zondag 9 juni 2024

Review: The Courettes Feat. La La Brooks - California (Damaged Goods Records, 2024) (60er Jaren Gerelateerd)

The Courettes is een duo uit Aalborg, Denemarken en Rio De Janeiro, Brazilië, dat hun muziek sinds 2015 uitbrengt en bestaat uit: Flávia Couri - sologitaar en zang en Martin Couri - drums.
Hun debuut album, "Here Are The Courettes", verscheen 15 juli 2015 als 10" vinyl LP via Sounds of Subterrania, waarna de volgende uitgaven werden uitgebracht: “Boom! Dynamite!” (7" single, Bachelor Records, 2016), “Hoodoo Hop” (7" split single met Powersolo, Sounds of Subterrania, 2017), "Alive from Tambourine Studios!" (10" LP op beige vinyl, Chaputa Records, 1 oktober 2017), "We Are The Courettes" (CD, 30 maart 2018), “Voodoo Doll” (7"single, featuring Coffin Joe, 2018), "Too Late To Say I´m Sorry" (7" EP in een beperkte oplage op gekleurd vinyl en 7"EP op zwart vinyl, 20 december 2019), "Dynamite!" (7" EP op zwart vinyl, Groovy Records, 23 december 2019) en "Christmas (I Can Hardly Wait)" (7" split single met Powersolo, 2 april 2020).
Op 22 mei 2020 verscheen de single "Want You! Like a Cigarette" / "Night Time (The Boy Of Mine)" in een beperkte oplage van 500 stuks op rood vinyl via Damaged Goods Records, waarna het de bedoeling was in oktober 2020 het derde album van de band uit te brengen.
Op 19 juli 2021 bracht Damaged Goods Records hun eerste 2 albums opnieuw uit als 2 afzonderlijke LP's, waarvan "Here Are The Courettes", dat 8 nummers bevat, in een beperkte oplage van 1000 stuks ook roomkleurig vinyl en "We Are The Courettes", waarop 12 nummers staan, in een beperkte oplage van 1000 stuks op doorzichtig rood vinyl en als 1 CD en op 15 oktober 2021 verschenen de 7" single "R.I.N.G.O." / "The Boy I Love" (single versie) en hun album "Back In Mono", dat 14 nummers bevat als LP, als CD en als digitale download via Damaged Goods Records.
Op 25 januari 2022 bracht Damaged Goods Records hun single "Misfits & Freaks" in een beperkte oplage van 1000 stuks op 7" wit vinyl uit, waarvan het titel nummer een opnieuw opgenomen versie is van het nummer, dat op hun album "Back In Mono!" staat, op 27 mei 2022 verscheen het mini album "Back In Mono (B-sides & Outtakes)", dat 8 nummers bevat, als 10" LP en als CD en op 21 oktober 2022 gevolgd werd door de single "Bye Bye Mon Amour", die in een beperkte oplage op 7" roze vinyl via Damaged Goods Records uit kwam.
Hun 7" single "Daydream", die in een Japanse en Engelse versie op 27 januari 2023 in een beperkte oplage op wit vinyl via Damaged Goods Records werd uitgebracht. werd op 16 februari 2024 gevolgd door de 7" goudkleurige single "Shake", die ook nu weer via Damaged Goods Records werd uitgebracht en op 4 juli 2024 brengt dit label de single "California" / "Run Run Runaway" , waarop La La Brooks van The Crystals meespeelt in een beperkte oplage op 7" rood vinyl uit.

In "California" zet The Courettes Feat. La La Brooks me een heerlijke swingende uptempo pop song ten gehore brengt, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en in "Run Run Runaway" krijg ik een geweldige jaren 60 gerelateerde song met een gemiddeld tempo voorgezet, die een hoog meedein gehalte en invloeden van de meiden bands, zoals The Crystals uit die periode heeft.

De 7" single "California" / "Run Run Runaway" van The Courettes Feat. La La Brooks bevat 2 schitterende nummers, waar ik enorme van genoten heb, die niet in de collectie van jaren 60 muziek liefhebbers mag ontbreken.




Helaas! Nog geen video beschikbaar.

Review: Poobah - Burning In The Rain: An Anthology (Ripple Music, 2024) (Hardrock / Progressieve Rock)

Poobah uit Youngstown, Amerika werd in 1972 opgericht door Jim Gustafson - zang en sologitaar, die samen met Phil Jones - basgitaar en Glenn Wiseman - drums de band vormde.
Hun debuut album "Let Me In" verscheen in 1972 en werd in 1976 gevolgd door "U.S. Rock", waarin Jim Gustafson met een geheel nieuwe bezetting speelde.
In 1979 bracht de band hun derde album "Steamroller" uit, waarna de volgende CD's verschenen: "Switch On" (1989), "The Rock Collection" (1994), "Switch On" (1998), "The Rock Collection" (1994), "Wizard Of Psych" (1998), "Steamroller" (heruitgave 1999), "Furious Love" (2004), "Underground" (2005), "No Control" (2007), "Live At The Cleveland Rock'n Roll Hall Of Fame" (2007), "Peace Farmers" (2010), "Let Me In" (heruitgave 2010), "After And Before" (compilatie album 2011), "Cosmic Rock" (2014), "US Rock" (heruitgave 2015), "Blue" (2018) en "Evolver/Revlove" (2020) en op 7 juni 2024 brengt Ripple Music het album "Burning In The Rain: An Anthology" uit als 2LP im  een beperkte oplage, als 2CD im een beperkte oplage en als digitale download en hierop speelt de band in de huidige bezetting: Jim Gustafson - zang en sologitaar, Mike Lewis - basgitaar en achtergrondzang, Mike Fortino - drums en achetrgrondzang en Lori Powers - percussie en achtergrondzang.

Het album, dat 17 nummers bevat, begint met het titel nummer "Burning In The Rain", waarin Poobah een schitterende progressieve rock song met 70er jaren hardrock invloeden en een gemiddeld tempo speelt, die naadloos over gaat in "C'mon Let It Go", die in verlengde van de vorige song ligt en dezelfde uitstraling heeft, "Maximum Pleasure", een prima rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme en "My Name Is Mud", een heerlijke progressieve bluesrock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk herkenbaar ritme en een hoog meezing gehalte.
Daarna volgen "Try It", een mooie song met bluesrock en licht, psychedelische invloeden, die in  een gemiddeld tempo gespeeld wordt, "It Out", een lekker in het gehoor klinkende rock song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo, "Fear", een stevige hardrock song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.
In "Underground" zet Poobah me een opnieuw zo'n prima song met hetzelfde tempo en ritme voor, in "Jump Through The Golden Ring" krijg ik een progressieve hardrock song met een gemiddeld tempo te horen, die swingt als een trein, in "2 Faced Liar" hoor ik de band een uitstekende rock song met een gemiddeld tempo spelen, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en in "Keep On Rollin'" schotelt de band me een puike uptempo rock song voor.
Dan volgen "You Give Me Such Pleasure", een progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, "Mr. Destroyer", een fantastische progressieve rock song met een aanstekelijk ritme en "I Want Peace", een stevige rock song met een niet al te hoog tempo.
Verder hoor ik "Thru These Eyes", een lekker in het gehoor klinkende rock song met jaren 70 invloeden, "Dirty", een rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme en "Destination Or Debris", een stevige rock song met een vrij traag tempo en een aanstekelijk ritme.

"Burning In The Rain: An Anthology" van Poobah bevat 17 prima hardrock nummers, die zo nu en dan invloeden van progressieve rock bevatten; ik raad liefhebbers van deze genres aan eens naar deze schijf te gaan luisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Conny Frischauf - Kenne Keine Töne (Bureau B Records, 2024) (Elektro / Avant Garde)

Conny Frischauf uit Wenen, Oostenrijk bracht op 9 maart 2018 haar debuut uit met de 12" EP "Affekt & Emotion", die via International Major Label werd uitgebracht en deze werd  op 1 april gevolgd door de 12" EP "Affekt & Tradition", die via Kame House Records verscheen, waarna "Parapiri (Single Version)" (promo CDr single, 2021, via Bureau B Records), "Die Drift" (LP, CD en digitale download, 15 januari 2021 via Bureau B Records) en "Schall Und Schwer (Erst Aus Dem Ufo Seh Ich Dich)" (digitaal nummer, 28 maart 2024) verschenen en op 28 juni 2024 brengt Bureau B Records haar tweede album "Kenne Keine Töne" uit als LP, als CD en als digitale download. 

Het album, dat 16 nummers bevat, begint met "Düfte", waarin Conny Frischauf een mooie langzame avant garde song ten gehore brengt, die lichte elektro invloeden heeft en gevolgd wordt door "Wunder", een prima instrumentaal elektro nummer met een gemiddeld tempo, "Schall Und Schwer (Erst Aus Dem Ufo Seh Ich Dich)", een nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en "Bisschen Träumen", een uitstekend instrumentaal stuk elektronische muziek met een terugkerend ritme en een niet al te hoog tempo.
Daarna volgen "Röte", een instrumentaal avant garde nummer met een gemiddeld tempo en een vrolijk terugkerend ritme, "Kreise", een krautrock nummer met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme en ruimtelijke elementen, "M", een kort nummer waarin de letter M centraal staat en "Zwei Minuten", een 2 minuten durende stilte.
In "Adieu Araneus" speelt Conny Frischauf een avant garde instrumentaal nummer met een traag tempo en een terugkerend ritme, in "Ballooooon" krijg ik een heerlijk stuk muziek te horen, dat een aanstekelijk licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft en ruimtelijke elementen bevat, in "Aller Wege (Zwölf)" zet ze me een lekker in het gehoor klinkend nummer met een gesproken tekst voor, dat een aanstekelijk terugkerend ritme heeft en in "Interlude" laat ze me genieten van een licht hypnotiserend stukje muziek, dat naar mijn mening met houten instrumenten wordt gemaakt.
Dan volgen het "19 seconden durende "Nichts Nichts", een stukje a-capella, "Dididi Dadada", een elektro song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme, "Nordwestwind", een song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, die avant garde invloeden heeft en "Test", een puike elektro song met een terugkerend ritme, dat krautrock elementen heeft, die bij tijd en wijle swingt. 

"Kenne Keine Töne" van Conny Frischauf staat vol uitstekende avant garde en elektro muziek, waar ik enorm van genoten heb en ik raad elke liefhebber van deze genres deze schijf dan ook van harte aan.




Review: Black Snake Moan - Lost In Time (Area Pirata Records, 2024) (Psychedelisch)

Black Snake Moan uit Tarquinia, Italië is het project van zanger gitarist Marco Contestabile, die zijn wortels in de blues, folk en psychedelische muziek heeft.
Hij bracht in 2017 het album "Spiritual Awakening" als LP en als CD in eigen beheer, via het label Black Smake Moan uit en deze werd in 2019 gevolgd door het album  "Phantasmagoria", dat als LP en als CD via La Tempesta Dischi en Teen Sound Records en op 24 mei 2024 door "Lost In Time", dat als LP, als CD en als digitale download via Area Pirata Records verscheen.
Ook bracht hij diverse singles uit, zoals: "Phantasmagoria" (2019, digitale single via La Tempesta Dischi en Teen Sound Records), "Lotus" (2019, digitale single via La Tempesta Dischi en Teen Sound Records), "Phantasmagoria (Pop Up Live Sessions)" (2020, digitale single via La Tempesta Dischi), "Revelation & Vision" (2022, 7" single via Dead Music Records en Tufo Rock Records) en "Fire" (2023, 7" single via Hypnotic Bridge Records).

Het album, dat 9 nummers bevat, begint met "Dirty Ground", waarin Black Snake Moan een uitstekende psychedelische bluesrock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme ten gehore brengt, die gevolgd wordt door "Light The Incense", een heerlijke licht psychedelische song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme en "Come On Down", een lekker in het gehoor klinkende progressieve folk song met een vrolijk dansbaar ritme. 
Daarna volgen "Shade Of The Sun", een geweldige psychedelische song met een aanstekelijk terugkerend ritme en een gemiddeld tempo en "Sunrise", een schitterende mix van blues en pop, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
In "Goin' Back" zet Black Snake Moan me een dansbare song met een aanstekelijk vrolijk ritme voor en in "Put Your Flowers" krijg ik opnieuw zo'n verrukkelijke licht psychedelische dansbare song te horen.
Verder volgen "West Coast Song", een mooie rustige psychedelische song met orkestrale elementen en een terugkerend ritme en "Cross The Border", een fantastische licht psychedelische song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.

"Lost In Time" van Black Snake Moan bevat 9 schitterende licht psychedelische nummers, waar ik van begin tot einde erg van genoten heb en ik raad elke liefhebber van dit genre deze schijf dan ook zeer aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Øresund Space Collective- Espaço (Eigen Beheer, 2024) (Progressief / Psychedelisch)

Øresund Space Collective is een spacerock band uit Øresund, Denemarken, die uit ongeveer 20 muzikanten bestaat en een muzikale mix maakt van improvisaties, funk, reggae, jazz, progressieve rock en spacerock, wat betekent, dat geen enkel optreden hetzelfde klinkt en is sinds 2004 actief.
Leidende kracht achter de band is Scott Heller, alias Dr. Space, een Amerikaan, die naar Denemarken verhuisde en tegenwoordig in Portugal woont.
De band is een collectief, dat regelmatig van bezetting wisselt, waarvan de leden hoofdzakelijk uit Kopenhagen, Denemarken en Malmö, Zweden komen en de vaste kern bestaat uit Scott Heller, alias Dr. Space - synthesizer en Mogens - synthesizer, waarbij vermeldenswaardig is, dat de band al meer dan 37 officiële albums heeft uitgebracht, plus nog diverse officieuze uitgaves, die samen totaal op 85 komen.
Het album van de band, "Oily Echoes Of The Soul", dat opnames van 1 oktober 2010 bevat, die in de Black Tornado Studios te  Kopenhagen zijn opgenomen, is het 27ste studio album en is in een beperkte oplage alleen verkrijgbaar, terwijl de 2CD bevat 2 bonus nummers, die samen 50 minuten duren
Vervolgens verscheen op 1 september 2022 het album "Live In Dresden" en deze werd op 15 maart 2023 gevolgd door het album "Høstsabbat 2021", dat live tijdens het Høstsabbat festival in oktober 2021 te Oslo, Noorwegen werd opgenomen en in eigen beheer in een beperkte oplage van 150 stuks als CD werd uitgebracht.
Dat de band productief is, blijkt uit het feit, dat er op 27 mei 2023 alweer een nieuw album verschenen is, getiteld "Everyone Is Evil" en deze keer is dat via Space Rock Productions.
De 2LP, werd in een beperkte oplage van 500 met de hand genummerde stuks uitgebracht, waarvan 300 op zwart en 200 op oranje/paars gespetterd 180 gram vinyl bevat 4 nummers en de 2CD verscheen in een beperkte oplage van 400 stuks en hierop staan 2 bonus nummers.
Deze werd op 11 augustus 2023 gevolgd door de DVD "Helsingør", waarvan de opnamen in 2021 in Denemarken werden gemaakt en deze is tevens als digitale download verkrijgbaar en op 30 december 2023 verscheen hun album "Carnival In Portugal" via Space Rock Productions als 2LP in een beperkte oplage op gekleurd vinyl, waarvan 190 op zwart, 190 op transparant rood / groen en 120 op transparant geel met rood en groen gespetterd en als 2CD in een beperkte oplage van 500 stuks, die op CD2 3 bonus nummers bevat.
Op 20 januari 2024 verscheen het album "The Linguini Sessions" als CD en als digitale download, op 31 mei 2024 verschijnt de 12 LP box  "Picks From Space"via Space Rock Productions in een beperkte oplage van 250 stuks en in juni 2024 brengt Øresund Space Collective het album "Espaço" in een beperkte oplage van 200 stuks als CD in eigen beheer uit en hierop spelen de volgende muzikanten: Jonathan - viool en sologitaar, Hasse - basgitaar en Birimbau, Dr Space - synthesizer, Luis - sologitaar, gong en noise box, Larry - Rhodes synthesizer en Tito - Birimbau, drums en percussie.

Het album, dat 2 nummers bevat, start met "UMMA", waarin Øresund Space Collective een 34 minuten durend nummer in een langzaam tempo ten gehore brengt dat ruimtelijke elementen bevat, psychedelisch klinkt, een terugkerend ritme heeft en een lichte trance oproept.
In "Birim Magic" dat bijna 44 minuten duurt schotelt het collectief me opnieuw een mooi langzaam stuk muziek voor dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme en tempowisselingen bevat, door het vioolspel een trieste sfeer oproept en progressieve rock invloeden heeft.

"Espaço" van Øresund Space Collective bevat 2 fantastische rustige progressieve psychedelische nummers, die rust uitstralen en me in een lichte hypnotische toestand hebben gebracht, waardoor ik iedere liefhebber van deze muzieksoorten deze schijf dan ook zeer aanraad.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




zondag 2 juni 2024

Review: Chuck Norris Experiment - 20 (Ghost Highway Recordings, 2024) (Hardrock)

Chuck Norris Experiment werd in 2004 te Gotenburg, Zweden opgericht en bestaat uit: Chuck Ransom - zang, Chuck The Ripper - sologitaar, Chuck Dakota - basgitaar, Chuck Rooster - sologitaar en Chuck Buzz - drums.
De naam Chuck Norris Experiment is gekozen als een eerbetoon aan de legendarische blues gitarist Charles "Chuck" Norris, die het klassieke live album "Los Angeles Flash" te Gotenburg op 25 juni 1980 maakte. 
In de 15 jaar van bestaan, maakte de band diverse LP's CD's, Split CD's / LP's en singles en verschenen verscheidene nummers via verzamel albums, die, sinds 2004, via verschillende labels, zoals I Hate Records, Off The Hip Records, Tornado Ride Records, Masterrock Records, Psycho T Records, No Balls Records, Bad Attitude Records, Nicotine Records, Scarey Records, Ghost Highway Records, Dope Productions, Savage Magic en Transubstans Records werden uitgebracht.
Op 14 september 2023 verscheen hun 7" EP "Bats!" via Ghost Highway Records, die zowel op wit als zwart vinyl is uitgebracht en in een beperkte oplage van totaal 300 stuks werd geperst en hierop kreeg de band medewerking van Jake Starr, die de zang voor zijn rekening neemt en op 31 oktober 2023 bracht de band de single "High Times" / "Easy Livin'" uit, die van de 7" collectie "Sword & Swede" komt.
Kort daarna, op 8 december 2023, volgde hun digitale single "Hammersmith Palais", die op de Various Artists LP "The Songs That Demolition 23 Thaught Us" staat en deze is op 24 januari 2024 gevolgd door de digitale nummers "You Go Boom!", "Surprise!" (8 maart 2024) en op "Hot Damn!" (30 april 2024), als voorlopers van het album "20", dat in juni 2024 via Ghost Highway Recordings en Savage Magic Records wordt uitgebracht en hierbij is het vermelden waard, dat Chuck Daniels na 10 jaar terug in de band is als sologitarist, waardoor de band nu met 3 gitaristen speelt.

Het album, dat 11 nummers bevat, start met "The Knife", waarin Chuck Norris Experiment de muziek in een mooi rustig tempo begint, waarna de band na een minuut over  gaat in het maken van een schitterende swingende uptempo hardrock song, die gevolgd wordt door "You Go Boom!", een fantastische uptempo hardrock song, die een aanstekelijk terugkerend ritme en een hoog meezing gehalte bevat en hierbij is stil zitten geen optie en "Prime Mover", een uptempo rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme.
Daarna volgen "Jason Voorhees", een heerlijke swingende uptempo rock song, die tot beweging aanzet, "Hot Damn", een lekker in het gehoor klinkende stevige hardrock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Surprise (And Everybody Dies)", een geweldige uptempo rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme, waarbij stil zitten niet aan de orde is.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "High Times/Easy Livin'" zet Chuck Norris Experiment me een opnieuw zo'n swingende uptempo song voor, in "Life In Hypercolor" krijg ik een uitstekende uptempo rock song met een aanstekelijk ritme te horen en in "Deadshot" blijft het tempo hoog en laat de band me genieten van een snelle hardrock song, die vlak na de helft van het nummer iets minder snelheid bevat en tegen het einde steeds minder volume krijgt, waardoor de muziek langzaam verdwijnt.
Dan volgen "Out Of Your League" en hierin gaat de band verder met het maken van hun swingende energieke hardrock en "Bats!" (met Jake Starr), een swingende uptempo rock song, met een aanstekelijk ritme en invloeden van "Batman Theme", waarbij stil zitten niet aan de orde is.

"20" van Chuck Norris Experiment is een verrukkelijke uptempo hardrock plaat, die barstensvol energieke nummers staat, waar ik van begin tot einde enorm van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van deze muzieksoort en de betere rock deze schijf, met wat mij betreft "Surprise (And Everybody Dies)" als uitschieter dan ook sterk aan.




Review: The Sand Pebbles - Sometimes A Great Notion (Winkle, 2024) (Pop)

The Sand Pebbles uit Melbourne, Australië werd in 2001 opgericht en bestaat tegenwoordig uit: Leroy Cope - drums, Gareth Skinner - cello, Ben Michael X - ritme gitaar en keyboards, Christmas Hollow - basgitaar, Malcolm McDowell - sologitaar en Andrew Tanner - sologiaar en zang.
De band bracht in 2002 hun debuut uit met het album "Eastern Terrace", dat via Camera Obscura als CD verscheen, waarna de volgende albums volgden: "Ghost Transmissions" (CD, 2004 via Raoul Records en Inertia), "Atlantis Regrets Nothing" (CD+CD EP, 2004 via Sensory Projects), "Ceduna"(CD, 2008 via Sensory Projects), "Dark Magic" (CD, 2011 via Dot Dash), "Pleasure Maps" (LP en CD, 2017 via Kasumuen Records) en "The Antagonist" (LP en CD, 2023 via Kasumuen Records) plus de compilatie "A Thousand Wild Flowers" (CD, 2009 via Double Feature Records).
Ook verschenen er 2 7" singles (2010, "Because I Could" / "Entrance To The Stream" via A Thousand Records en de split met Dean & Britta "Dean Wareham Australian Tour" (2011 via A Thousand Records) en een 7" EP (2001, "Noah's Ark" via Camera Obscura) en op 10 juni 2024 brengt Winkle de 7" single "Sometimes A Great Notion" / "Desire Lines" in een beperkte oplage van 300 stuks uit.

In "Sometimes A Great Notion", dat van het album "The Antagonist" komt, zet The Sand Pebbles me een prima pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme  voor (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Desire Lines" van de LP/CD "Pleasure Maps" krijg ik een heerlijke uptempo pop song met een aanstekelijk dansbaar ritme en tempowisselingen te horen.

"Sometimes A Great Notion" van The Sand Pebbles is een uitstekende 7" pop single, waar 2 puike nummers op staan en ik raad elke liefhebber van de betere pop deze schijf dan ook van harte aan.