Review: Dario Antonetti E La Svolta Psichedelica - Il Rigore Esistenziale (La Locomotiva, 2012)(Pop/ Progrock)

Dario Antonetti - zang, akoestische en elektrische gitaar, uit Bosisio Parini, Italië, heeft een nieuwe band, genaamd La Svolta Psichedelica, waarin behalve hij zelf, ook Lorenzo Conti - drums en Alessandro Brumana - basgitaar zitten.
Op hun debuut CD spelen verder onder andere de volgende gastmuzikanten mee: Lorenzo Tarantino - sologitaar, Omar Corsici - gong, Gastel Etzwane - zang, Peter Lindahl - mellotron, Akai S5000 sampler, barok fluit, saz, elektrische gitaar, darbouka cornet en viool en nog enkele andere muzikanten.
Dario is vooral bekend geworden door zijn "Vegetable Man Project", waarin hij probeert 1000 verschillende uitvoeringen van dit Syd Barrett nummer uit te brengen, maar ook was hij te horen in de bands Effetto Doppler (CD "Eden E Sasso", 2006), Kryptästesie (CD "No Age", 1999) en met Gastel Etzwame, plus op zijn solo CD "L'Estetica Del Cane" uit 2007, die in 2009 met 3 extra nummers werd heruitgebracht.
Op deze nieuwe CD "Il Rigore Esistenziale" uit 2012 staan 12 nummers, die op 2 na, allemaal door Dario geschreven zijn en de andere 2 schreef hij samen met Peter Lindahl van In The Labyrinth uit Zweden tijdens zijn verblijf daar.
De CD begint instrumentaal met het bijna 1 minuut durende "Immacolata Concezione", dat een stukje progrock van de bovenste plank is en dit gaat verder in "Luna Di Venere", een schitterende progrock song, waarin de band na een vrij rustig begin de snelheid van de muziek iets verhoogt en een fantastisch stukje muziek ten gehore brengt.
Vervolgens krijg ik "Giovanilistici Musucisti" te horen, een nummer dat Dario samen met Peter Lindahl  schreef, dat een uitstekende mix is van een progressieve rock song en een pop song is, waarbij de nadruk op progrock ligt.
Daarna hoor ik "Pensiero Nevrotico", een zeer dansbare progressieve pop song, waar een achtergrond koor in te horen is en deze wordt gevolgd door "Ultrapressione Prima", waarin alleen de stemmen van Dario, Gastel en Tina de muziek maken en dat klinkt geweldig.
Dan krijg ik "Tu Ci Caschi Sempre" te horen, een prachtige pop song, die in een erg rustig tempo gespeeld wordt met daarin een heerlijk stukje saxofoon spel.
De volgende song heet "Il Postino" en ook dit is een lekker klinkende pop song met progressieve rock invloeden, waarin de muziek vrolijk klinkt.
Hierna volgt "Ultrapressione Seconda", waarin Dario, zichzelf begeleidend op gitaar, samen met Omar een kort nummer speelt en dit wordt gevolgd door "Tartughe Eccetera", een prima pop song, waarin halverwege het tempo en ritme veranderen en de song over gaat in een naar progressieve rock neigende song.
In "Ultrapressione Terza", het tweede nummer dat Dario en Peter samen schreven, hoor ik een stukje experimentele muziek, waarin viool, fluit en toetsen plus de stem gebruikt worden.
De titel song "Il Rigore Esistenziale" is een commerciële dansbare pop song, die verandert in een progressieve pop song en klinkt gewoon lekker en de afsluitende song van de CD "Il Ritorno Del Figlio Di Immacolata Concezione" begint na een minuut stilte pas en na een chaotisch begin gaat dit over in een schitterend instrumentaal progrock nummer, waarmee de band CD op een waardige manier afsluit.
Dario Antonetti E La Svolta Psichedelica hebben een uitstekende CD gemaakt, die je niet mag missen.

Review: Samsara Blues Experiment - Revelation & Mystery (World In Sound, 2011)(Heavy Rock / Spacerock)

Samsara Blues Experiment is een band uit Berlijn, Duitsland, die in 2007 werd opgericht door sologitarist, zanger  Christian Peters.
Sinds 2008 bestaat de band verder uit Hans Eiselt - gitaar, Thomas Vedder - drums en Richard Behrens - basgitaar.
Na 2 EP's gemaakt te hebben, verscheen in 2010 hun lang verwachte debuut CD "Long Distance Trip", gevolgd in 2011 door "Revelation & Mystery", waar 7 nummers op staan en beide werden door het World In Sound label uitgebracht.
De CD opent met "Flipside Apocalypse", dat met een korte intro begint, waarna het geweld los barst en de band met regelmatige tempowisselingen hun mix van spacerock en heavy rock ten gehore brengt.
Vervolgens hoor ik "Hangin' On The Wire", een lekker klinkende spacerock song, die in een vrij hoog tempo gespeeld wordt en de invloed van een band als Hawkwind is hierin goed te horen.
Daarna krijg ik "Into The Black", een uptempo heavy rock song, waarin de hoofdrol voor de gitaren is, die soms met scheurende solo's mijn trommelvliezen teisteren.
In "Thirsty Moon" laat de band me horen ook rustige songs te kunnen spelen en dit schitterende nummer heeft een licht hypnotiserend ritme en invloeden uit de folk muziek.
"Outside Insight Blues" is zoals de titel al doet vermoeden een blues gerelateerde song, waarin ook de heavy rock in zit verwerkt, dit alles in een vrij rustig tempo gespeeld, dat naar het einde toe langzaam wordt opgevoerd.
Het opvallendste nummer is ongetwijfeld "Zwei Schatten Im Schatten", een op sitar en gitaar gespeeld heerlijk stukje klassiek aandoende muziek met oosterse invloeden.
De titelsong "Revelation & Mystery" begint met een zwaar en heavy slepend ritme van basgitaar en drums, dat de band het hele nummer weet vast te houden en hiermee gaandeweg naar een climax toe werkt.
"Revelation & Mystery" is een heerlijke CD met invloeden van de jaren zeventig van bands als Hawkwind, Deep Purple en Black Sabbath.

Samsara Blues Experiment - Into the Black
www.youtube.com/watch?v=A2QFD1LaoP0

Review: Russian Circles - Empros (Sargent House Records, 2011)(Stoner / Heavy Rock)

Russian Circles is een Amerikaanse band uit Chicago, Illinois, die in 2004 door Mike Sullivan - sologitaar en Colin DeKuiper - basgitaar werd opgericht en werd aangevuld met Dave Turncrantz - drums.
In 2007 verliet DeKuiper de band en werd vervangen door Brian Cook.
Russian Circle maakte hun debuut CD "Enter" in 2006 voor het Flameshovel label, die gevolgd werd door "Station" (Suicide Squeeze Records, 2008) en "Geneva" (Suicide Sqeeze Records, 2009) en in 2011 door "Empros", die via het Sargent House Records label verscheen, een maatschappij, die ook hun vorige uitgaven op LP uitbracht.
Op de CD "Empros", waar de band in januari 2011 aan begon en in september 2011 mee klaar was, staan 6 songs en daarop wordt de band bijgestaan door Phil Karnats - cello en accordeon.
Het eerste nummer van de CD heet "309", dat rustig begint, maar na enkele seconden barsten de hypnotiserende stevige klanken los en gaat de muziek over in een mix van heavy rock en stoner, waarbij zoveel kracht los komt, dat het onmogelijk is stil te blijven zitten.
Vervolgens krijg ik "Mlàdek" te horen, een heerlijke stoner nummer, dat qua gitaar geluid wel wat weg heeft van dat van My Sleeping Karma en met net zoveel energie gespeeld wordt als het vorige nummer.
Daarna volgt "Schiphol" dat tot halverwege erg rustig en lieflijk klinkt door de mooie akoestische gitaar klanken, maar daarna voel ik hoe er een vliegtuig de lucht in geschoten wordt door de heftige uitbarsting, die de band plotseling laat horen en dit gaat over in het volgende nummer "Atackla", waarin Russian Circles weer zo'n prima stoner heavy rock mix speelt, waar de vonken vanaf spatten en ook dit nummer loopt vlekkeloos over in het volgende, getiteld "Batu", een heavy rock nummer waarmee de band me nog steeds aan hun muziek weet te binden.
Als laatste nummer hoor ik "Praise Be Man", dat rustig begint en zo'n minuut of 3 op die manier voortkabbelt, maar dan losbarst en het geheel een stuk zwaarder wordt.
"Empros" is een geweldige CD barstensvol energie, die de band op mij over heeft weten te brengen.

Russian Circles - Mládek
www.youtube.com/watch?v=ONzYMVrhTyk

Review: The Grand Trick - Reminence Boulevard (Transubstans, 2011)(Hardrock)

The Grand Trick werd in 2003 opgericht en sinds die tijd zijn er verscheidene bandwisselingen ontstaan van voornamelijk zangers, maar ook een gitarist en keyboards speler ging en kwam.
De Zweedse band bracht in 2004 hun eerste EP "The First Trick" uit, die in 2005 gevolgd werd door het album "The Decadent Session" (Transubstans), waarna in 2006 de EP "She's On The Run" volgde, die beter bekend staat als "The Lost Recording" en in 2012 opnieuw is uitgebracht als digitale release als download.
In 2011 verscheen "Reminence Boulevard", die tussen 2008 en 2010 in Stockholm en Linköping werd opgenomen, met Robert Cunningham als zanger, maar deze werd kort na release van de CD vervangen door Johan Hallendorff.
Verder bestaat de band uit: Stefan Johansson - sologitaar, Jonas Malmqvist - basgitaar, Daniel Larsson - drums en percussie en Magnus Nilsson - keyboards, die sinds 2009 deel van de band uit maakt.
De CD "Reminence Boulevard" bevat 10 nummers, waarvan "Hitman Blues" de eerste is en hoe kan het ook anders, dit is een blues gerelateerde song met hardrock invloeden, die gevolgd wordt door "Frequent Flyer", waarin eveneens blues invloeden te horen zijn, maar deze song neigt toch meer naar de hardrock.
Vervolgens hoor ik "Face In The Moon", dat een echte hardrock song is en net als in voorgaande songs is goed te horen, dat de band sterk beïnvloed is door de 70er jaren hardrock bands.
Daarna krijg ik "Rollercoaster Ride" te horen, dat een heerlijke hardrock song is, die swingt als een trein.
Dan hoor ik "Eraserhead", een lekker klinkende hardrock song, die in een uptempo gespeeld wordt en deze wordt gevolgd door "Daddy Mc The Knife", dat een prima hardrock song is gemixt met een stukje blues.
In "The River Queen" hoor ik de begintonen van een nummer van Siena Root terug, maar verder is er geen overeenkomst en in deze mix van blues en hardrock is de band op zijn best.
Ook in "When Is Your Hell" weet de band een lekker klinkende song neer te zetten en hierin valt het pianowerk op, dat in deze vrij rustige hardrock te beluisteren valt.
Stevig en afwisselend klinkt het in "Dog On A Leash" en ook dit is een goede hardrock song, waarin enkele schitterende tempowisselingen zitten.
Het laatste nummer is de titelsong "Reminence Boulevard", waarin het tempo regelmatig wisselt en de band een prima stukje hardrock laat horen.
"Reminence Boulevard" is een lekker klinkende CD, waarin de hardrock klanken van de jaren 70 terug te vinden zijn en dus een uitstekend stukje muziek voor de liefhebbers van de oer hardrock.

THE GRAND TRICK She´s On The Run - YouTube
www.youtube.com/watch?v=sXU8UuMOWHg

Review: Der Blutharsch And The Infinite Church Of The Leading Hand + Aluk Todolo - Der Blutharsch And The Infinite Church Of The Leading Hand + Aluk Todolo (WKN, 2011)(Dark Folk / Dark Metal)

Der Blutharsch ontstond toen de Oostenrijker Albin Julius, die toen nog in de band The Moon Lay Hidden Beneath The Clouds speelde, enkele van zijn zelf gemaakte nummers op een picture disc uitbracht, die in een beperkte oplage verscheen, gevolgd door een single.
Nadat zijn band door ruzie uit elkaar was gegaan, besloot Albin verder te gaan met zijn Der Blutharsch project en in 1998 verscheen de tweede CD van dit project, dat bestaat uit: Albin Julius, Brian Wolfkind, Marthynna en Jörg B, waarna er in de jaren daarna met de regelmaat van de klok nieuwe uitgaven verschijnen via het eigen WKN label.
Wat opvalt is dat de titels van de nummers ontbreken, alleen wordt er zo nu en dan melding gemaakt, wie er aan de CD hebben mee gewerkt.
Der Blutharsch wordt wel een extreem rechtse band genoemd door hun optredens in uniformen, die aan de kleding van de zwarthemden van Mussolini doet denken en door hun hoezen, die een sfeer van fascisme uitwasemen, maar Der Blutharsch zelf weigert elke mededeling daaromtrent en wijst op zijn artistieke vrijheid.
Door de aanvallen van de antifascistische bewegingen komt de band regelmatig extra in de publiciteit en dit zorgt ervoor dat de verkoop van zowel hun act, als de uitgebrachte CD's, LP's en singles stijgt.
Hun in 2011 verschenen CD met de Franse krautrock / black metal band Aluk Todolo, die bestaat uit: Shantidas Riedacker, Antoine Hadjioannou en Matthieu Canaguier, is van een ander slag, dan wat de band gewoon is te maken.
Er staan slecht 4 nummers op de CD, die ik voor het gemak "Part 1" t/m "Part 4" zal noemen, aangezien de titel van de CD nogal lang is.
In "Part 1" beginnen de bands met zware duistere klanken, die een hypnotiserend ritme bevatten en naar mate het nummer vordert, langzaam aan bombastischer worden, maar tegen het eind aflopen in een rustig stukje ambient, dat verder gaat in "Part 2", een vrij rustig startende song, die in een steeds sneller tempo gespeeld wordt, totdat de climax bereikt is en de bands terug schakelen naar een langzamer tempo.
Vervolgens krijg ik "Part 3" te horen, dat met een schitterend hypnotiserend ritme van basgitaar en drums begint en in hoog tempo gespeeld wordt, waarna de synthesizer, gitaar en zang invallen.
De bands weten dit hoge tempo gedurende het hele nummer vast te houden en zelfs nog iets te versnellen en ik geniet er met volle teugen van, want de bands brengen me hiermee in een lichte trance en het is onmogelijk hierbij niet in beweging te komen.
Ook "Part 4" nodigt uit tot mee bewegen door het sterk dansbare hypnotiserende ritme en mijn trance wordt hierdoor alleen nog maar versterkt, waardoor ik helemaal in de muziek op ga.
Nadat de CD is afgelopen, besluit ik deze nogmaals te draaien om te kijken, of het de bands nogmaals lukt mij zo ver te brengen dat hetzelfde effect ontstaat en dat gebeurd een tweede maal.
Ik kan daarom dan ook maar tot 1 conclusie komen en dat is dat deze CD geweldig is en een weldaad voor mijn hoofd.

Der Blutharsch and the infinite church of the leading hand + Aluk ...
www.youtube.com/watch?v=eo-zjb_D0aw

Review: Moon Far Away - Minnesang (Steinklang Records, 2010)(Neo Folk / Gothic)

Moon Far Away werd in 1994 te Arkhangelsk, Rusland, opgericht door Count Ash - zang en alle instrumenten, Victorian - drums, Zhigich - basgitaar en Anea - zang.
In de loop der jaren wisselde de band regelmatig van zangeres en werd Anea in 2000 vervangen door Anastasia, die tot 2007 bij de band zong, waarna Toloka tot 2009 de zangeres was en vanaf die tijd is Leda degene, die de vocalen voor haar rekening neemt.
In 1997 bracht de band hun eerste officiële CD uit, getiteld "Lado World", gevolgd  door "Sator" (2000), "Pruena" (2004), "Belovodie" (2005), "Whitewaterland" (2005) en "Minnesang" (2010).
Op "Minnesang" staan 12 songs, waarvan "And Light Shineth In Darkness" de eerste is.
Dit is een song, die een mix is van new wave en gothic, waarin het ritme in een redelijk hoog tempo gespeeld wordt en een terugkerend refrein heeft.
Vervolgens hoor ik "Sweet Olga", een schitterende neo folk song, waarin de muziek, die naar het symfonische neigt, in een rustig tempo wordt gespeeld, maar langzaam aan steeds meer wordt opgevoerd.
"Goe And Cathe" is een gothic song, die door de zang van Count Ash een donkere uitstraling krijgt en gemixt met de naar de new wave neigende muziek, enigszins aan de jaren 80 muziek doet denken.
Daarna volgt "Deus Amet Puellam" een mooie neo folk song, die in een rustig tempo gespeeld wordt.
Dan krijg ik "Filled By Memory" te horen, een pop song, waarin het ritme tussen vrolijk en somber in blijft hangen, terwijl de zang vrij opgewekt wordt gezongen. 
In "King Son's Journey Pt.I" is de muziek een mix van symfonische rock en gothic dit is een instrumentaal nummer, maar in het vervolg, dat "King Son's Journey Pt.II" heet, wordt er wel gezongen en hierin maakt de band een mix van new wave, elektro en symfonische rock.
Het volgende nummer, "Francisca" begint met zwaardere tonen en lijkt de muziek wel een beetje op die van Dead Can Dance uit hun beginperiode en ik vind dit dan ook een geweldige song.
Ook zwaar is "Witchcraft By A Singing", maar hierin is de invloed van de kerk te horen en de pijpenorgel klanken plus de haast gesproken tekst, geven dit nummer een religieuze uitstraling.
"Holy Mother Russia" gaat ook die richting uit, alleen is de muziek een stuk toegankelijker en weer zijn invloeden van Dead Can Dance te horen.
Nog meer muziek over de kerk is te horen in "Come, Brother In White Church", een stukje elektro gemixt met gothic en Dead Can Dance en overgoten met een op trom geslagen ritme.
Het laatste nummer heet "Shumff Gudit" en ook hier hoor ik de hand van de meesters (DCD) in, door het op trom geslagen gothic ritme, dat met licht gezongen oosterse klanken het nummer van kracht voorziet.
"Minnesang" is een prima stukje muziek en een welkome aanvulling in iedere gothic collectie.

Moon Far Away
www.youtube.com/watch?v=yuaOWG1r71U

Review: The Locked Ward - Voyages Into The Inner Psych Of (Nasoni, 2011)(Hardrock / Spacerock)

The Locked Ward is een band uit Norwich, Engeland, die bestaat uit Graig John Capps - zang, Ben Layne - solo- en slaggitaar en effecten, Graham Little - basgitaar en Butch - drums.
Op de CD / LP "Voyages Into The Inner Psych Of" speelt John McBain van Monster Magnet op 2 nummers als gastmuzikant mee op sologitaar.
De CD bevat 9 songs, waarvan "Intro To Madness" de eerste is, een zeer experimenteel stukje psychedelische muziek, dat gevolgd wordt door "Moving At The Page Of Valium", een lekkere psychedelische spacerock song met hardrock invloeden, waarin diverse prima tempowisselingen zitten.
Daarna krijg ik "Breaker Of Lives and Souls" te horen, dat een heerlijke mix van een hard- en spacerock song is met enkele tempowisselingen en  hoofdzakelijk in een uptempo gespeeld.
Vervolgens hoor ik een prima rustige pop song, getiteld "All I See Brightly Is The Darkness" en ook die bevat enkele mooie tempowisselingen en spacerock invloeden.
"Voices In My Mind (Head Caverns)" is een schitterende spacerock song met hardrock invloeden en "Am I Sick?" een rustige hardrock song, die in een vrij eentonig ritme gespeeld wordt.
Dan volgt "As They Lay Sleeping"(The Beginning Art Of Self Despondancy)", een fantastisch psychedelisch stukje muziek, dat gemengd met de hardrock en de prima tempowisselingen tot één van de beste nummers van de CD gerekend kan worden.
In "Words Can Only Echoe (The Sadness The Hours Bring)" speelt de band een bijna 12 minuten durende song, die een mix is van psychedelische rock, hard- en spacerock en uitstekende tempowisselingen bevat, waarbij het tempo afwisselend snel en langzaam is en de band er aan het eind een scheurende gitaarsolo aan toevoegt.
De titel song "Voyages Into The Inner Psych Of.." is een waanzinnig goed nummer, waarbij de tekst gedeclareerd wordt, terwijl de experimentele psychedelische klanken van de muziek er achter, het nummer een extra dimensie meegeven en dit mondt uit in een complete chaos, die zich in mijn hoofd verder ontwikkelt, me in een grote trip laat komen en me daardoor een zeer bevrijdend gevoel geeft.
"Voyages Into The Inner Psych Of" bevat geweldige songs en is het beluisteren meer dan waard.

locked ward - YouTube
www.youtube.com/watch?v=3U28vg3w6hU