maandag 20 augustus 2018

Review: Ángel Ontalva & Vespero - Sea Orm Liventure (Eigen Beheer, 2018) (Progressieve Rock / RIO / Krautrock)

Ángel Ontalva is een Spaanse gitarist uit Madrid, die deel uit maakt van de band October Equus, maar ook solo diverse albums op zijn naam heeft staan, zoals: "Mundo Flotante" (OctoberXart Records, 2012), "Land Of Rain And Steel" (Ltd.edition CD-r, OctoberXart Records, 2013), "Tierra Quemada" (CD, OctoberXart Records, 2015), "No Grooves - Blood Moon Tonight" (CD, OctoberXart Records, 2017) en "Satellites" (ltd. edition CDr, OctoberXart Records, 2017).
Vespero werd in 2003 in Astrakhan, zuid Rusland opgericht en brengt sinds 2004 muziek uit, zowel in eigen beheer, als via diverse maatschappijen.
De band onderging sinds hun oprichting diverse keren bezettingswisselingen en bestaat, na het overlijden van cellist Vladimir Belov tegenwoordig uit: Ivan Fedotov – drums en percussie, Arkady Fedotov – basgitaar, synthesizer, fluit en achtergrond zang, Alexander Kuzolev – gitaar, effecten en elektronica, Alexei Klabukov – arpeggiator, keyboards en mellotron en Vitaly Borodin - viool.
Angel en Vespero hebben hun krachten gebundeld in het nummer "Carta Marina", dat vanaf 12 februari 2018 op CDr via bandcamp verkrijgbaar was en op 9 juli 2018 gevolgd werd door het album met dezelfde naam.
Het album verscheen in eigen beheer in een beperkte oplage van 100 stuks als Deluxe Edition 2CD + digitale download, waarbij de bonus CD opnamen bevat van live uitvoeringen van Ángel Ontalva & Vespero uit 2017/2018, inclusief 3 niet uitgebrachte nummers, gestoken in een 6 delige hoes en in een beperkte oplage van 400 stuks, plus als digitale download.
Deze bonus CD is op 3 augustus 2018 als aparte CD, inclusief digitale download, onder de naam "Sea Orm Liventure" in eigen beheer uitgegeven in een beperkte oplage van 200 stuks als digipack met 4 delig uitvouwbare hoes en een 2 pagina's tellend boekje.

Het album, dat 9 nummers bevat, start met de eerste van de 3 onuitgebrachte nummers, dat "Mirskonca" heet en hierin hoor ik de band een fantastische swingende uptempo mix maken van progressieve rock en hypnotiserende ritmes, die tegen het einde iets langzamer gespeeld wordt (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Esir", dat eveneens niet eerder uitgebracht is en in dit nummer krijg ik een schitterend, vrij rustig, exxperimenteel rock in opposition nummer voorgeschoteld.
Daarna laat de band me genieten van "Sea Orm", een geweldig uptempo rio nummer, dat diverse subtiele tempowisselingen heeft en swingt als een trein, waarna "Giant Lobster Between Orkneys & The Hebrides" volgt en de band me een verrukkelijke swingende mix voorzet van rio, progressieve rock, licht hypnotiserende ritmes en zigeuner jazz, die tevens spacerock invloeden bevat en me als muziek in de oren klinkt.
In "Carta Marina" schotelt Ángel Ontalva & Vespero me een prachtig rustig nummer voor, dat na enkele minuten verandert en de band een fantastisch krautrock nummer ten gehore brengt, waarbij stil zitten geen optie is en in "Sledges Crossing The Gulf Of Bothnia" speelt de band opnieuw zo'n lekker in het gehoor klinkend nummer, waar een terugkerend ritme in zit.
Dan zet de band me "Horrenda Charybdis Near Lofoten" voor en krijg ik weer een swingende mix van rio en progressieve rock te horen, die tevens jazz invloeden heeft en in een hoog tempo gespeeld wordt, om gevolgd te worden door "Mare Ingenii", het derde onuitgebrachte nummer en daarin speelt de band een geweldig melodisch nummer met een terugkerend percussie spel in een niet al te hoog tempo.
Het laatste nummer heet "Ziphius" en hierin mag ik nogmaals genieten van een swingend nummer, dat in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en een licht hypnotiserend krautrock ritme heeft, dat net voor de helft van het nummer over gaat in een traag tempo, dat enkele minuten aangehouden wordt, waarna de band besluit om het roer weer om te gooien en verder te gaan in swingend Oosters klinkend stuk rock, dat een hypnotiserend ritme heeft.

"Sea Orm Liventure" van Ángel Ontalva & Vespero bevat 9 heerlijke nummers, die live net zo geweldig klinken als de studio opnamen en ik kan dit meesterwerk dan ook sterk aanraden aan elke liefhebber van progressieve rock, rio en krautrock.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Various Artists - Fruits De Mer Presents A Gathering Of The Fish (Fruits De Mer Records, 2018)

Het Fruits De Mer Records label brengt regelmatig gratis compilatie albums uit, die aan leden van de Fruits De Mer Records Club worden uitgedeeld, als ze een bepaalde aankoop doen.
Deze keer is dat bij aanschaffing van de albums "Cromlech Chronicles III" van Sendelica en van de 2LP Fuchsia "The Original Album + The Early Demos And More" van Fuchsia.
Eind juli ontvingen de club leden, die een bestelling hadden gedaan de CD "A Gathering Of The Fish", waarop 10 nummers staan van oude en nieuwe artiesten, die hun muziek op dit label uitbrengen, waarbij opgemerkt kan worden, dat het hoofdzakelijk nieuwe nummers zijn, die allemaal instrumentaal gespeeld worden door bands, die voor het overgrote deel uit Engeland afkonstig zijn.

Het album begint met "At The Forest Break" van The Ilk uit Londen, Engeland en daarin hoor ik de band een fantastisch rustig licht psychedelisch nummer spelen, dat orkestrale invloeden heeft en een enigszins trieste ondertoon bevat en dit nummer wordt gevolgd door "Earthman (Lost In Space)" van Man & Machine (UK), die me een prachtig licht psychedelisch melodisch nummer voorzet, waar ruimtelijke invloeden in zitten.(luister naar dit nummer via de youtbe link onder de recensie)
Daarna volgt Nathan Hall & The Sinister Locals (Wales) met "Like The Setting Sun" en hierin krijg ik een lekker swingend stukje pop muziek voorgezet, dat een aanstekelijk ritme en orkestrale begeleiding heeft en gevolgd wordt door "Nova Boss" van Delphini (UK), die een afwisselende swingende mix van dance, rock en Oosterse klanken ten gehore brengt, waarbij stil zitten geen optie is.
In "The Course Of Abagaz (Live)" laat Vespero (Rusland) me iets meer dan 17 minuten genieten van een psychedelisch rock in opposition nummer, dat rustig begint, maar na enkele minuten over gaat in een uptempo stuk muziek, dat progressieve rock, progressieve jazz en dance plus een hypnotiserend ritme bevat en daarbij is stil zitten niet aan de orde en halverwege verandert de muziek opnieuw en gaat de band over in het maken van RIO, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en reggae en jazz invloeden heeft, om tegen het einde terug te keren naar het maken van die swingende mix van progressieve rock, progressieve jazz en dance, waarna ik Das Blaue Palais (Duitsland) met "Zeitfield  (Düsseldorf Motorik Mix)" een heerlijk swingend krautrock nummer hoor spelen, waarmee de band me vanaf het begin in de ban van hun muziek laat komen, terwijl de muziek me weer in beweging brengt.
Dan hoor ik Black Tempest (UK), die Archipelago" speelt en me daarmee een prima elektronisch nummer voorschotelt, dat gevolgd wordt door "Love Song Of The Saroos" van Blue Giant Zeta Puppies (UK), die me een mix van elektronische muziek en spacerock in een niet al te hoog tempo voorzetten.
Vervolgens brengt Mercy And The Sea (UK) "We Fight To Win" ten gehore en krijg ik een uitstekend rock nummer voorgezet, dat een aanstekelijk dansbaar ritme heeft, waarbij het moeilijk is om niet in beweging te komen en Future Wizards Records (UK) speelt bijna 17 minuten een fantastisch progressief rock nummer met lichte blues invloeden, getiteld "The Hoodoo Dial (Edit)", dat zeer dansbaar is en in een hoog tempo gespeeld wordt.

"A Gathering Of The Fish" van Fruits De Mer Records bevat 10 verrukkelijke nummers, die diverse stijlen muziek omvatten en ik kan iedere muziekliefhebber aanraden, eens te overwegen om lid te worden van de Fruits De Mer Records Club, om dit soort geweldige unieke uitgaven te mogen ontvangen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Crystal Jacqueline - Live (Mega Dodo Records, 2018) (Progressieve Pop)

Crystal Jacqueline werd in Wiltshire, Engeland geboren en al op jonge leeftijd ontwikkelde ze haar talent en liefde voor muziek.
Ze trad regelmatig in en rond Bath op, die haar lof en een waardevolle ervaring opleverden en verhuisde later verder naar het zuiden van het land, waar ze in verscheidene bands speelde, die in binnen en buitenland optraden.
Ze woont in Devon met haar varken, katten, ganzen en haar partner Icarus Peel, met wie ze samen in de band The Honey Pot speelt, die in 2012 startte en in het begin uit 5 personen bestond, maar tegenwoordig nog maar bestaat uit: Crystal Jacqueline - zang en piano, Icarus Peel - alle andere instrumenten en Brian Rushbrooke - drums.
In 2010 bracht ze haar solo debuut album "Heal Yourself" via Psychedandy Records uit en in 2012 verscheen haar eerste album met The Honey Pot, getiteld "To The Edge Of The World" op het Mega Dodo label.
In november 2012 nam ze de EP "A Fairy Tale" op met daarop 3 covers: "Cousin Jane" (Troggs), "A Fairy Tale" (Second Hand), "Play With Fire" (Rolling Stones), die door Fruits De Mer Records werd uitgebracht.
Haar LP "Sun Arise" werd in 2013 via het Mega Dodo Records label op de markt gebracht en bevat 16 nummers, inclusief de songs van de EP "A Fairy Tale".
Haar CD album "Electronic Memory", uit 2015, met The Honey Pot, verscheen in een zeer gelimiteerde box oplage van 100 stuks en bevat een 12 pagina's tellend boekje, 2 ansichtkaarten en een badge.
De nummers van de CD, waarvan de cover "Hole In My Shoe" van Traffic voor het eerst op CD is verschenen, werden eerder, in de zomer van 2014, door Fruits De Mer Records op 2 vinyl EP's uitgebracht.
"Rainflower" is het tweede album, dat in 2015 van haar is verschenen en hiervoor zijn alle nummers ook nu weer geschreven en geproduceerd door haar man Icarus Peel.
Het album is op 25 mei op 180 gram vinyl uitgebracht, waarbij de eerste 100 exemplaren vergezeld zijn gegaan van een A5 poster en naar rainflower ruikende bloemblaadjes en tevens is het album in een beperkte oplage verschenen als digipack met het bonusnummer "In My Chair".
De muziek van het album was op 24 mei te horen zijn tijdens het optreden van Crystal Jacqueline & The Honey Pot in The Half Moon te Putney, waar ze onderdeel uitmaakte van het "Games For May Festival", dat door Mega Dodo Records en Fruits De Mer Records georganiseerd werd.
Van de LP is het nummer "Winter Deep" in november 2015 op single uitgebracht, terwijl er ook een niet eerder uitgebracht nummer, plus een live uitvoering van een song te horen zijn.
Vervolgens werd begin 2016 de LP/CD (waarop 2 extra nummers staan) "Inside The Whale" van The Honey Pot uitgebracht, terwijl er van de beperkte uitgave van de 3CD versie slechts 150 verschijnen en deze bevat het album "Inside The Whale", het exclusieve live album "Live In London" (opgenomen tijdens het Games For May optreden), de single "Lisa Dreams" plus 2 bonus nummers en een interview met Icarus Peel en Crystal Jacqueline, waarbij het geheel verpakt is in een speciaal genummerd blik met waarzeggende vis.
Tevens werd de single "Lisa Dreams" in een beperkte oplage van 150 stuks op gekleurd vinyl speciaal voor leden van de Mega Dodo Records club geperst en deze is ook op zwart vinyl verschenen en op 9 mei 2016 verscheen de 7", 33 toeren, EP "Morning Dew" in een beperkte oplage op gekleurd vinyl via het Regal Crabomophone label van Fruits De Mer Records met daarop 4 nummers, waarop ze bijgestaan wordt door haar partner Icarus Peel.
Haar album "Await The Queen" is op 16 juni 2017 verschenen in een beperkte oplage van 250 stuks als 2LP en is alleen verkrijgbaar als mail order via Mega Dodo Mail Order en Heyday Mail Order in Groot Brittannië en via Clear Spot in Europa, terwijl de CD en digitale download overal te koop zijn.
Op 28 september 2018 verschijnt haar album "Live" via Mega Dodo Records in een beperkte oplage van 250 stuks als officiële bootleg op 180 gram wit met zwart gespetterd vinyl, tevens in een beperkte oplage op CD in een 18 pagina's 8"x8" media boek met een gebonden harde kaft, inclusief een DVD, waarop 4 nummers staan, die tijdens het festival gefilmd zijn en als digitale download.
De opnamen komen van een optreden, dat ze in juni 2018 met haar band deed, tijdens het Sonic Rock Solstice Festival, dat door een bootlegger opgenomen werd en door Icarus Peel de dag na het optreden ontdekt werd, toen hij langs een merchandise stalletje liep en een deal was snel gemaakt.

Het album, dat 8 nummers bevat, start met "Sun Arise", waarin ik de band in een rustig tempo met zware synthesizer klanken en echo op de zang hoor beginnen, waarna na enkele minuten de rest van de band in valt en me een geweldige swingende song met een licht hypnotiserend ritme voorzet, die gevolgd wordt door "A Fairy Tale" en daarin hoor ik de band starten met de tonen van "I Can't Explain" van The Who, om daarna een heerlijke uptempo rock song te spelen, die enkele subtiele tempowisselingen heeft en swingt.
Dan schotelt de band me "Grantchester Meadows" voor en hoor ik een mooie rustige song, die iets over de helft van de song meer vaart krijgt en het nummer ontaardt in een fantastische swingende progressieve rock song, waarna de band verder gaat met "Water Hyacinth", een schitterende vrij rustige pop song, waarin Jacqueline op haar best is.
In "Siren" hoor ik haar een prima licht psychedelische song in een niet al te hoog wisselend tempo spelen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Fly A Kite" zet ze me een verrukkelijke aanstekelijke song voor, waarin het gitaarspel van Icarus uitstekend tot zijn recht komt en de muziek een zeer dansbaar ritme heeft.
Daarna hoor ik "Dragonfly", een rustig startende song, die langzaam meer snelheid krijgt en een licht hypnotiserend ritme bevat, waarbij stil zitten geen optie is en gevolgd wordt door het laatste nummer, dat "Love Is Light" heet en hierin speelt de band een swingende uptempo pop song, met een opzwepend ritme, dat progressieve rock invloeden heeft en me opnieuw in beweging brengt.

Crystal Jacqueline heeft me met "Live" vanaf het begin in de ban van haar heerlijke muziek weten te krijgen en ik kan liefhebbers van progressieve rock en de betere pop deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: RDTK - Human Resources (Denovali Records, 2018) (Elektro / Dance)

Ricardo Donoso is een componist, percussionist en elektronica muzikant, die in Rio De Janeiro, Brazilië geboren werd en momenteel in Boston, Massachusetts Amerika woont.
Na zijn opleiding aan Berklee College Of Music en The New England Conservatory speelde hij in diverse projecten gedurende de jaren, het laatst als drummer bij de avant-death metal band Ehnahre, maar ook maakte hij deel uit van het experimentele elektronische duo Perispirit en ging schuil achter de aliassen Embouchure en Scuba Death.
Verder was hij actief in Calliope Quartet en The Epicureans en maakte hij solo albums, waarvan de eerste, "Solo Percussion Improvisations" in 2007, als eigen uitgave op een CD-R verscheen, waarna "Progress Chance" (Digitalis Recordings, 2011), "Assimilating The Shadow" (Digitalis Recordings, 2012), "As Iron Sharpens Iron, One Verse Sharpens Another" (Digitalis Recordings, 2013), "A Song For Echo" (Kathexis, 2014), "Sarava Exu" (Denovali Records, 2014) en "Machine To Machine" (Denovali Records, 2015) volgden.
Ook werden er enkele singles en EP's uitgebracht, waaronder: "Zerovinteum" (7" gelimiteerd vinyl, Semata Productions, 2009), "One Verse Sharpens Another" (EP, Digitalis Recordings, 2013), "As Iron Sharpens Iron" (EP, Digitalis Recordings, 2013), "Iron / Verse Remixes" (12" vinyl, Digitalis Recordings, 2014) en "Beginning Of The Shape" (3xFile, MP3, EP, Denovali Records, 2014).   
Onder het alias RDTK werkt hij samen met Thiago Kochenborger (zang en basgitaar) uit Berlijn, Duitsland, met wie hij sinds zijn twaalfde bevriend is en 15 jaar geleden in een klein eenpersoons slaapkamer appartement te Rio De Janeiro een eerste poging deed samen muziek te maken.
Dat resulteerde uiteindelijk in 2018 in het album "Human Resources", dat 8 nummers bevat en 29 juni 2018 via Denovali Records op LP, CD en als digitale download werd uitgebracht.

Het album begint met "Affective Forecasting" en daarin hoor ik het duo een schitterende song in een vrij hoog tempo spelen, die een mix is van dance, new wave en elektro en enkele tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Shadows Arrive", waarin ik een swingende dansbare dance song voorgezet krijg, die elektro invloeden heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Daarna speelt het duo "There Is Still Time" en hierin mag ik genieten van een fantastische dansbare krautrock song, die invloeden van new wave en elektro bevat, waarna "Surface And Together" volgt en ik een prachtige afwisselende pop song hoor, waar krautrock en dance elementen in zitten.
In "Rubiks Cube" schotelt RDTK me een heerlijk avant garde nummer voor, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en in "Seal The Chamber" hoor ik het duo rustig starten, om na korte tijd in een iets sneller tempo te gaan spelen en me een geweldige melodische elektro song voor te zetten, die een licht hypnotiserend ritme heeft.
Dan volgt "Forever Imprisoned", een zeer dansbare mix van dance en new wave, die ook lichte invloeden van krautrock heeft en gevolgd wordt door "Squaring The Circle", een mooie rustige pop song, waarmee het album op waardige wijze afgesloten wordt.

"Human Resources" van RDTK staat vol uitstekende songs, waarvan ik van begin tot einde heb mogen genieten en ik kan liefhebbers van elelktro, dance, new wave krautrock en de betere pop, deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Not A Good Sign - Icebound (Eigen Beheer, 2018) (Progressieve Rock / Artrock)

Het Altrock label project Not A Good Sign werd in 2012 te Milaan, Italië door Paolo «Ske» Botta, Marcello Marinone, Martino Malacrida, Gabriele Guidi Colombi, en Francesco Zago opgericht en bestaat tegenwoordig uit: Alessio Calandriello - zang, Gian Marco Trevisan – sologitaar en zang, Alessandro Cassani – basgitaar en zang, Paolo ”Ske” Botta – keyboards en klokkenspel, Martino Malacrida - drums en trompet en live speelt Pacho Rossi – drums en percussie met de band mee.
De band trad in de loop der jaren op in Italië, Spanje, Portugal, Duitsland en Frankrijk en deelde hett podium met onder andere: Three Friends, Aldo Tagliapietra, Locanda Delle Fate, Wobbler, Karnivool, Il Biglietto per l'Inferno, Humble Grumble, Nuova Idea, Seven Steps to the Green Door, Morgbl, Syndone, Il Tempio delle Clessidre, La Maschera di Cera, Ingranaggi della Valle, Gatto Marte, Universal Totem Orchestra, FEM, VIII Strada en Eveline's Dust.
Hun debuut album heet simpelweg "Not A Good Sign" en werd op 10 juni 2013 als digitale download uitgebracht, waarna "From A Distance" op 28 februari 2015 volgde en eveneens als digitale download verscheen.
Hun derde digitale download album heet "Icebound" en verscheen 5 mei 2018 tevens in een zeer beperkte oplage van 500 stuks op CD, die en genummerd zijn en voorzien van de handtekeningen van de bandleden en gestoken in een speciale hoes en in eigen beheer is uitgegeven en op dit album is alleen Paolo «Ske» Botta van de oorspronkelijke bandbezetting nog over.
Op dit album spelen de gastmuzikanten: Fabio «Ciro» Ceriani (Ein Kerem) - percussie, David Jackson (Van Der Graaf Generator) - saxofoon en dwarsfluit, Eloisa Manera (Artchipel Orchestra) - viool, Margherita Botta - speelgoed klokkenspel en stem en Marcello Marinone - trommel vlies mee.

Het album start met "Second Thought", waarin ik de band een vrij experimenteel progressief rock nummer hoor spelen, dat diverse tempowisselingen heeft en complex in elkaar zit (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Frozen Words", een rustig startende song, die langzamerhand meer snelheid krijgt, terwijl ook de muziek verandert van pop naar progressief met jazz invloeden gaat, om vervolgens terug te komen naar het rustige tempo waar mee begonnen werd.
Daarna zet de band me "Hidden Smile" voor en krijg ik een schitterend progressief rock nummerte horen, dat wisselende tempo's heeft, complex in elkaar zit en bij tijd en wijle swingt en dit nummer wordt gevolgd door "As If", een prachtig kort nummer, dat nog geen minuut duurt en op keyboards gespeeld wordt.
In "Down Below" brengt Not A Good Sign een licht psychedelisch startende song ten gehore, die verandert in een heerlijk stuk progressieve rock, waar invloeden van jaren 70 progrock bands in zitten en in "Truth" schotelt de band me opnieuw zo'n uitstekende song voor, die wisselende tempo's en een progressief karakter heeft.
Dan speelt de band weer een kort nummer, dat "Not Yet" getiteld is en daarin bepaalt de basgitaar tot halverwege het ritme, waarna de rest van de band invalt en er een melodisch geheel ontstaat, dat naadloos over gaat in "Trapped In", een fantastsiche mix van progressieve rock en progressieve jazz, die diverse prima tempowisselingen bevat.
Het laatste nummer heet "Uomo Neve" en hierin zet de band me een spannend zwaar, dreigend stuk muziek voor, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.

"Icebound" van Not A Good Sign bevat 9 geweldige nummers, die hier en daar complex in elkaar zitten en daarmee heeft de band me van begin tot einde weten te boeien en ik kan iedere liefhebber van progressieve rock en artrock deze digitale download dan ook ten zeerste aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





Review: Forming The Void - Rift (Kozmik Artifactz Records, 2018) (Stonerrock)

Forming The Void is een band uit Lafayette, Louisiana, Amerika, die in 2013 werd opgericht en tegenwoordig bestaat uit: James Marshall - sologitaar en zang, Shadi Omar Al-Khansa- sologitaar, Luke Baker - basgitaar en Thomas Colley - drums.
De band bracht in 2014 hun debuut album "Forming The Void" uit, dat in 2015 gevolgd werd door "Skyward" en in 2017 verscheen hun derde album "Relic", waarmee de band veel lovende kritieken oogste.
De opvolger hiervan heet "Rift", dat 17 augustus 2018 via het Kozmik Artifactz Records label in een beperkte oplage als LP op gekleurd vinyl en als CD werd uitgebracht.

Het album, dat 7 nummers bevat, start met "Extinction Event" en daarin hoor ik de band een vrij langzame zware rock song spelen, die stoner invloeden heeft en zo nu en dan licht hypnotiserend klinkt en gevolgd wordt door "On We Sail", dat een aanstekelijk hypnotiserend ritme bevat, dat me in beweging zet, terwijl de muziek stevig is en in een gemiddeld tempo, op enkele tempowisselingen na, gespeeld wordt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Arcane Mystic" laat de band me genieten van een heerlijke stonerrock song, die Oosterse invloeden en een aanstekelijk ritme heeft en in een gemiddeld tempo wordt gespeeld, waarna "Transient" volgt en Forming The Void een fantastisch stukje rock voorzet, dat met psychedelische spacerock klanken start en over gaat in een uitstekende zware swingende rock song, waarbij stil zitten geen optie is.
Daarna zet de band me "Arrival" voor en ik opnieuw een stevige swingende rock song te horen krijg, die diverse tempowisselingen heeft en gevolgd wordt door "Ark Debris", een zware rock song met lichte Oosterse invloeden, die in een gemiddeld tempo in een licht hypnotiserend ritme gespeeld wordt.
Het laatste nummer, dat "Shrine" heet is eveneens een geweldige rock song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een licht hypnotiserend ritme bevat.

"Rift" van Forming The Void bevat 7 stevige stonerrock songs, die liefhebbers van dit genre zeker op waarde zullen weten te schatten en ik kan hen dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl





maandag 13 augustus 2018

Review: The Eye Of Time - Myth II: A Need To Survive (Denovali Records, 2018) (Elektronisch)

The Eye Of Time is het solo project van de Franse muzikant Marc Euvrie, die uit Normandië komt.
Marc, die nauw verbonden is met de Franse punk en hardcore scene, heeft een klassieke achtergrond en studeerde piano vanaf zijn negende jaar, waarna hij op zijn vijftiende jaar zijn eerste piano werk componeerde.
Na zijn school diploma te hebben gehaald, ging hij cello aan het conservatorium studeren en was hij in diverse bands actief, voordat hij zijn solo project The Eye Of Time startte.
Zijn debuut album "After Us" verscheen in 2006 als CD-R in eigen beheer en werd verpakt in een uitklapbare kartonnen hoes op DVD formaat, waarna in 2010 het CD album "Jail" via het Destructure Records in een beperkte oplage werd uitgebracht, waarvan de opnamen in juni 2008 hadden plaats gevonden in de Studio de la Souleuvre.
Vervolgens bracht het Denovali Records label de compilatie "The Eye Of Time" in 2012 uit, die bestaat uit: "After Us" (11 nummers) + "Jail" (6 nummers) + "Lilly On The Valley" (3 nummers) en deze verscheen op 2CD en op 3LP wit vinyl en 3LP 180 gram zwart vinyl, maar ook als 20mp3 en in 2014 verscheen de CD/LP/Download "Acoustic", eveneens via Denovali Records.
In maart 2015 is zijn album "ANTI" via het Denovali Records label verschenen, zowel op CD als op LP en als Digitale download, waarbij Marc zich heeft laten inspireren door Third Eye Foundation, Portishead, Neurosis, DJ Shadow, Björk, Sigur Ros, Edvard Grieg, Sergei Rachmaninov en Godspeed You! Black Emperor en deze werd in 2016 gevolgd door "Myth I - A Last Dance For The Things We Love", die via dat zelfde label eveneens op LP, CD en als digitale download is uitgebracht.
"Myth II: A Need To Survive", dat 3 augustus 2018 via Denovali Records op LP, CD en als digitale download verscheen, is hier de logische opvolger van.

Het album, dat 6 nummers bevat, start met "There Is So Much Pain In This World" en daarin krijg ik een fantastisch stuk elektronische muziek voorgeschoteld, dat een enigszins trieste ondertoon heeft en een licht hypnotiserend eentonig ritme heeft en gevolgd wordt door "In The Name Of Earth", een aangrijpend, vrij zwaar, met beats doorspekt, elektronisch nummer, dat lichte invloeden uit dance en jazz heeft.
In "To Rise Through Our Tears" laat Marc me genieten van een schitterend zwaar nummer, dat op een begrafenis gespeeld zou kunnen worden bij het ten grave leggen van een dode en in "A Need To Survive" krijg ik een geweldig licht hypnotiserend nummer voorgezet, dat in een traag tempo gespeeld wordt.
Daarna volgt "Foldings", een nummer, dat lichtelijk experimenteel begint en over gaat in een mix van elektronische muziek en dance, die in een niet al te hoog tempo wordt gespeeld (luister naar dit nummer via de soundcloud link onder de recensie) en in het laatste nummer, dat "Notre Amour Est Assez Puissant Pour Detruire Ce Putain De Monde" heet, brengt hij een verrukkelijk nummer ten gehore, dat positiviteit uitstraalt en me in een soort euforie stemming brengt, want er is nog hoop.

"Myth II: A Need To Survive" van The Eye Of Time is een geweldig album, dat vol fantastische nummers staat en ik kan dit meesterwerk dan ook sterk aanbevelen aan hen, die van zware elektronische muziek houden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl