Review: Various Artists - The Half Time Orange (Friends Of The Fish Records, 2020)

Het Fruits De Mer Records label brengt regelmatig gratis compilatie albums uit, die aan leden van de Fruits De Mer Records Club worden uitgedeeld, als ze een bepaalde aankoop doen.
Deze keer is dat bij aanschaffing van de 4CD "A Band For All Seasons" en de 2LP (gekleurd vinyl) "Tune In ... Turn On ... Get Panda'd" van The Lost Stoned Pandas, die 30 maart 2020 verschijnen.
De clubleden ontvangen het CD compilatie album "The Half Time Orange", waarop 14 nummers staan, op 31 maart 2020, als ze een bestelling hebben gedaan voor 1 of 2 van deze nieuw verschenen uitgaven.

Het eerste nummer van de CD komt van Hanford Floyver en heet "Timeless", waarin de band een geweldige song in een niet al te hoog tempo ten gehore brengt, die progressieve folk en elektronische invloeden heeft en gevolgd wordt door "H.I.G.H.W.A.Y.S." van Bhopal's Flowers en hierin krijg ik een fantastische psychedelische song voorgeschoteld, die swingt en een aanstekelijk ritme heeft, dat aanzet tot dansen (luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie), waarna The Black Watch de uptempo psychedelische song "Crying All The Time" speelt, die in de jaren 60 gemaakt had kunnen zijn.
Daarna volgen The Telephones met "Atoms", dat rustig begint, maar na korte tijd meer snelheid krijgt en een aanstekelijk ritme bevat, waarbij invloeden van The Who lichtelijk hoorbaar zijn, The Alain Pire Experience met Lost On A Cloud", een verrukkelijke psychedelische song, die invloeden van de muziek van Pink Floyd bevat, London Underground met "Bumpin' On Sunset", een geweldig stukje progressieve Hammond rock, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en swingt, Lost Tuesday Society met "I Can See Through Yours", een uitstekende swingende uptempo progressieve folk song, die subtiele tempowisselingen heeft en LoveyDove met "Soft Sun", een prima afwisselende licht psychedelische pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aangenaam ritme heeft, dat me in beweging zet.
In "Everybody Wants Some More" van The Lemon Clocks krijg ik een fantastische swingende jaren 60 beat song voorgezet, die psychedelische invloeden bevat en tevens van het nummer "Gloria" (Them), in "Lost At Sea" van Man & Machine zet de band me een prachtige rustige melodische folk song voor, in "Providers Of Enlightment Networks" laat Kris Gietkowski me genieten van een mooi rustig startend nummer, dat na enkele minuten meer snelheid krijgt en progressiever wordt, om vlak voor het einde een langzaam zwaar tempo te krijgen en in "Lysergic Vision" van Melvin Hancox Band krijg ik een geweldige uptempo mix van hardrock en progressieve rock te horen, die een dansbaar ritme heeft.
Verder volgen "Worlds Within Worlds" van Dave Buckley And The Watchwood, een schitterende psychedelische uptempo song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en Night Time" van The Von Tripps, een fantastische uptempo garagerock song, die hardrock en bluesrock invloeden bevat en swingt als een trein en daarbij is stil zitten niet aan de orde.

Het compilatie album "The Half Time Orange", dat gratis wordt verstrekt als je lid bent van de Fruits De Mer Records Club bevat 14 geweldige nummers, waarmee de bands en artiesten me hebben laten genieten van hun muziek en ik kan iedere muziek liefhebber dan ook aanraden, lid te worden van deze club, om ook in aanmerking te komen van deze speciale uitgaves.

Review: Skeleton Goods - James Dean (Mega Dodo Records, 2020) (Psychedelische Pop)

Skeleton Goode is het alias van de Engelse songwriter/sologitarist Jack Briggs uit Hó Chí Minh, Vietnam, die onlangs zijn Skeleton Goode Band samenstelde, die verder  bestaat uit: C. Oxberry - drums en percussie, A. Martin, J. Tuttle en N.Nguyen.
Jack bracht op 8 januari 2018 zijn debuut single "When The Dragon Flies Low" als digitale download uit en deze werd gevolgd op 28 augustus 2018 door het digitale nummer "Someone's Coming".
Hun debuut album "Skeleton Goode" verscheen op 15 november via Mega Dodo Records in een beperkte oplage op rood en geel gespetterd 180 gram vinyl, als CD en als digitale download en op 10 april 2020 wordt de remix van het nummer "James Dean", als 1 kant bespeelbare 7" vinyl single, uitgebracht via Mega Dodo Records.

In de single remix van "James Dean" zet Skeleton Goode me een swingende licht psychedelische song voor, die diverse tempowisselingen en een zeer aanstekelijk ritme heeft en hierbij is stil zitten geen optie (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en deze wordt gevolgd door de album remix, die sterk op de single remix lijkt, behalve dan, dat deze geen tempowisselingen bevat, waardoor de muziek meer swingt.

"James Dean" van Skeleton Goods is een fantastische psychedelische pop song, die ik elke liefhebber van dit genre ten zeerste kan aanraden.

Review: Philip Rumsch Ensemble - µ: Of Anxiety X Discerment (Denovali Records, 2020) (Avant Garde / Modern Klassiek)

Philip Rumsch Ensemble uit Leipzig, Duitsland, studeerde piano jazz  tussen 2013 en 2020 aan de Academy of Music en Theatre Felix Mendelssohn Bartholdy te Leipzig en in 2016 en 2017 verfijnde hij zijn stijl door aan het Rhythmic Music Conservatory te Kopenhagen geluid design en composities te gaan studeren.
In 2015 richtte hij het Philip Rumsch  Ensemble op, dat bestaat uit 12 artiesten uit Leipzig, Berlijn, Dresden en Weimar en allen werken ook in diverse andere muzikale projecten.
De leden van Philip Rumsch Ensemble zijn: Erik Leuthäuser - zang, Markus Rom - sologitaar, Paul Brauner - dubbele bas, Christian Dähne - basgitaar, Vincent Hahn - flugelhorn en trompet, Matti Oehl - alt saxofoon, Antonia Hausmann - trombone, Johannes Moritz - klarinet, bas klarinet, Franziska Ludwig - alt viool, Volker Heuken - vibrafoon, Max Stadtfeld - drums en natuurlijk Philipp Rumsch - piano en live elektronica.
Op 29 september 2017 verscheen zijn debuut album "A Forward-Facing Review" als LP en als digitale download via Denovali Records en deze werd op 26 januari 2018 gevolgd door "Reflections", dat als CD, LP en dd via Denovali werd uitgebracht, waarna dit label zijn derde album "µ: Of Anxiety X Discerment" op 27 maart 2020 als CD, 2LP en dd laat verschijnen, die in de Jazzanova Recording Studios te Berlijn werd opgenomen.

Het 2LP album, dat 10 nummers bevat, start met "a1", waarin de muziek met eentonige trom geluiden begint, die na korte tijd feeërieke zang en viool klanken bijgevoegd krijgt, waarbij meer instrumenten komen en het ritme halverwege verandert en ik een spannend avant garde nummer voorgezet krijg, dat in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en experimentele elementen bevat en plotseling stopt, waarna "a2" volgt en het ensemble een nummer speelt, dat in een rustig tempo met blazers begint, om er iets over de helft van het nummer vibrafoon klanken bij te krijgen.
Daarna volgen "a3", een heerlijke uptempo avant garde song met experimentele jazz invloeden, die een terugkerend ritme heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie), "a4", een geweldige modern klassieke experimentele song, die met gesproken tekst gepaard gaat en spannend klinkt en "a5", een prachtig stuk solozang, die dubbel opgenomen lijkt te zijn.
In "d5" schotelt Philip Rumsch Ensemble me een gesproken experimenteel nummer voor, waarbij halverwege piano klanken gevoegd worden, waarna meerdere instrumenten het nummer completeren en er in een rustig tempo een spannend modern klassiek nummer ontstaat en in "d4" krijg ik een aanstekelijke mix van dance en avant garde voorgezet, die dansbaar is.
Dan volgen "d3", dat een terugkerend licht hypnotiserend ritme heeft, waaraan experimentele klanken en iets meer snelheid gevoegd worden, zodat er een zeer spannend nummer ontstaat en "d2", een rustig experimenteel avant garde nummer, waar halverwege zang bij komt en de muziek een beetje zwaarder wordt.
Het laatste nummer, "d1" is een uitstekend stuk avant garde, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en invloeden van bands als The Alvaret Ensemble heeft en iets over de helft van ritme verandert.

"µ: Of Anxiety X Discerment" van Philip Rumsch Ensemble is een niet alledaagse avant garde plaat, die vol staat spannende experimentele moderne klassieke nummers, waarmee het ensemble me van begin tot einde op het puntje van mijn stoel gekluisterd heeft gehouden en ik kan iedere liefhebber van deze muziek soorten deze schijf dan ook zeer aanraden.

Review: Pulcinella - Ça (BMC Records, 2020) (Avant Garde / Jazz)

Pulcinella werd in 2004 in Tpilouse, Frankrijk opgericht en bestaat uit: Ferdinand Doumerc - saxofoon, dwarsfluit en melodica, Florian Demonsant - accordeon en Elka orgel, Jean-Marc Serpin - dubbele bas en Pierre Pollet - drums.
De band speelde op prestigieuze festivals, zoals: Jazz In Marcac, Festival Radio France, Rio Loco, Jazz Sous Les Pommiers, London Jazz Festival en Odessa Festival.
Hun debuut album "Clou E'Estrade" verscheen op 1 november 2006 als digatale download en werd gevolgd door: "Travesti" (dd, 1 maart 2010), "Bestiole" (dd, 10 oktober 2013), "L'Empereur" (dd, 5 september 2016), "3/4 D'once" (dd, 26 mei 2017) en op 20 september 2019 verscheen het album "Ça", waarop 10 nummers staan, in een beperkte oplage als 2LP en als dd en in maart 2020 werd het als CD uitgebracht via BMC Records, waarbij opgemerkt kan worden, dat de nummers in een andere volgorde staan, dan op de LP en dd.

Het eerste nummer van het album heet "Salut Ça Va?" en hierin speelt de band een geweldig experimenteel stuk muziek, dat een terugkerend hypnotiserend ritme heeft en halverwege meer snelheid krijgt, zodat het begint te swingen en dit wordt gevolgd door "Ici Hélas", een prachtig rustig melodisch nummer, dat jazz invloeden heeft.
Daarna volgen "L'Ivresse Des Profondeurs", een fantastisch avant garde nummer, dat een terugkerend ritme heeft en improvisaties bevat en iets voor de helft van het nummer verandert in een dansbaar stuk muziek, dat traditionele volksmuziek invloeden heeft en swingt, om vervolgens opnieuw te veranderen en over te gaan in heerlijk swingend jazz nummer, waarna "Chaleur" volgt en de band een mooi nummer speelt, waar een aanstekelijk terugkerend ritme in zit, dat aanzet tot dansen.
In "Ta Mère Te Regarde" speelt de band een mix van avant garde en jazz in een gemiddeld tempo, die halverwege verandert in een progressief nummer, waar een licht hypnotiserend ritme in zit en in "Qu'Est Ce Qu'On Attend?" zet Pulcinella me een heerlijke swingende uptempo mix van jazz en dance voor, waarbij stil zitten geen optie is.
Dan volgen "Première Séance", een rustig startend nummer, dat na korte tijd meer snelheid krijgt en een swingend dansbaar ritme heeft en halverwege over gaat in een langzaam tempo, dat tegen het einde verandert in een stukje uptempo jazz en "La Cachette", een kort rustig jazz nummer.
Verder hoor ik "J'Ai Caressé Le Chien Du Douanier", dat met terugkerende geluiden begint, die uit een Atari spelletje zouden kunnen komen en deze gaan na 2 minuten over in een schitterend progressief jazz nummer, dat swingt als een trein en "Liquide", waarin de band een uitstekend rustig jazz nummer speelt.

"Ça" van Pulcinella is een afwisselende CD, die prima muziek bevat, waarbij de hoofdmoot jazz is, die bij tijd en wijle dansbaar en spannend is en ik kan liefhebbers van jazz dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Son Of Ohm - Deeper Ground (Eigen Beheer, 2020) (Elektronisch)

Leonardo "Soundweaver" Wijma is een Nederlandse muzikant/producer, die sinds 2003, jaarlijks, hoofdzakelijk digitale albums op de markt brengt en in zijn studio produceerde hij reeds meer dan 30 albums, variërend van elektronische muziek (dance, kosmische muziek, elektro) tot psychedelisch (spacerock, krautrock) en van mantra's tot dichtkunst.
Zijn muzikale invloeden zijn onder andere: Pierre Henry, Kid Baltan, Tangerine Dream, Klaus Schulze, Jean-Michel Jarre, Kitaro, Vangelis, Tomita, Bo Hansson, ELP, Cream, Hendrix, Spirit, Moody Blues, Incredible String Band, Caravan, Camel, Gong, Steve Hillage, Pink Floyd, Ash Ra Tempel, Beatles, Sun Dial, Zappa, Brainticket,  Hawkwind, Classical Indian music, Aphrodite´s Child, Eno, Aes Dana, Crosby, Stills & Nash, Bowie, Kraftwerk, Kula Shaker, Led Zeppelin, Mike   Oldfield, Massive Attack, Witthüser & Westrupp en vele anderen.
Al jong leerde hij elektronisch orgel spelen en toen hij 16 jaar was, kreeg hij zijn eerste synthesizer, waarna hij na zijn twintigste ook eigen composities begon te maken en toen hij 26 was, leerde hij elektrische gitaar spelen.
Daarna begon hij nummers te schrijven en had reeds diverse synthesizers, orgels en effecten apparaten, die hij samen gekoppeld had in een kleine huis studio.
De komst van de computer opende nieuwe deuren voor Leonardo en van 1999 tot 2003 werkte hij erg gedreven en maakte veel nummers, waarbij hij het gevoel kreeg, dat het mogelijk was kwalitatief hoogstaande muziek te maken.
Tot 2003 bracht hij "All that is Energy" (EP), "Window" (EP), "Spiritworld 1,2 & 3" (elektronische muziek/dance) uit en in 2003 verscheen zijn eerste officiële album, getiteld "Origine" (elektronische muziek), gevolgd in dat zelfde jaar door de EP "Sadja".
Daarna volgden: "Soundweaver" (psychedelische elektronische muziek, 2003, 2004, 2005), "Dharma" (elektronische muziek, 2004), "Singing Electronic Devices" (elektronische muziek, EP, 2005), "Turn on, Tune in, Drop out" (spacerock, psychedelische muziek, 2005, remix 2007, unreleased) "Samsara" (2005), "Electronic Reality" (elektronische muziek, 2005), "Collective Memory Generator" (synthesizer, 2006), "Temple" (krautrock, 2007), "Open" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "The Turning Point" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "Sabda" (elektronische muziek, 2008), "Elements" (elektronische muziek, 2008), "The Fascinating Vibes of Electronic Waves" (elektronische muziek, 2009), "Voor Een Dag Van Morgen" (2009) (geproduceerd voor H.C. Feiler, 2005-2009), "Quantum Generation" (elektronische muziek, 2010), "Imagine" (ambient en dance, 2010), "Magical Extension" (psychedelische muziek, 2011, niet uitgebracht), "Inner Space Dimension" (psychedelische elektronische muziek, 2011), "Músarrindill" (2011, CD met Egbert Hovenkamp II), "InSpiratie" (2011, met Egbert Hovenkamp II, onuitgebracht), "Waar Het Stroomt" (2011 met zang, Nederlandse gedichten door Leoweyn, onuitgebracht), "Drones" (ambient, krautrock, 2012), "Chants According To..." (vedische mantra's, 2012, met G.N. Rao, niet uitgebracht), "AARDE" (2012, CD met Egbert Hovenkamp II), "Mantra Electronique" (elektronische muziek, 2013), "A Drop In The Ocean" (Boedhistische mantra's, 2013, CD met Lhamo Dukpa van Bhutan), "Gurumaya" (onder de naam Astral Son) (psychedelische muziek/krautrock, 2014, Vinyl/download) en "Silver Moon", eveneens als Astral Son (2015, Vinyl/download).
Onder de naam Son Of Ohm is zijn album "Syrinx", uit 2015, waarop 6 nummers te beluisteren zijn, in eigen beheer via Bandcamp verschenen en ook zijn album "Astronaut", dat 28 september 2017 via bandcamp verscheen, is weer in eigen beheer uitgebracht en tevens wordt het als CD-R via Neu Harmony uitgegeven.
Ook maakte hij, net als bij vorige uitgaven, het prachtige hoes ontwerp weer zelf en dat deed hij eveneens voor het CD-R album "Blackbirds" dat in juli 2018 via Neu Harmonie verscheen.
Zijn album "Electronic Muse", waarop 4 lange nummers staan, verscheen 19 september 2018, slechts enkele maanden later, in eigen beheer via bandcamp en deze werd door Neu Harmony op CD-R uitgebracht en in 2019, een half jaar later, heeft hij alweer een opvolger hiervan, getiteld "Paradigma", dat 15 juni 2019 verscheen en 7 nummers bevat, waarbij nog vermeldenswaardig is, dat hij, net als bij zijn vorige albums, het hoes ontwerp weer zelf heeft gemaakt, waarna in juni 2019 zijn album "Zeitgeist" verscheen, dat 3 lange nummers bevat.
Son Of Ohm lijkt eindeloze ideeën te hebben, want kort na "Paradigma" verscheen op 8 juli 2019 het album "The Lo-Fi Camembert Files", een verzameling liederen die hij al lang had liggen met de bedoeling ze eens vrij te geven en op 25 februari 2020 verscheen zijn album "Deeper Ground", waarop 8 nummer staan in eigen beheer als digitale download.

Het eerste nummer van het album heet "Time" en daarin speelt Son Of Ohm een mooie rustige melodische elektronische song, die invloeden van new age muziek bevat en gevolgd wordt door "Evolution Delayed", een schitterende ruimtelijke song, die eveneens in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Daarna volgen "Ripple", een geweldige elektronische song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een terugkerend  krautrock ritme bevat en "Within The Within", waarin ik opnieuw een prachtige rustige song voorgeschoteld krijg.
In "Crave For Love" zet Son Of Ohm me nogmaals zo'n heerlijke song voor, die invloeden van new age en krautrock heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en in "Every Day" krijg ik een melodisch instrumentaal nummer te horen, dat rust uitstraalt.
Verder volgen de instrumentale nummers "Sagittarius", eveneens een rustig stukje elektronische muziek en "Round The Bend", dat ook nu weer in een vrij langzaam tempo gespeeld wordt en new age invloeden bevat.

Son Of Ohm heeft me met "Deeper Ground" verrast met deze verrukkelijke uitgave, door meer new age en gezongen muziek op te nemen en ik kan liefhebbers van elektronische, new age en krautrock, deze digitale download dan ook van harte aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Les Grys-Grys - Milkcow Blues (State Records, 2020) (Garagerock / Rhythm & Blues)

Les Grys-Grys uit Alès, Frankrijk werd in 2010 opgericht bestaat uit: Almir Phelge - zang en basgitaar, Vincent Bassou - sologitaar en zang, Roméo Lachasseigne - sologitaar, Manuel Monnier - mondharmonica en percussie en Esteban Grisey - drums.
In de loop der jaren trad de band op in onder andere: Frankrijk, Spanje, Italië, Duitsland, België, Portugal, Tjechië Zwitserland, Noorwegen, Denemarken, Groot Brittannië, Schotland, Nederland en aan de westkust van de Verenigde Staten.
Les Grys-Grys bracht op 30 mei 2019 hun debuut album "Les Grys-Grys" in een beperkte oplage van 100 stuks op wit vinyl en als digitale download uit via Groovy Records, nadat eerder de singles "Hot Gully Wind" / "Neighbour Neighbour" (State Records, 2014) en "Left Unseen" (Dirty Water Records, 2015) had uitgebracht en op 23 maart 2020 verschijnt hun single "Milkcow Blues" / "So Long" in een beperkte oplage op 7" vinyl via State Records.

Zoals te verwachten was, is de A-kant van de single "Milkcow Blues" een geweldige mix van blues en rhythm & blues en hierin laat de band me genieten van een aanstekelijke uptempo song, die diverse subtiele tempowisselingen heeft en sterke invloeden van bands als Q65 bevat.
Op de B kant schotelt Les Grys-Grys me een schitterende garagerock song voor, die invloeden van de jaren 60 heeft en diverse tempowisselingen bevat en swingt als een trein.

De single "Milkcow Blues" van Les Grys-Grys is een fantastische plaat, die 2 heerlijke nummers bevat en ik kan deze schijf dan ook zeer aanbevelen, aan elke liefhebber van jaren 60 garagerock en rhythm & blues, oftewel 'Verplichte kost!'(luister naar deze single via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Mark McDowell And Friends - Breakthrough (Friends Of The Fish, 2020) (Psychedelisch)

Het psychedelische folk collectief Mark McDowell And Friends werd in 2011 te Bristol, Engeland, opgericht en haalt zijn inspiratie uit de folk scene van de eind jaren 60 en begin jaren 70.
Hun debuut album "Community Heat" verscheen op 3 oktober 2011 op CD en als digitale download, waarna "McDowell Chamber Union" (7" EP, digitale download, 19 november 2012), "Mark McDowell EP" (digitale EP, 30 mei 2013), "Drifter EP" (digitale EP, 26 oktober 2013), "Girls of Belvoir" (7" single, 2013, Fruits De Mer Records), "Time Machine" (CD album, digitale download, 21 november 2014), "Modern Folk Group EP" (digitale EP, 10 juni 2015) werden uitgebracht, terwijl het nummer "Service Of Owls" in 2017 op het compilatie album "The Fifteenth Dream Of Dr Sardonicus" van Fruits de Mer Records verscheen.
Op 12 mei 2018 werd het album "Dark Weave" in een beperkte oplage van 300 stuks op groen vinyl uitgebracht door Friends Of The Fish Records en tevens verscheen het op CD en als digitale download.
Het collectief, dat op dit album speelt bestaat uit: Mark McDowell - zang, sologitaar, keyboards en percussie, Jim Dyke - basgitaar, David Gould - bouzouki, dilruba, stick en dulcimer, Pete Westaway - synthesizer, John Hymas - strijkers en Hannah Moriah - zang.
Op 3 april 2020 brengt de band het album "Breakthrough", dat 9 nummers bevat, via Friends Of The Fish, het sublabel van Fruits De Mer Records, als CD, als LP in een beperkte oplage en als digitale download uit.

Kant A van de plaat, waarop 4 nummers staan, begint met "People Like Us" en hierin speelt de band een fantastische licht psychedelische song in een gemiddeld tempo, die invloeden van folk heeft en een orkestrale begeleiding lijkt te bevatten en deze wordt gevolgd door "Wedlocked", een mooie, vrij rustige, pop song, die zeer aangenaam klinkt.
Daarna volgen "Give The Gods", een geweldige pop song met invloeden van psychedelische muziek, folk en singer/songwriter, die in en gemiddeld tempo gespeeld wordt (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en het titel nummer "Breakthrough", een verrukkelijk instrumentaal psychedelische folk nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en ruimtelijke invloeden heeft.
Het eerste nummer van kant B heet "Starstreamer" en ook hierin laat Mark McDowell And Friends me genieten van een instrumentaal psychedelisch nummer, dat Oosterse en spacerock invloeden heeft, waarna "Sit 13" volgt en ik een geweldige pop song song voorgeschoteld krijg, die lichte spacerock invloeden heeft en in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
In "First Light" zet de band me een prachtige pop song in een gemiddeld tempo voor, in "De Facto (Ode To Arthur Lee)" speelt de band een uitstekende pop song voor, waarin de zang en muziek me tot halverwege enigszins doen denken aan die van Ralph McTell, maar vanaf dan wordt de muziek in een terugkerend hypnotiserend ritme gespeeld en brengt de band me in hogere sferen en in "Wedding Song" krijg ik weer een lekker in het gehoor klinkende folkpop song te horen, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.

Mark McDowell And Friends heeft me met "Breakthrough" van begin tot eind in de ban van hun heerlijke muziek gehouden, die geweldige psychedelische nummers, folk en pop bevat en ik kan dit meesterwerk dan ook zeer aanraden aan hen, die van deze muzieksoorten houden, oftewel verplichte kost!