Review: Wasted - Electrified (Denomination Records, 2019) (Hardrock)

Wasted uit Kopenhagen, Denemarken werd op 27 juni 1981 opgericht en bestond tot 1987 uit : Michael Sonne - zang, Allan Sørensen - sologitaar, Thomas Kromann - basgitaar, Morten Barth - drums en Thomas X-mas Olsen - sologitaar.
Na 4 demo's gemaakt te hebben, bracht de band in 1984 hun debuut album "Halloween... The Night Of" uit, die in 1985 gevolgd werd door "Final Convulsion".
De band ging in 1987 uit elkaar en werd in 2013 in dezelfde samenstelling weer opgericht, op Thomas X-mas na; zijn vervanger was Nicklas Sonne.
Vervolgens wisselde de band regelmatig van samenstelling en sinds 2016 maakt Olsen weer deel van Wasted, die tegenwoordig bestaat uit: Michael Sonne - zang, Thomas X-Mas - sologitaar, Claus Jepsen - basgitaar, Thomas Pedersen - sologitaar en Alex Mars - drums.
Op 18 oktober 2019 verschijnt het derde album van de band, getiteld "Electrified" via Denomination Records.
Op het album, dat 10 nummers bevat, staan nummers van hun eerste 2 albums, die opnieuw zijn opgenomen, plus het titel nummer van het nieuwe album.

Het album begint met "Halloween", waarin de band begint met prachtig pianospel, dat na enkele seconden over gaat in een vrij zwaar rustig hardrock nummer met een dreigend ritme, dat lichte overeenkomsten heeft met dat van Judas Priest, Demon en Black Sabbath, waarna de muziek halverwege tijdelijk iets meer snelheid krijgt en dit nummer wordt gevolgd door de titelsong "Electrified", dat een mooi rustig begin heeft en na korte tijd verandert in een heftige heavy metal song, die in hoog tempo gespeeld wordt.
Daarna volgt "Chained", een heerlijke zware rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme bevat en gevolgd wordt door "Demons Re-Calling", een uitstekende snelle heavy metal song, die swingt.
In "Age Of Power" speelt Wasted weer een vrij zware rock song met een aanstekelijk ritme in een gemiddeld tempo, dat tegen het einde over gaat in een snel tempo en in "Forces Of Evil" krijg ik opnieuw een snelle hardrock song voorgezet.
Dan volgen "Evil", eveneens een snelle rock song, die enkele tempowisselingen bevat (luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie) en "Your Own Private Pain" en daarin laat de band me nogmaals een zware duistere rock song horen, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme heeft.
Verder hoor ik "Ought To Be Bad", een heftige heavy metal song met een hoog tempo en "Toys", waarin de band weer een zware hardrock song ten gehore brengt, die diverse tempowisselingen heeft en tegen het einde in een schitterend rustig stuk muziek over gaat, dat een gesproken tekst bevat.

"Electrified" van Wasted bevat 10 prima hardrock songs, die lekker in het gehoor klinken en zeker bij liefhebbers van dit genre in de smaak zullen vallen.

Review: Dirty Passion - Dirty Passion (Denomination Records, 2015) (Hardrock)

In 2006 werd de Zweedse band Dirty Passion te Malmö opgericht door Emol Ekbladh - zang, Christopher Olsson - sologitaar, Björn Wilander - basgitaar en Markus Winberg - drums.
De band is sterk beïnvloed door de muziek uit de jaren 70 en 80 en deed sinds de oprichting al meer dan 100 optredens in binnen en buitenland, waaronder Malmö, Lund, Helsingborg en Gothenborg (Zweden) Londen (Engeland), Pisa (Italië), Kopenhagen (Denemarken) en Bochum (Duitsland).
Denomination, het sub-label van Transubstans, gaf de band in 2010 een contract en hun debuut CD "Different Tomorrow" verscheen eind dat jaar wereldwijd, gevolgd in 2012 door "In Wonderland", via het zelfde label.
Ook hun nieuwe album "Dirty Passion", waarop 11 nummers staan, is via Denomination Records uitgebracht.

Het eerste nummer van het album heet "Hallelujah" en hierin laat de band me een heerlijke stevige swingende hardrock horen, die in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en me enigszins aan de muziek van de jaren 80 hardrock bands zoals Bon Jovi doet denken.
Daarna krijg ik "Bad Karma" te horen en dit nummer start dreigend, maar na korte tijd verandert dit en speelt de band een uptempo hardrock song, die swingt als een trein en gevolgd wordt door "Bitch", een lekker in het gehoor klinkende hardrock song met een aanstekelijk ritme.
Dan volgt "Los Angeloser", waarin ik een geweldige swingende hardrock song voorgeschoteld krijg, die een hoog meezing gehalte heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en met "Get Back" laat de band me fantastische snelle hardrock song horen, waarbij het onmogelijk is stil te blijven zitten.
In Zip Of Fire" krijg ik opnieuw een uptempo hardrock song te horen, die enigszins commercieel klinkt en naar mijn mening in een hitparade niet zou misstaan en in "Die Free" hoor ik ook nu weer een swingende hardrock song, die in een vrij hoog tempo gespeeld wordt een een aanstekelijk ritme bevat, waardoor ik de neiging tot dansen moet onderdrukken.
Vervolgens schotelt de band me "42 Nights" voor en hierin laat de band me genieten van een uitstekende rock song, waarin het tempo licht wisselend is en ook dit nummer acht ik in staat de hitparade te halen, mits de radiostations de muziek op pikken natuurlijk.
Het volgende nummer heet "The Mess" en daarin krijg ik een heerlijke snelle hardrock song te horen, die naar de rock & roll neigt en gevolgd wordt door "The Ballad Of The Skank" krijg ik opnieuw een swingende uptempo hardrock song te horen en in het laatste nummer, dat "Shame" heet, is dat het zelfde laken een pak en daarmee sluit de band het album op passende wijze af.

Het album "Dirty Passion" van Dirty Passion staat vol uptempo hardrock songs, die lekker in het gehoor klinken en aanzetten tot dansen en ik wil iedere hardrock liefhebber dan ook aanraden, dit geweldig swingende album eens te gaan beluisteren, om tot dezelfde conclusie te komen als ik; Fantastisch!

Review: Dynamite - Lock 'N Load (Denomination, 2013)(Hardrock)

Begin 2012 werd de Zweedse band Dynamite opgericht, die in de zomer van dat jaar reeds hun eerste digitale EP uitbracht, waarop 4 nummers staan, die ook op hun debuut album "Lock 'N Load" staan.
De band bestaat uit: Mattis - zang en sologitaar, Sebastian - sologitaar, Adam - basgitaar en Jonas - drums en hun muzikale invloeden komen, net als van zovele hedendaagse bands, uit de jaren 70 hardrock.
"Lock 'N Load" bevat 11 nummers, waarvan de eerste "Bullseye" heet en ik de indruk krijg, dat ik naar een nieuwe plaat van AC/DC zit te luisteren en deze energieke rock song wordt in een uptempo gespeeld.
Dan volgt "Stone Heart Rebel", waarin blues invloeden het nummer bepalen en ook nu heb ik het idee idee, dat de Australiërs een nieuwe plaat hebben opgenomen onder een schuilnaam.
De titelsong "Lock 'N Load" is het volgende nummer dat ik te horen krijg, dat swingt als een trein en doet me lichtelijk denken aan "Highway To Hell".(luister naar dit nimmer via de youtube link onder de recensie)
Ook "Work Hard For The Money" wasemt een AC/DC sfeertje uit en deze uptempo hardrock song klinkt lekker in het gehoor en laat me op mijn stoel zitten mee deinen met de muziek.
Daarna hoor ik "Gone Wild" en ook dit nummer wordt in een vrij hoog tempo gespeeld en nodigd uit tot mee bewegen en in "Diamond Vagebond" trekt de band me verder mee de muziek in, want net als de andere nummers is dit pure rock, waarbij het onmogelijk is stil te blijven zitten.
De volgende song heet "Wild Wild Woman" en hierin verandert het ritme weinig en houdt de band me in hun greep met hun Aussies rock.
In "Midnight Lady" maakt de band nog steeds muziek in dezelfde stijl en blijven ook het ritme en tempo onveranderd, waardoor ik nog steeds onverstoord blijf mee deinen op de maat van de muziek, maar dat verandert als de band een bluesy nummer speelt, getiteld "Streetfighting Blues" en doordat het tempo van de
muziek een stukje lager ligt, roept het nu ook associaties op met die van Alex Harvey, waar de zang ook wel iets van weg heeft.
Met "Ain't Like You" gaat de band terug naar het vertrouwde swingende ritme en zit ik weer te wippen op mijn stoel en in de laatste song, die "Dynamite" heet, haalt de band alles uit de kast en laat me nogmaals horen een band te zijn, die letterlijk dynamiet in hun muziek heeft.
"Lock 'N Load" is een CD, waar je als hardrock liefhebber niet omheen kan en deze wordt met zoveel energie gespeeld, dat je hem wel geweldig moet vinden.

DYNAMITE - LOCK N' LOAD - YouTube
www.youtube.com/watch?v=UJ-uQQw04CY

Review: Syron Vanes - Evil Redux (Denomination Records, 2013)(Heavy Rock)

Syron Vanes werd in 1980 te Malmoe, Zweden opgericht door Anders Hahne - sologitaar en Staffan Lindstedt - drums, die samen met Ola Pettersson - sologitaar en Anders Lind - basgitaar de eerste formatie vormden.
Na enige tijd geoefend en verscheidene optredens gedaan te hebben, maakten ze hun eerste studio opname "Violation" in 1982, die op het verzamel album "Skansk Rock" terecht kwam, waar op alleen maar bands uit het zuiden van Zweden stonden.
In dat zelfde jaar verlieten Anders Lind en Ola Pettersson de band en werden vervangen door sologitarist Rimbert Wahlstroem en basgitarist Erik Briselius, maar kwam ook zanger Jarmo K. de band versterken, helaas niet voor lang, want in 1983 stapte hij al op en ook hun volgende zanger hield het niet lang uit,
zodat Erik en Rimbert tijdelijk de zang voor hun rekening namen tijdens hun Duitse toer.
In 1983 ging de band de studio in om een demo opname te maken en verdiende daarmee een contract bij het Ebony Records label.
Erik stapte over van basgitaar naar zang en Ace Greensmith werd hun nieuwe basgitarist en in deze bezetting nam Syron Vanes hun debuut album "Bringer Of Evil" in 1984 voor Ebony Records op, waarvan er meer dan 100.000 exemplaren werden verkocht, waarna Greensmith het stokje aan Arne Sandved over droeg.
In 1985 stapte Arne Sandved op en werd vervangen door Dick Quartfort, met wie de band hun volgende album "Revenge" in 1986 uitbracht, dat eveneens via Ebony Records verscheen en deze verliet in 1987 samen met Erik Briselius de band na muzikale meningsverschillen.
Opnieuw moest de band dus op zoek naar een andere basgitarist en dat zou ook gedurende de jaren 90 regelmatig zo zijn, waarna in 2003 hun derde album "Insane", via het Carnival Records label verscheen met Jakob Lagergren op basgitaar.
Maar ook die bleek geen vaste kracht te worden, want op hun volgende uitgave, "Property Of...", uit 2007, die via Record Heaven Records verscheen, had de band weer een andere basgitarist, Michel Strand genaamd.
In 2012 werden hun eerste 2 albums opnieuw uitgebracht door het Steelheart Records label, beide aangevuld met 2 bonus nummers.
Op hun nieuwste product "Evil Redux" uit 2013, die door het Denomination Records label is uitgebracht, bestaat de band uit: Anders Hahne - sologitaar, Rimbert Wahlstroem - zang en sologitaar, Mats Bergentz - drums en Jakob Lagergren - basgitaar.
Laatstgenoemde is dus terug in de gelederen, terwijl oprichter Staffan Lindstedt is vervangen door Mats Bergentz.
De CD "Evil Redux" bevat 14 nummers, waarvan de eerste "Overture" heet en deze begint met een toespraak, die over gaat in een vrij melodisch, doch dreigend stukje heavy rock, dat gevolgd wordt door "Sacrifice" en hierin hoor ik meteen wat me te wachten staat, want de band hakt er meteen flink in met hun stevige heavy rock, die me aan bands als Iron Maiden en Judas Priest doet denken.
"Only Hell Remains" is een lekker swingende heavy rock song, waarin het moeilijk is om stil te blijven zitten en "End Of The World" bevat een stevig heavy ritme, waarin enkele subtiele tempowisselingen zitten.
Dan krijg ik "Devil's Dancing" te horen, een uptempo heavy rock song, die me vanaf het begin meteen weet te boeien door het aanstekelijke ritme, ondanks dat dit een vrij commerciële song is.
Met "Hellion Child" wordt het tempo een stukje sneller en dit is een uitstekende swingende song met scheurend gitaarspel, strakke drums en pakkend ritme, die gevolgd wordt door "Heaven And Back", een commerciële rock song, waarin enkele goede tempowisselingen zitten.
Het volgende nummer heet "King Of It All" en daarin gaat de band over op het zwaardere gitaarwerk, dat me aan bands als Iron Maiden en Judas Priest doet denken en vervolgens krijg ik "Bringer Of Evil" voorgeschoteld en deze song wordt in een stevig langzaam ritme gespeeld, dat prima klinkt en weer doet de
band me aan Judas Priest en Iron Maiden denken.
Daarna volgt "Flyblown World", een uptempo heavy rock song met een lekker klinkend aanstekelijk ritme en prima gitaarspel, dat wordt gevolgd door "God's Gift", waarin het tempo iets opgevoerd wordt en ook deze uitstekende heavy rock song klinkt als een klok en swingt als een trein.
In "Shadows Of A Broken Dream" wordt de muziek een tikje zwaarder en dreigender, maar de muziek klinkt ook vrij commercieel door het aanstekelijke ritme en melodische zang en in "Race Me To Hell", eveneens een redelijk commercieel stukje muziek laat de band me op mijn stoel mee bewegen met hun lekker klinkende heavy rock.
Het laatste nummer "Tyrant Angel" heeft weer een dreigend ritme en bevat diverse uitstekende tempowisselingen en zelfs even schitterende engelachtige achtergrond zang, waardoor ik dit de beste song van de CD vind.
Syron Vanes speelt, net als zoveel bands in dit genre, lekker in het gehoor klinkende heavy rock en kan ik maar tot één conclusie komen: Verplichte kost voor fans van deze muzieksoort.

Syron Vanes / End of the world - YouTube
www.youtube.com/watch?v=PhHmoHA-KmQ

Dirty Passion - In Wonderland (Denomination Records, 2012)(Hardrock)

In 2006 werd de band Dirty Passion opgericht door Emol Ekbladh - zang, Christopher Olsson - sologitaar, Björn Wilander - basgitaar en Markus Winberg - drums.
De band is sterk beïnvloed door de muziek uit de jaren 70 en 80 en deed sinds de oprichting al meer dan 100 optredens in binnen en buitenland, waaronder Malmö, Lund, Helsingborg en Gothenborg (Zweden) Londen (Engeland), Pisa (Italië), Kopenhagen (Denemarken) en Bochum (Duitsland).
Denomination, het sub-label van Transubstans, gaf de band in 2010 een contract en hun debuut CD "Different Tomorrow" verscheen eind dat jaar wereldwijd, gevolgd in 2012 door "In Wonderland", via het zelfde label.
Op het nieuwe album staan 11 songs, waarvan "Into The Wild" de eerste is en dit nummer heeft een dreigend en bombastisch intro, waarna het geweld los barst en de band een schitterende uptempo hardrock song laat horen.
Ook de volgende song "Dead End" wordt met hoge snelheid gespeeld en klinkt, zoals je het van een goede hardrock song verwacht.
Daarna hoor ik "Lover's Lane", waarin de band een beetje gas terug neemt en een commerciële hardrock song speelt in de stijl van een band als Bon Jovi en in "When Darkness Falls" wordt het tempo nog langzamer en krijg ik een prima ballad te horen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie).
"Sinner" is weer een stuk steviger, waarin de band goede samenzang laat horen en met "Make It Last" krijg ik opnieuw een heerlijke hardrock ballad voorgeschoteld.
Schitterende klanken komen mijn gehoor binnenstromen met "Addicted" en deze ballad zou wel eens een hit voor de band kunnen worden, mocht het op single uitgebracht worden.
In "Daughter Of The Reaper" keert de band terug naar de stevigere hardrock en het uptempo en dit nummer swingt als een trein, waarbij het onmogelijk is stil te blijven zitten.
Met "Light Of The Candle" brengt Dirty Passion weer een lekker commerciël stukje muziek a la Bon Jovi met hoog meezing gehalte en in "Stay" krijg ik opnieuw een ballad te horen, waarna de band met "Shadowland", een prima klinkende song de CD op waardige wijze afsluit.
Dirty Passion richt zich duidelijk op een groot publiek door hun commerciële hardrock en laat met deze CD horen daar ook helemaal klaar voor te zijn.

Dirty Passion - When Darkness Falls - YouTube
www.youtube.com/watch?v=fTzcjYndVKs