Review: Schizo Fun Addict - Pasteline Dream (Fruits De Mer Records, 2026) (Psychedelische Pop)

Schizo Fun Addict uit New York / New Jersey bestaat tegenwoordig uit Jayne Gabriel - zang en sologitaar, Jet Wintzer - zang, synthesizer en basgitaar, Daniel Figuerdo - keyboards, orgel, vleugel en synthesizers, Daniel Boivin - drums en percussie, Rex John Shelverton - sologitaar en Ilona Virostek - zang.

De band bracht hun debuut album "Just a Dimension Away" in 2000 via het Sudden Bliss label op CD uit, waarna de volgende uitgaven verschenen: "Diamond" (CD album, Sudden Bliss Records, 2001), "The Atom Spark Hotel" (LP, Canarsie, 2004), "Imperial Quazar" (Ltd.Edition CD, Pin Prick Records, 2008), "The Sun Yard" (CD, Fruits De Mer Records, 2013), "Dream Of The Portugal Keeper" (7" single en CDr, Bracken Records, 2007), "The Sun Yard" (gratis download album, soundcloud, 2013 en Fruits De Mer Records, 2014), "Theme One" / "Ogden's Nut Gone Flake" (7"single, Fruits De Mer Records, 2008), "Theme From Suspiria" / "In The Long Run" / "Back Of Her Car" (7" single+DVD en CD, Fruits De Mer Records, 2014), "Take A Heart" (éénzijdig bespeelbare flexi disc, Fruits De Mer Records, 2016), "The Sun Yard" (gratis download album, soundcloud, 2017 en LP, Fruits De Mer Records, 2018), "El Shoegaze Bossa Nova" (LP en digitaal album, Sugarbush Records, 2018), "The Last Wave" (LP, Friends Of The Fish, CD, Flicknife Records, 2020), "Love Your Enemies" (LP, Fruits De Mer Records, 2023), "An Introduction To" (2CD, Fruits De Mer Records, 2025) plus het split album "Schizo Fun Addict / The Bordellos - KASSETTE" (cassette, Small Bear Records, 2016).

Op 26 maart 2026 brengt Fruits De Mer Records hun 7" single "Pasteline Dream" / "Fate Reprise" op turquoise vinyl en als digitale single uit als voorloper van hun op 26 mei 2026 te verschijnen album "Desolate Ecstasy" dat in een beperkte oplage van 200 stuks op paars vinyl verschijnt.

In "Pasteline Dream" zet Schizo Fun Addict me een heerlijke psychedelische pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme voor, die ruimtelijke elementen, een gesproken tekst en tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Fate Reprise" krijg ik een schitterend instrumentaal licht psychedelisch nummer met een gemiddeld tempo en een vrolijk klinkend dansbaar ritme te horen.

"Pasteline Dream" van Schizo Fun Addict bevat 2 lekker in het gehoor klinkende licht psychedelische nummers waar ik erg van genoten heb en ik kijk dan ook reikhalzend uit naar het verschijnen album.

Review: Polychrome - Someday (Eigen Beheer, 2026) (Melodisch)

Polychrome uit Parijs, Frankrijk werd door de klassiek geschoolde broers Maxime Senizergues - sologitaar en zang en Simon Senizergues - keyboards en zang opgericht en bestaat tegenwoordig verder uit: Omar Nicho - ritme gitaar en zang, Sergio Santiago - basgitaar en Loïck Tournois - drums.

De band bracht hun debuut album "Equilibrium" op 9 september 2022 als CD en als digitale download uit en deze is gevolgd door het album "Someday", dat 10 nummers bevat en als CD en als digitale download op 23 januari 2026 in eigen beheer verschijnt.

Het album begint met "L'Aurore" waarin Polychrome een schitterend ruimtelijk nummer met een gemiddeld tempo en een dansbaar terugkerend ritme ten gehore brengt, dat over gaat in "I Feel Good", een mooie melodische rock song met tempowisselingen en invloeden van de jaren 70 symfonische muziek.

Dan volgen "Daydreamer", een uitstekende song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme, die tempowisselingen heeft en "The Dog And The Frog", een heerlijke swingende poprock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme, dat tot dansen aanzet.

In "Another Day" zet Polychrome me een lekker in het gehoor klinkende song met afwisselende tempo's voor, die invloeden van de muziek van Yes heeft en in "Le Crépuscule" krijg ik een kort vrij zwaar melodisch instrumentaal nummer met een langzaam tempo te horen.

Daarna volgen "Give Me Five", een fantastisch nummer met een gemiddeld tempo, een terugkerend dansbaar ritme en een lichte disco elementen en "Andy", een verrukkelijke langzame melodische song met een aanstekelijk ritme dat tot schuifelen aanzet.

Verder volgen "Remember", een geweldig langzaam nummer met wisselende tempo's en ingetogen zang en "L'Aube", een swingende melodische poprock song met een aanstekelijk terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.

"Someday" van Polychrome staat vol schitterende melodische songs waar ik van begin tot einde ontzettend van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Neon Heart - Gå På Tå (Neon Heart, 2026) (Progressief / Krautrock)

Neon Heart uit Stockholm, Zweden bestaat uit: Magnus Nordén - drums, Björn Wallgren - sologitaar, Johnny Karlsson Kern – basgitaar en zang, Petter Kärnekull - elektrische altviool en Daniel Borgegård Älgå - saxofoon, dwarsfluit en synthesizer.

De band bracht op 6 oktober 2017 hun debuut uit met de digitale single "Neon Heart", waarna de volgende uitgaven verschenen: "Trio" (6 september 2019, digitaal album), "Tupolev" (1 februari 2020, digitale single), "Allting" (29 februari 2020, digitale single), "Neon Heart" (29 mei 2020, LP in een beperkte oplage van 100 stuks, cassette in een beperkte oplage van 25 stuks en digitaal album), "Temporaria" (11 december 2020, LP in een beperkte oplage van 300 stuks, CD in een beperkte oplage van 200 stuks en digitaal album), "Livet​/​Ytan" (31 december 2021, 2CD in een beperkte oplage van 300 stuks en digitaal album), "S​ö​derut" (31 mei 2023, 2LP in een beperkte oplage van 300 stuks, als CD en als digitaal album) en op 9 januari 2026 bracht de band het album "Gå På Talå" in eigen beheer als CD en als digitale download, waarbij het vermelden waard is, dat de download, die via Bandcamp gekocht wordt, een exclusief extra nummer heeft.

Het album, dat 10 nummer bevat, begint met "Hur Tänkte Jag" waarin Neon Heart een lekker in het gehoor klinkende song met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend dansbaar terugkerend ritme speelt, die gevolgd worst door "Svårt Att Ta", een heerlijke krautrock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme.

Daarna volgen "Vägen", een geweldige uptempo progressieve song met een terugkerend ritme en krautrock progressieve folk elementen, die tot dansen aanzet en "Har Du Tagit Nånting", een schitterende swingende uptempo song met een aanstekelijk terugkerend ritme waarbij stil zitten geen optie is.

In het titel nummer "Gå På Tå" zet Neon Heart me een fantastisch swingend instrumentaal progressief rock nummer met lichte folk elementen voor dat een gemiddeld tempo heeft en in "Drömmen" krijg ik een uitstekend swingend instrumentaal progressief rock nummer met gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme te horen, dat tot beweging aanzet.

Dan volgen "Tur Att Jag Lever", een mooie langzame song, die na enkele minuten over gaat in een swingend stuk krautrock en "Osaka", een progressief nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme, dat folk elementen heeft.

Verder volgen "Så Stilla". een langzame song, die na een minuut meer snelheid krijgt en gaat swingen en over gaat in een verrukkelijke progressieve rock song en "Mina Dagars Slut", een schitterend progressief rock nummer met lichte reggae en symfonische elementen en een dansbaar terugkerend ritme

"Gå På Tå" van Neon Heart bevat 10 geweldige krautrock en progressieve rock nummers waar ik van af de begin tonen ontzettend heb genoten en ik raad elke liefhebber van deze genres deze meesterlijke schijf dan ook zeer aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Alan Morse - So Many Words (Eigen Beheer, 2026) (Melodisch)

Sologitarist en zanger Alan Morse uit Los Angeles, Amerika is het meest bekend van zijn werk met de progressieve rock band Spock’s Beard.

Hij bracht in 2007 zijn debuut uit met het solo album "Four O' Clock And Hysteria", dat via Inside Out Music als CD verscheen en gevolgd werd door het album "Far And Away", dat in eigen beheer digitaal werd uitgebracht en deze wordt eind januari 2026 gevolgd door "So Many Words", dat in eigen beheer verschijnt en 11 nummers bevat.

Hierop krijgt hij medewerking van Neal Morse - zang, akoestische gitaar en keyboards, Simon Phillips - drums, Tony Levin - basgitaar, Ted Leonard - zang, sologitaar en keyboards, Ryo Okumoto - keyboards en zang, Jimmy Keegan - drums, percussie en zang en Dave Meros - basgitaar, baspedalen en zang. 

Het album begint met "Everyday Is Insane" waarin Alan Morse een uitstekende melodische progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme speelt, die lichte folk elementen heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en gevolgd wordt door "It's Never Enough", een swingende uptempo melodische song met een aanstekelijk ritme, dat tot dansen aanzet en "I Don't Want To Travel Time If It Takes Forever", een lekker in het gehoor klinkende uptempo rock song, die swingt.

Dan volgen "This Is Who We Are", een mooie vrij langzame melodische song, "Shadow Of The Sun", een schitterende melodische song met prima samenzang en een niet al te hoog tempo en "And It's Time", een swingende uptempo song met een aanstekelijk dansbaar ritme en lichte disco invloeden.

In "Making Up My Heart" zet Alan Morse me een fantastische melodische progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme voor, in het titel nummer "So Many Words" krijg ik een heerlijke dansbare song met een tempowisselingen en een terugkerend ritme te horen en in "Bass Solo" schotelt de band me een nummer met een gemiddeld tempo voor, dat hoofdzakelijk bestaat uit scratchen, drums en basgitaar. 

Verder volgen "Make Me Real Again", een schitterende uptempo rock song met een dansbaar ritme en ruimtelijke elementen en "Behind Me", een geweldige song met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk licht hypnotiserend terugkerend ritme en een hoog meedein gehalte, waarbij stil zitten geen optie is.

"So Many Words" van Alan Morse bevat 11 puike melodische nummers, waar ik erg van genoten heb en ik kan liefhebbers van dit genre deze schijf, met wat mij betreft "So Many Words" en "Behind Me"als uitschieters, dan ook van harte aanbevelen.

Review: The Ceres Phenomenon - The Ceres Phenomenon (FREIA Music, 2025) (Progressief)

The Ceres Phenomenon uit Den Haag, Nederland bestaat uit: Mike Boekhout - drums, Julian Driessen - keyboards, Ron Koel - solo- en basgitaar en Ruud Stoker - zang.

De band bracht op 18 november 2025 hun debuut album "The Ceres Phenomenon" als CD uit via FREIA Music en deze bevat 18 nummers.

Het album start met "Space Signs" waarin The Ceres Phenomenon een fantastisch ruimtelijk instrumentaal nummer met een duistere ondertoon en een niet al te hoog tempo en invloeden van de muziek van Pink Floyd en deze wordt gevolgd door "Incident On Ceres", een instrumentaal nummer met een afwisselend tempo, symfonische en terugkerende hardrock elementen, dat lichtelijk dreigend is en "Between The Stars", een prachtige melodische song met een gemiddeld tempo en een ritme dat tot schuifelen aanzet.

Daarna volgen "The Arrival", een mooie langzame song met melodische elementen, "Exploring The Surface", een rock song met een gemiddeld tempo, melodische en hardrock elementen en een aanstekelijk ritme, "They Emerge At Night", een melodisch nummer met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo en "Eye Contact", een uitstekende song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme.

In "Rain And Rocks" zet The Ceres Phenomenon me een dreigend nummer voor dat een gemiddeld tempo heeft, een terugkerend ritme en een gefluisterde tekst bevat, die een minuut voor het einde over gaat in een melodisch stuk muziek, in "Away From Us" krijg ik een nummer met een gemiddeld tempo te horen dat melodische elementen herbergt en een aanstekelijk ritme en een gesproken tekst heeft, in "That Being Said" schotelt de band me een heerlijk melodisch nummer met een aanstekelijk vrolijk ritme voor, waarbij stil zitten niet aan de orde is en in "Isolation" laat de band me genieten van een puike progressieve rock song.

Dan volgen "Rhea", een prima melodische song met een niet al te hoog tempo en een aanstekelijk ritme, dat hier en daar tegen Peter Gabriel's nummer "Solsbury Hill" aanleunt, "Trapped And Uneasy", een stevige song met een gemiddeld tempo en  een aanstekelijk ritme (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), "Adapt To One Another", een geweldige rock song met een dreigend ritme en symfonische elementen, "Empty After The 7th Hill", een 

swingend progressief rock nummer, dat net als de meeste nummers invloeden van de jaren 70 muziek heeft en "Simular Faces", een uitstekend melodisch nummer met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.

Verder volgen "Supernova", een schitterend swingend uptempo instrumentaal nummer met een terugkerend ritme en "Descension", een lekker in het gehoor klinkende korte ruimtelijke melodische song.

"The Ceres Phenomenon" van The Ceres Phenomenon bevat 18 verrukkelijke melodische progressieve jaren 70 gerelateerde nummers waar ik enorm van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook sterk aan.

Review: Urlaub In Polen - Objects, Beings & Parrots (Tapete Records, 2026) (Krautrock / Elektronisch)

Urlaub In Polen uit Keulen, Duitsland, werd in 1999 opgericht en bestaat uit: Georg Brenner - zang, bas- en sologitaar, synthesizer en effecten en Jan Philipp Janzen - drums, synthesizer, percussie en achtergrondzang.

Het duo bestond van 1999 tot 2012, om in 2016 opnieuw te starten.

Hun debuut album "Parsec" verscheen in 2002 via BluNoise als CD en deze werd gevolgd door de albums: "White Spot" (2004, CD, RAKETEmusik), "Health And Welfare" (2006, LP, CD, Tomlab), "Liquid" (2009, LP, CD, Strange Ways Records) en "Boldstriker" (2011, CD en digitale download, Strange Ways Records) en ook bracht het duo 3 singles en 2 EP's uit.   

Op 6 november 2020 verscheen hun album "All" via Tapete Records en op 23 januari 2026 brengt dit label hun album "Objects, Beings & Parrots" als LP, als CD en als digitale download uit, waarop 9 nummers staan.

Het album start met "Abacus" waarin Urlaub In Polen een schitterend uptempo elektronisch nummer met een licht hypnotiserend aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme ten gehore brengt, waarbij stil zitten niet aan de orde is en dit wordt gevolgd door "Washing Machine", een geweldige krautrock song met een gemiddeld tempo, een licht hypnotiserend terugkerend ritme en een hoog meezing gehalte en "Opposite Day", een heerlijke uptempo song met een terugkerend ritme en lichte elektro elementen, die tot dansen aanzet.

Dan volgen "Fame & Fortune", weer zo'n puike dansbare song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme, die krautrock elementen heeft, "Face Of Reason", een prima song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend dansbaar ritme en het titel nummer "Objects, Beings & Parrots", een prachtig hemels klinkend langzaam instrumentaal nummer dat rust uitstraalt.

In "Jaki's Love Time" zet Urlaub In Polen me een uitstekende langzame song voor, in "Moonwalk" krijg ik een lekker in het gehoor klinkende song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme te horen en in "Yours" laat  de  band me genieten van een fantastische swingende song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme, die krautrock elementen bevat.

"Objects, Beings & Parrots" van Urlaub In Polen bevat 9 verrukkelijke nummers met krautrock, elektro en elektronische elementen waar ik van begin tot einde enorm van genoten heb en ik raad liefhebbers van deze muzieksoorten deze schijf, met wat mij betreft "Washing Machine" en "Objects, Beings & Parrots" als uitschieters, dan ook zeer aan.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: The Basements - Feelings (Rogue Records, 2026) (Garagerock)

The Basements uit Thessaloniki, Griekenland werd in 2009 opgericht en bestaat uit: Giannis Megas - zang, tamboerijn en maracas, Nikos Maloutas - 12 snarige sologitaar en ,Aris Ramejkis - basgitaar,  Nikos Maloutas - Farfisa orgel en Dimitris Economou - drums.

De band bracht op 1 januari 2010 hun debuut 7" 33 toeren EP "Heart Of Stone" uit via Lost In Tyme en deze werd gevolgd door: "I'm Dead" (LP en CD album via Lost In Tyme, 1 januari 2011), "The Sound Explosion / The Basements" (7" split single via Lost In Tyme, 1 januari 2013), "Lost" (LP album via Lost In Tyme, 1 september 2016) en "Sounds Of Yesterday" (LP album via Lost In Tyme, 1 december 2023), waarna hun single "Feelings" / "Foolish Lies" op 19 januari 2026 via Rogue Records op 7" vinyl verschijnt.

In Feelings" zet The Basements me een fantastische swingende uptempo garagerock song met jaren 60 en licht psychedelische elementen voor, die een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme heeft  en in "Foolish Lies" laat de band me genieten van een verrukkelijke beat song met een vrolijk aanstekelijk ritme, jaren 60 invloeden en een gemiddeld tempo, dat tot dansen uitnodigt.

De 7" single "Feelings" van The Basements bevat 2 lekker in het gehoor klinkende jaren 60 gerelateerde nummers waar ik ontzettend van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.(luister naar de single via de bandcamp link onder de recensie)