaar, Eduardo Gracia - basgitaar, Pedro Iturralde - saxofoon en dwarsfluit, Manolo Morales - saxofoon en dwarsfluit, Eddy Guerin - piano, Juan Cano - trompet, José Luis Medrano - trompet, Silfredo Vidaurreta - trombone en Pepe Ébano - percussie.
Het album is 4 juli 2016 her uitgebracht via het Pharaway Sounds label en zowel op CD als op LP uitgebracht en bevat een klaphoes met het originele artwork en telt 9 nummers, waaronder 2 bonus nummers, die in 1980 op de 45 toeren single "Cosmic Disco" verschenen.
Het album start met "Sentimiento", waarin ik een heerlijke mix van disco, jazz en filmmuziek te horen krijg, die zeer dansbaar is (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Paisajes", een swingende hypnotiserende uptempo mix van jazz, rock en Spaanse ritmes.
Daarna Volgt het titelnummer "Regresión", dat met trieste Spaanse klanken start, die in een niet al te hoog tempo gespeeld worden, om na enkele minuten gevolgd te worden door een prima korte drumsolo, waarna de jazz muziek begint te swingen en het onmogelijk is stil te blijven zitten.
Vervolgens krijg ik "Nostalgia" voorgezet en daarin speelt de band een geweldige swingende mix van jazz en disco.
Dan speelt de band "A Mi Tierra", die met rustige Spaanse folklore begint, om in een hoger tempo vervolgd te worden en uit te monden in een uitstekend dansbaar nummer, dat gevolgd wordt door "Cantares", eveneens een heerlijk dansbaar jazz nummer, met sterke Spaanse invloeden en een aanstekelijk ritme.
In "Renacimiento" krijg ik, na een licht experimenteel begin, een vrij zwaar rustig nummer te horen, waar een trieste ondertoon in zit en in "Encuentros En La 5e Dimensión", het eerste van de 2 bonus nummers, schotelt de band me een zeer swingende disco mix voor, waar een stukje klassieke muziek in verwerkt is (Für Elise) en waarbij stil zitten geen optie is.
Het laatste nummer "Love Me" is eveneens een swingende mix van disco en jazz, die aan zet tot dansen en geeft het beeld van de begin jaren 80 goed weer.
"Regresión" van Pepe Sánchez Y Su Rock Band swingt van begin tot einde en ik kan dit geweldige album dan ook aanraden, aan een ieder, die van jazz en disco houdt.
Louis Puggaard-Müller werd in Kopenkagen, Denemarken geboren en speelde in de legendarische Deense band Hyldemor.
Daarna verruilde hij de band voor een leven als straatmuzikant en met een vriend toerde hij de afgelopen 3 jaar door Europa, waar hij in verschillende grote steden speelde en leefde van de inkomsten van de dag.
Op 16 september 2016 verschijnt zijn eerste solo album "I'll Leave Me Before You Do", dat hij onder de naam Subterranean Street Society uit brengt en daarop staan 10 nummers.
Het album, dat handgemaakt is en in eigen beheer uitgebracht wordt, bevat een gepersonaliseerd tekst vel en is tevens genummerd.
Het eerste nummer van "I'll Leave Me Before You Do", heet "I'll Let You Go If You Don't Leave" en daarin krijg ik een prachtige rustige pop song voorgezet, die een lekker in het gehoor klinkend ritme bevat, waarna "Hurry" volgt, een schitterende progressieve pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een licht hypnotiserend ritme bevat.
Daarna schotelt hij me een mooie rustige pop song voor, die diverse subtiele tempowisselingen heeft en tegen het einde iets heftiger wordt.
Dan hoor ik "Rover", een heerlijke pop song, waarin een zeer aanstekelijk ritme zit, waarop je met de muziek wil mee deinen en daarin doet de muziek me enigszins denken aan die van Gilbert O'Sullivan en deze wordt gevolgd door "Nothing Beats A Lover", een rustige startende pop song, die na korte tijd over gaat in een lekker swingende song, waarbij het moeilijk is stil te blijven zitten.
In "B-Sides" krijg ik een rustige breekbare pop song te horen, met enkele prima tempowisselingen en in "Present We Past" krijg ik een rustige song in de stijl van Randy Newman te horen.
Vervolgens speelt Subterranean Street Society een fantastische swingende pop song met lichte swing jazz invloeden, die aan zet tot dansen, getiteld "I Won't Get Married To Nothing But Silence", waarna "Pretty Baby" volgt en ik een geweldige dansbare progressieve pop song te horen krijg, die swingt als een trein en lichte blues invloeden bevat en die tegen het einde uitmondt in een fantastisch stukje heftige rock, om gevolgd te worden door het titel nummer en tevens de laatste song van de CD, getiteld "I'll Leave Me Before You Do".
Daarin speelt hij een uitstekende rustige pop song, waarop hij zichzelf op piano begeleidt, maar halverwege wordt dat orkestraal en tegen het eind verandert de muziek in een psychedelisch experimenteel stukje, waarmee de CD op passende wijze wordt afgesloten.
"I'll Leave Me Before You Do" van Subterranean Street Society bevat 10 lekker in het gehoor klinkende songs, waarvan ik van begin tot eind heb van genoten en die ik iedere liefhebber van de betere pop muziek kan aanraden.(luister naar een live song uit zijn repertoire via de youtube link onder de recensie)
Vibravoid werd in 1990 te Düsseldorf, Duitsland, opgericht en bestaat uit: Christian Koch - zang en sologitaar, Frank Matenaar - drums en Dario Treese - orgel.
De band heeft zich muzikaal laten inspireren door o.a. (een vroege) Pink Floyd, Electric Prunes, Strawberry Alarm Clock en Spacemen 3 en talloze andere psychedelische progressieve rock bands.
Sinds 2000 heeft Vibravoid diverse LP's en CD's uitgebracht via verschillende labels, zoals: Triggerfish, Nasoni, Anzitisi Records, Krauted Mind Records, Herzberg Verlag en Sulatron.
Nadat ze begin 2013 hun eigen label Stoned Karma Records hebben opgericht, verschijnen daarop hun platen (onder andere "Psychedelic Blueprints - An Introspection Of The Years 2000-2013" en de 6 CD box "Loudness For The Masses"), maar ook staat de band met een nummer ("Nearby Shiras", een cover van Kalacakra) op de LP Head Music van het Fruits De Mer Records label en is in 2013 de 7" gekleurd vinyl single "Colour Your Mind", waarop 3 covers staan, uitgebracht via dat zelfde label uit Engeland, gevolgd in 2015 door de 7" gekleurd vinyl single "Steppin' Stone" , die eveneens 3 covers bevat en via Fruits De Mer verscheen.
De band stond op het "14th Dream Of Dr.Sardonicus" festival te Cardigan, Wales, dat van 5 tot 7 augustus plaats vond en georganiseerd werd door Fruits De Mer Records, waarbij één van de live nummers ongetwijfeld hun nieuwe 7" gekleurde vinyl single met klaphoes, "In-A-Gadda-Da-Vida", was, die 9 augustus 2016 in beperkte oplage via Fruits De Mer Records verschenen is.
De single, wordt 30 september 2016 gevolgd door hun nieuwe album "Wake Up Before You Die", dat op hun Stoned Karma Records in een beperkte oplage op LP en CD wordt uitgebracht, waarbij de CD uitvoering 4 extra live nummers bevat.
Het album begint met "Alphawave", een schitterende stevige uptempo mix van psychedelische rock en spacerock, waarin enkele prima tempowisselingen zitten en deze wordt gevolgd door de cover "Hole In My Shoe" (Traffic) en daarin hoor ik de band een geweldige uitvoering van dit nummer spelen en in deze psychedelische song wordt de band bijgestaan door jazz zangeres Viola Road uit Italië.
Daarna krijg ik "Rheinflow" voorgeschoteld en dit is een fantastische psychedelische rock song, die dance invloeden bevat, waarbij stil zitten geen optie is (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), waarna "Raga Baya" volgt, een uptempo instrumentaal psychedelisch nummer, dat eveneens zeer dansbaar is en daarin gebruikt de band de sitar en tabla .
Dan zet de band me "Steppin' Stone" voor, dat door Tommy Boyce en Bobby Hart voor The Monkees geschreven werd, die er een hit mee hadden en in hierin krijg ik een geweldige lekkere psychedelische uitvoering te horen, die gevolgd wordt door een heerlijke rustige psychedelische pop song, getiteld "Shadows Of Reflections".
In het titel nummer "Wake Up Before You Die" laat Vibravoid me genieten van een verrukkelijke psychedelische progressieve rock song, waarmee de band me, door het hypnotiserende ritme en het niet al te hoge tempo, in een lichte trance brengt en in de cover "Just Let Go" (The Seeds) krijg ik een geweldige mix van psychedelische rock en garagerock te horen, die swingt als een trein.
Vervolgens speelt de band "Rheinflow II", een lekker in het gehoor klinkende hypnotiserende krautrock song, "Betawave", een kort geproken stukje ruimtelijke muziek, dat nog geen minuut duurt en "When You Are Dead For One Second", een schitterend hypnotiserend psychedelisch nummer, waarin de band de sitar weer op uitstekende wijze gebruikt en de muziek van een swingend dansbaar ritme voorziet.
Dan volgen de live bonus nummers op de CD en daarvan is "Listen Can't You Hear?" de eerste en hierin hoor ik Vibravoid een swingende psychedelische song spelen, waarin het orgel een belangrijke rol vertolkt, waarna "Alphawave" volgt en dit is een lekkere uptempo psychedelische rock song.
Verder hoor ik "Rheinflow", een dansbare psychedelische rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Ballspeaker", dat bijna 25 minuten duurt.
In dit nummer start de band in een heerlijk hypnotiserend ritme en hoor ik een fantastische progressieve rock song, die in een vrij experimenteel stuk rock verandert, waarin de bandleden ieder hun eigen weg lijken te zoeken, om vervolgens tegen het einde de draad weer op te pakken en af te sluiten met een swingend stuk progressieve psychedelische rock.
"Wake Up Before You Die" van Vibravoid is een geweldige plaat, die vol staat met heerlijke nummers, die het beluisteren meer dan waard zijn en ik kan elke liefhebber van zowel psychedelische rock als progressieve rock deze schijf van harte aanbevelen en zij, die besluiten de CD aan te schaffen, krijgen er een verrukkelijk toetje bij, in de vorm van de bonus nummers.
5-Ó-Matics is een rockabilly band uit Vlissingen, Nederland, die in de winter van 2013 werd opgericht en bestaat uit: Tony - zang en sologitaar, Enrico - slaggitaar en zang, Pete - staande bas en zang, Glenn - tenor, alt en bariton saxofoon en zang en Marcello - drums en zang.
Tony is een oude bekende in de rockabilly scene en speelde in de jaren 80 in The Bobo's, in de jaren 90 in The Swingtones en tevens van de jaren 90 tot 2013 in The 2-Tones en trad op in heel Europa.
Enrico speelde net als Tony in The 2-Tones, Marcello in The Swingtones en Pete in The Drainpipes (jaren 80) en The Sideburns (jaren 90), terwijl Glenn, de zoon van Tony en tevens het jongste lid, niet alleen saxofoon speelt, maar ook mondharmonica, staande bas en gitaar.
De band bracht begin februari 2015 hun debuut album "Hydromatic", die in de Avalanche Studio werd opgenomen en 10 nummers bevat, in eigen beheer zowel op CD als digitale download uit.
"Hydromatic", dat 5 eigen composities en 5 covers bevat, start met "Get Loud" en hierin hoor ik de band een heerlijke swingende jaren 50 rock & roll song spelen, waarin invloeden van swing jazz zitten, waarbij het tempo gemiddeld te noemen is en dit nummer wordt gevolgd door "Heartbreak Train", een lekker in het gehoor klinkende swingende rockabilly song, die aan zet tot dansen.
Daarna krijg ik "Jailbird Man" voorgeschoteld en ook daarin speelt de band zo'n swingende rockabilly song, waarbij stil zitten geen optie is en hierin zijn invloeden van Amerikaanse 50er jaren rockabilly bands hoorbaar (luister naar dit nummer via de youtube linl onder de recensie), terwijl de muziek tevens hedendaags klinkt, waarna er een onverwachte cover van een Jethro Tull song volgt, getiteld "Locomotive Breath" en deze rockabilly uitvoering, waarin licht country invloeden zitten, klinkt verfrissend en swingend.
Dan zet 5-Ó-Matic's me "Let The Music Play" voor en hoor ik een geweldige dansbare mix van swing jazz en rockabilly, gevolgd door het zeer swingende "This Is The Night", een vrij snelle rockabilly song.
In "Young Woman" maakt de band de mix van rockabilly en blues en krijg ik een blues gerelateerd song voorgezet en in "I'm Mad With You", laat de band me genieten van een mix van swing jazz gemixt en rockabilly.
Vervolgens speelt de band "The Icon Of The Rockabilly Band", waarin country invloeden de hoofdmoot vormen en de muziek me enigszins aan het nummer "The Cover Of the Rolling Stone" van Dr.Hook doet denken en in het laatste nummer, dat "Your Kiss" heet maakt de band opnieuw een mix van country en rockabilly, die swingt en aanzet tot dansen.
"Hydromatic" van 5-Ó-Matic's bevat 10 heerlijke swingende songs, waarvan ik van begin tot eind genoten heb en ik kan iedere liefhebber van rockabilly dit album dan ook van harte aanbevelen.
Singer-songwriter Paul Martin, uit New York, die eigenlijk Paul Myerberg heet, bracht in 1966-1967 enkele singles uit en nam in de Tower Sound Studios te Manhattan een hoop onuitgebrachte demo's op, waarvan er veel door het Distortions label verzameld werden om uitgebracht te worden.
Tijdens zijn opnamen in de Tower, ontmoette hij Herb Ostrow, die zijn eerste single "It Happened" in het voorjaar van 1966 op het Impex label uit Philadelphia uitbracht.
In 1967 bracht Paul zijn volgende single "The Last Remains Of Our Love" / "The Fairy Princess" op zijn eigen Rodin label uit, maar het zou bijna 30 jaar duren voor zijn eerste album, een verzameling van de 2 singles plus studio demo's en proef persingen, via het Distortions Records label verscheen.
Het Out-Sider Records label heeft dit album, in een nieuwe hoes, geremastered en met foto's plus bijschriften, in 2016, zowel op CD als LP, opnieuw uitgebracht met toevoeging van 1 onuitgebracht nummer uit 1967, zodat er totaal 18 nummers te beluisteren zijn.
Het album start met "It Happened", waarin ik Paul in een gemiddeld tempo een heerlijke psychedelische garagerock song hoor spelen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), die gevolgd wordt door "It's A Long Time 'Til The End", een geweldige swingende mix van garagerock en psychedelische beat.
Daarna zet hij me "Echo" voor en hoor ik een lekker in het gehoor klinkende psychedelische garagerock song, waarna ik "I Have Got That Feelin'" hoor en dit is een prima melodische pop song, waar hij begeleid wordt door achtergrond zangeressen.
Ook "You Don't Seem To Understand" is een uitstekende uptempo pop song, waarin hij orkestrale begeleiding krijgt en deze wordt gevolgd door "Without Your Love", een vrij commercieel klinkende pop song, die eveneens dat achtergrond koortje bevat.
Dan schotelt Paul me "More Than Me" voor en krijg ik een prachtige vrij rustige pop song te horen, waarna ik "What Good Is Your Love" hoor en hierin speelt hij een erg mooie rustige melodische pop song, die gevolgd wordt door "This Is The End", een heerlijke pop song met begeleiding van strijkers en prima pianospel.
In "The Last Remains Of Our Love" schotelt Paul me een schitterende mix van garagerock, pop en psychedelische rock voor en in "You Were There" krijg ik een lekker klinkende swingende garagerock song te horen, waarin een aanstekelijk ritme zit.
Vervolgens zet hij me "All That's Left" voor en hoor ik een mix van garagerock en pop, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en "Yours Is The Life" is een vrij zoete rustige pop song.
Verder hoor ik "How Many Tears Must I Cry", een mooie rustige pop song, "I Want You", een prima pop song in de stijl van Neil Diamond, "The Girl Tomorrow Killed", een heerlijke aanstekelijke pop song, "The Fairy Prncess", een prachtige pop song, die met strijkers begeleid wordt en het onuitgebrachte "The Children", een uitstekende pop song, die diverse tempowisselingen bevat.
"It Happened" van Paul Martin bevat prima pop songs en enkele schitterende psychedelische garagerock songs, die het beluisteren meer dan waard zijn en ik kan iedere liefhebber van zestiger jaren muziek dan ook aanraden, deze schijf een s te gaan horen.
Colour Haze uit Munchen, Duitsland, werd in 1994 opgericht en bestond toen uit: Stefan Koglek - sologitaar en zang, Christian Wiesner - basgitaar en Tim Höfer - drums.
In deze formatie bleef de band tot 1997 actief en werd het gelimiteerde debuut album "Chopping Machine" in 1995 in een oplage van 1000 stuks gemaakt en op CD door David Records uitgebracht.
In 1997 kwam Felix Neuenhoff als zanger bij de band en aan het einde van dat jaar stopte Tim Höfer en Christian Wiesner werd in augustus 1998 vervangen door drummer Manfred Merwald, die samen met basgitarist Philipp Rasthofer, Stefan Koglek en Felix Neuenhoff de nieuwe Colour Haze vormde.
Dat zelfde jaar bracht de nieuwe band het album "Seven" in een zeer beperkte oplage van 50 stuks in 1998 via Self Burn Records uit.
In mei 1999 verliet Felix de band plotseling en gingen de anderen als trio verder, waarbij Stefan de zang weer voor zijn rekening nam en de band bestaat heden ten dage nog steeds in dezelfde samenstelling.
Van 1999 tot heden bracht de band de volgende CD's / LP's uit: "Periscope" (limited edition CD-R (100 stuks), Toaster Records, 1999), "CO2" (CD-R (100 stuks) Monsterzero-Records, LP (450 stuks), Homegrown Records, 2000), "Ewige Blumenkraft" (CD/2LP, MonsterZeroRecords, 2002), "Los Sounds De Krauts" (2LP, Nasoni Records, 2002/2CD, Elektrohasch Records, 2003), "Flowers" (Colour Haze)/"Forrest Of Illusion" (Hypnos 69) (limited edition 10" vinyl split EP, Eletrohasch Records, 2004), "Periscope" (re-release CD/LP, Elektrohasch Records, 2004), "Colour Haze" (CD/LP, Elektrohasch Records, 2005), "Tempel" (CD/LP, Elektrohasch Records, 2006), "All" (CD/2LP, Elektrohasch Records, 2008), "Burg Herzberg Festival - Live 18.07.2008" (2CD/2LP, Herzberg Verlag, 2009) en "She Said" (2CD/2LP, Elektrohasch Records, 2012).
Ook bracht de band enkele gelimiteerde 7" vinyl split singles uit, zoals "Reefer" uit 2001 met op kant A: Colour Haze - Reefer en op kant B: Color Cacas, via het SwampRoomRecords uitgebracht en "Colour Haze Feat. Gas Gaint" uit 2004 (kant A: Colour Haze - Mountain, kant B: Gas Gaint - Mama Cool), via Elektrohasch Records, maar ook verschenen er nummers van de band op de verzamel CD's "A Tribute To Mr. Betonohr" ("Pulse") (Chillerlounge Records, 2002) en "Sucking The Seventees" ("One Way Or Another") (Small Stone Records, 2007) plus het nummer "In Which The Mighty Silver Wing Leaves The Solar System, Starts Its Old Tremendous Metagrav Drive And Jumps Into Hyperspace", op de 2CD van Psychedelic Avengers (Fünfundvierzig, 2004).
De band trad in de loop der jaren op veel grote festivals op zoals onder andere: Burg Herzberg Open Air, Wutzrock Hamburg, Stoned From The Underground, Agimont-Stoner-Festival,Emissions from the Monolith, Orange Goblin, Boris, General Tso en Roadburn en trad op in Duitsland, België, Nederland en Oostenrijk, maar ook organiseert Stefan elk jaar de Duna Jam Concert week op Sardinië, Italië en is hij oprichter en eigenaar van het Elektrohasch Records label.
Het laatst verschenen album "To The Highest Gods We Know", waar de fans 3 jaar op hebben gewacht, is zowel op LP als op CD verschenen via het Elektrohasch label en deze heeft 12 augustus 2016 een opvolger, getiteld "Live Vol.1 Europa Tournee 2015".
Het album, dat als 2CD en als luxe 3LP (180 gram vinyl) met klaphoes in boekvorm, in een beperkte oplage van 2000 stuks, verschijnt, is het eerste in een serie van geplande live uitgaven en bevat 13 nummers (waaronder 1 bonus nummer), die in 2015 te Frankfurt, Würzburg, Berlijn, Keulen en Parijs werden opgenomen.
De 2CD start met "Periscope", waarin ik Colour Haze een lekker in het gehoor klinkend instrumentaal stonerrock nummer hoor spelen, dat een niet al te hoog tempo bevat en naadloos door loopt in "Moon", waarin het tempo iets omhoog gaat en de zang erbij komt, terwijl de muziek lichte funk invloeden heeft.
Daarna schotelt de band me "Überall"/"Call" voor en krijg ik een rustig startend instrumentaal nummer voorgezet, dat langzamerhand een stuk sneller wordt en swingt als een trein en dit wordt gevolgd door "She Said" en daarin laat de band me bijna 18 minuten lang genieten van een schitterend stonerrock nummer, dat langzaam begint en daarna verder wordt opgebouwd totdat er een zeer swingend hypnotisch stuk muziek ontstaat, waarin de band zelfs een korte drumsolo ingebouwd heeft.
Dan volgt "Aquamaria" en hoor ik een geweldig swingend nummer, dat diverse tempowisselingen bevat en een aanstekelijk ritme heeft, waarbij het moeilijk is, om niet in beweging te komen, waarna "To The Highest Gods We Know" volgt en ik een kort rustig nummer te horen krijg, dat over loopt in "Circles", een fantastische stonerrock song, die weer langzaam opgebouwd wordt en tot een climax gebracht.
Op CD 2 hoor ik Colour Haze beginnen met "Transformation", een heerlijk stevig swingend stonerrock nummer, dat enkele subtiele tempowisselingen bevat en verder gaat in "Grace", eveneens een stevig stukje stonerrock, dat halverwege even iets rustiger wordt, om vervolgens weer in een stevig swingend ritme gespeeld te worden.
In "Tempel" speelt de band ook nu weer een schitterend stonerrock nummer in een stevig ritme, dat swingt en in "Love", dat traag begint en langzaam iets meer snelheid krijgt, schotelt de band me een uitstekend melodisch stukje rock voor, waarin het tempo verder opgevoerd wordt, totdat de climax bereikt wordt .
Vervolgens krijg ik "Peace Brothers And Sisters" te horen, dat bijna 27 minuten duurt en hierin start de band opnieuw in een rustig tempo, dat voorzichtig opgevoerd wordt en ik een verrukkelijke stonerrock song te horen krijg, die invloeden van de jaren 70 rock bands bevat, maar tegelijkertijd ook eigentijds klinkt en in het laatste nummer, een toegift, getiteld "Get It On", het bonus nummer laat de band me nogmaals genieten van een geweldige swingende stonerrock song, waar de energie van af spat, waardoor het onmogelijk is hierbij stil te blijven zitten.(luister naar een live uitvoering van dit nummer via de youtube link onder de recensie)
"Live Vol.1 Europa Tournee 2015" van Colour Haze is een schitterend album, waar ik van begin tot einde van genoten heb en dat ik iedere liefhebber van stonerrock van harte kan aanraden.
