Review: Enigmatic Sound Machines - Imperfect Silence (Eigen Beheer, 2025) (Progressief)

Enigmatic Sound Machines uit Montreal, Canada bestaat uit: Jeremie Arrobas - zang, synthesizer en keyboards en Thomas Szirmay - achtergrondzang en elektronica

Het duo bracht op 1 september 2023 hun debuut album "Telepathic Waves" uit als digitale download, gevolgd door de albums "The Hierarchies Of Angels" (digitale download, 15 mei 2024) en "Imperfect Silence" (CD en digitale download, 1 augustus 2025) en hierop wordt het duo bijgestaan door de gastmuzikanten Alain Bellaiche - sologitaar, Alain Roig - sologitaar, Rob Harrison - saxofoon en Hansford Rowe - basgitaar.

Het album dat  nummers bevat start met "In Perfect Silence" waarin Enigmatic Sound Machines een verrukkelijk rustgevend elektronisch nummer met een niet al te hoog tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme en lichte new age elementen ten gehore brengt, om halverwege meer snelheid en het instrumentarium van de gastmuzikanten krijgt bijgevoegd, waardoor de muziek bombastisch gaat  klinken, waarna "The Distance Between Here And Now" volgt en de band en schitterend zwaar nummer speelt dat een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme heeft.

Daarna volgen "House Of Shadows", een uitstekende rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Wrapped In Black", een nummer met een gemiddeld tempo, een terugkerend ritme en lichte jazz elementen.

In "Hallow" laat Enigmatic Sound Machines me genieten van een fantastische progressieve song met een gemiddeld tempo, voorzichtige jazz elementen en een licht hypnotiserend terugkerend ritme, waarbij stil zitten geen optie is en in "Haunted" krijg ik een lekker in het gehoor klinkende rock song te horen, die tot dansen aanzet.

Verder volgen "Endless Beginning", een mooie song met een gemiddeld tempo, jazz elementen en een terugkerend ritme en "Red Forest", een heerlijk instrumentaal progressief nummer met een aanstekelijk dansbaar ritme, dat iets over de helft van het nummer in een trager tempo over gaat en eindigt met een gesproken woord.

"Imperfect Silence" van Enigmatic Sound Machines bevat 8 uitstekende progressieve nummers met jazz elementen waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Glen - It Was A Bright Cold Day In April (Kapitän Platte, 2026) (Progressief)

Glen uit Berlijn, Duitsland bestaat uit: Wilhelm Stegmeier - sologitaar, Eleni Ampelakiotou - sologitaar, Roland Feinaeugle - basgitaar en Achim Faerber - drums.

De band bracht hun debuut album "Crack" op 20 november 2017 als LP en als digitale download uit via Falling Elevators en deze werd gevolgd door "Pull!" (LP en digitale download via Sound Effect Records en CD via Anesthetize Productions, 7 mei 2021) en "I Can See No Evil" (LP, CD en digitale download via Sound Effect Records, 20 oktober 2023).

Kapitän Platte brengt op 20 februari 2026 hun vierde album "It Was A Bright Cold Day In April" uit als LP op zwart vinyl, als LP in een beperkte oplage op transparant oranje vinyl, als Digipack CD en als digitale download en dit bevat op LP 5 nummers en op CD en digitale download 7.

Het album start met "Frenzy" waarin Glen een lekker in het gehoor klinkend progressief rock nummer met een licht hypnotiserend terugkerend ritme en een gemiddeld tempo ten gehore brengt.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

Daarna volgen "Lotosesser", een heerlijk progressief nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme en "Brute Force", een uitstekend nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, dat een lichte trance oproept en progressieve jazz elementen bevat.

In "Sublime" schotelt Glen me een fantastisch nummer voor met een terugkerend dreigend ritme en een niet al te hoog tempo, dat halverwege iets meer snelheid krijgt en verandert in een swingend stuk acid rock waar veel fuzz in zit en in "... And The Clocks Were Striking Thirteen" krijg ik een schitterend zwaar psychedelisch progressief nummer met een langzaam tempo te horen, dat een lugubere sfeer oproept.

Dan volgen de 2 bonus nummers, waarvan de eerste "Zugzwang" is en hierin laat de band me genieten van een puik nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend dansbaar ritme, waarna "Il Ricordo" volgt, een verrukkelijk rustgevend nummer met een niet al te hoog tempo , een terugkerend ritme en licht folk elementen.

"It Was A Bright Cold Day In April" van Glen bevat geweldige progressieve muziek waar ik van begin tot einde ontzettend heb genoten en ik raad liefhebbers van deze muzieksoort dit meesterwerk dan ook sterk aan en bestempel als: Verplichte kost!

Review: Lande Hekt - Lucky Now (Tapete Records, 2026) (Singer Songwriter)

Singer/songwriter Lande Hekt uit Bristol, Engeland bracht haar debuut album "Gigantic Disappointment" op 15 november 2019 als digitale download uit en deze werd gevolgd door: "Kitchen"(digitaal nummer1 mei 2020), "Going to Hell" (LP, CD en digitale download via Get Better Records, 22 januari 2021), "Romantic" (7" single en digitale download, 6 mei 2022), "House Without A View" (LP, CD, cassette en digitale download, 23 september 2022), "Pottery Class" (7" single en digitale download, 9 juni 2023), "Small" (digitale demo, 6 september 2024) en op 30 januari 2026 verschijnt haar album "Lucky Now" via Tapete Records als LP, als CD en als digitale download, dat 11 nummers bevat.

Het album begint met "Kitchen II" waarin Lande Hekt een mooie pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme speelt, die tot dansen aanzet en gevolgd wordt door het titel nummer "Lucky Now", een prima pop song met een aanstekelijk dansbaar ritme en  een gemiddeld tempo en " Rabbits", een song met een gemiddeld tempo.

Daarna volgen "Favourite Pair Of Shoes", een heerlijke dansbare song met een aanstekelijk ritme, "Middle Of The Night", een prachtige song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme en "Circular", eveneens een song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme.

In "A Million Broken Hearts" zet Lande Hekt me opnieuw zo'n zelfde soort song voor, dus een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme, in "My Imaginary Friend" krijg ik weer zo'n uitstekende song te horen en in "The Sky" schotelt ze me nogmaals zo'n pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme voor.

Verder volgen "Submarine", een pop song met een gemiddeld tempo en "Coming Home", een lekker klinkende pop song.

Hoewel ik vind dat het album "Lucky Now" van Lande Hekt in alle nummers vrijwel hetzelfde klinkt, raad ik liefhebbers van singer/songwriter en de betere pop toch aan deze schijf eens te gaan beluisteren, want de muziek is zeker niet slecht en zelf hun vonnis hierover te vellen.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Peel, Palmer, Tausig & Gould - Synesthesia (Fruits De Mer Records, 2026) (Progressief)

Icarus Peel (UK) - bas- en sologitaar, Steve Palmer (UK) - drums, Jay Tausig (USA) - drums en Rob Gould (UK) - keyboards hebben de handen ineen geslagen en brengen op 15 maart 2026 het album "Synesthesia" uit als LP op gespetterd vinyl via Fruits De Mer Records en dit bevat 4 nummers.

Het album begint met "Coral Correlation" waarin Peel, Palmer, Tausig & Gould een fantastisch progressief jaren 70 gerelateerd rock nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme spelen.

Dan volgt "Superpurplesunshine", een schitterend progressief nummer met tempowisselingen en jaren 70 elementen.

In "The Ochre Cobra" laat Peel, Palmer, Tausig & Gould me genieten van een nummer met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk terugkerend dansbaar ritme.(luister naar een gedeelte van dit nummer via de youtube link onder de recensie)

Als laatste volgt "The Turqoise Shards Of Atlantis", een heerlijk progressief ruimtelijk nummer met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme.

"Synesthesia" van Peel, Palmer, Tausig & Gould bevat 4 uitstekende jaren 70 gerelateerde progressieve nummers, die een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme hebben en ik kan liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook zeer aanraden.

Review: Thistle Sifter - Forever The Optimist (FREIA Music, 2026) (Post-Rock)

Thistle Sifter is het project van Pete Barnes (sologitaar en synthesizer) uit Engeland, die tegenwoordig in Utrecht, Nederland woont.

Hij laat zich live assisteren door Nils Breunese - sologitaar, Koen Klarenbeek - drums en Alex Rushmer - basgitaar en synthesizer.

Nadat Thistle Sifter in november 2020 een serieus fiets ongeluk heeft gehad ging hij zich toeleggen op het maken van muziek en bracht op 18 februari 2021 zijn debuut uit met het digitale nummer "Rabbit", waarna de volgende uitgaven verschenen: "The Great Conjunction" (18 maart 2022, digitaal nummer), "A Spectral Moon" (25 maart 2022, LP en digitale download), "The Forgotten Man" (27 oktober 2023, digitaal nummer), "To Kingdom Come" (8 december 2023), "In Abundance" (19 januari 2024, digitaal nummer), "Circles" (26 januari 2024, LP, CD en digitale download), "To Kingdom Come" (Dotlights Remix) (12 september 2024, digital nummer), "Circles - Remixes" (19 september 2024, digitaal album), "The Forgotten Man" (nthirteen remix) (3 september 2025, digitaal nummer), "One Fleeting Glance" (14 november 2025 digitaal nummer) en "Ghost Acres" (9 januari 2026, digitaal nummer) verscheen als voorloper van het album "Forever The Optimist", dat op 6 februari 2026 via dit label als LP, als CD en als digitale download wordt uitgebracht.

Het album begint met "Anthropocene" waarin Thistle Sifter een mooi post-rock nummer met een gemiddeld tempo speelt, die melodische industriële elementen heeft en een terugkerend ritme bevat en deze wordt gevolgd door "Ghost Acres", een prachtig melodisch langzaam nummer met een gesproken tekst, die na 3 minuten verandert in een swingend uptempo stuk post-rock, dat 3 minuten later terug in een langzaam tempo met een gesproken tekst over gaat. 

Dan volgen "Atop A Horrid Hill", een fantastisch langzaam instrumentaal melodisch nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme en "One Fleeting Glance", een schitterend post-rock nummer met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme en melodische elementen.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

In "Endling" zet Thistle Sifter me een verrukkelijk instrumentaal post-rock nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme voor en in "Weightless" krijg ik weer zo'n uitstekend post-rock nummer met een gemiddeld tempo te horen dat melodische elementen en een aanstekelijk ritme heeft.

Daarna volgen "Et In Arcadia Ego", een geweldig instrumentaal post-rock nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme en het titel nummer "Forever The Optimist", een prima langzaam nummer met een terugkerend ritme.

"Forever The Optimist" van Thistle Sifter bevat 8 puike post-rock nummers waar ik enorm van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.

Review: The Chuck Norris Experiment - Hot Stuff 3 (Ghost Highway Recordings / Chaputa Records, 2026) (Hardrock)

The Chuck Norris Experiment werd in 2004 te Gotenburg, Zweden opgericht en bestaat uit: Chuck Ransom - zang, Chuck The Ripper - sologitaar, Chuck Dakota - basgitaar, Chuck Rooster - sologitaar en Chuck Buzz - drums.

De naam Chuck Norris Experiment is gekozen als een eerbetoon aan de legendarische blues gitarist Charles "Chuck" Norris, die het klassieke live album "Los Angeles Flash" te Gotenburg op 25 juni 1980 maakte. 

In de 15 jaar van bestaan, maakte de band diverse LP's CD's, Split CD's / LP's en singles en verschenen verscheidene nummers via verzamel albums, die, sinds 2004, via verschillende labels, zoals I Hate Records, Off The Hip Records, Tornado Ride Records, Masterrock Records, Psycho T Records, No Balls Records, Bad Attitude Records, Nicotine Records, Scarey Records, Ghost Highway Records, Dope Productions, Savage Magic en Transubstans Records werden uitgebracht.

Op 14 september 2023 verscheen hun 7" EP "Bats!" via Ghost Highway Records, die zowel op wit als zwart vinyl is uitgebracht en in een beperkte oplage van totaal 300 stuks werd geperst en hierop kreeg de band medewerking van Jake Starr, die de zang voor zijn rekening neemt en op 31 oktober 2023 bracht de band de single "High Times" / "Easy Livin'" uit, die van de 7" collectie "Sword & Swede" komt.

Kort daarna, op 8 december 2023, volgde hun digitale single "Hammersmith Palais", die op de Various Artists LP "The Songs That Demolition 23 Thaught Us" staat en deze is op 24 januari 2024 gevolgd door de digitale nummers "You Go Boom!", "Surprise!" (8 maart 2024) en op "Hot Damn!" (30 april 2024), als voorlopers van het album "20", dat in juni 2024 via Ghost Highway Recordings en Savage Magic Records werd uitgebracht en hierbij is het vermelden waard, dat Chuck Daniels na 10 jaar terug in de band is als sologitarist, waardoor de band nu met 3 gitaristen speelt.

Op 23 oktober 2025 bracht de band de digitale "Halloween EP" in eigen beheer uit en deze wordt op 29 januari 2026 gevolgd door het album "Hot Stuff 3", dat via Ghost Highway Recordings & Chaputa Records als LP in een beperkte oplage van 200 stuks op bloed rood vinyl verschijnt en B-kanten en zeldzame nummers van de laatste jaren bevat, waarbij verder het vermelden waard is dat de hoes is ontworpen door hun favoriete artiest STE.

Het album dat 13 nummers bevat, start met "Stairway To The Stars" waarin The Chuck Norris Experiment een fantastische uptempo hardrock song met een aanstekelijk ritme speelt, die swingt als een trein (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie), waarna "Hammersmith Palais" volgt, een schitterende uptempo rock song met punk elementen en een terugkerend ritme.

Dan volgen "Walking On My Grave", een uptempo hardrock song met een aanstekelijk dansbaar ritme, de album versie van "When The Dust Settles", een geweldige uptempo rock song, die swingt als een trein en daarbij is stil zitten dan ook geen optie en "The End Of The Great Credibility Race", een swingende song die met een hoog tempo gespeeld wordt.

In "Tryin" laat The Chuck Norris Experiment me genieten van een heerlijke uptempo rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme, in "When The Shadows Fall On Your Grave" krijg ik een fantastische swingende uptempo song te horen, die een hoog meezing gehalte heeft en beweging oproept en in de 2025 versie van "Habit To Support" zet de band me opnieuw zo'n uitstekende uptempo song met een aanstekelijk ritme voor.

Daarna volgen "Problems", een puike uptempo versie van deze punkrock song van The Sex Pistols, de album versie van "All Your Bridges Are Burning", waarin de band verder gaat met het maken van uptempo rock muziek en dit nummer swingt dan ook weer als een trein en "Electrify Me", een uptempo hardrock song met subtiele tempowisselingen.

Verder hoor ik "Let The Wheels Roll" waarin de band het tempo van de muziek nog steeds met hoge snelheid speelt en "In The Doorway" (featuring Jake Starr), een prima uptempo rock song, die een terugkerend ritme heeft en swingt.

"Hot Stuff 3" van The Chuck Norris Experiment is een energiek hardrock album dat vol uptempo nummers staat, waar ik enorm van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze schijf, met wat mij betreft "Hammersmith Palais" en "When The Shadows Fall On Your Grave" als uitschieters, dan ook sterk aan.

Review: Various Artists - Current Affairs (Subunderground Current Affairs, 2026) (Punk)

Op 23 januari 2026 verscheen de verzamel CD "Current Affiars" van het SubundergroundCurrent Affairs label in een beperkte oplage met daarop 17 nummers van 10 bands uit zowel Engeland als Nederland en vermeldenswaardig is dat er een speciale uitgave van Punk-Zine #3 is gewijd aan de muziek van deze bands door middel van interviews.

De CD begint met Old Age Spies uit Engeland, die in 2018 opgericht werd en bestaat uit multi-instrumentalist Rick Preston en zanger Hugh Duncan, die het nummer "Wake Up Song" ten gehore brengen waarin het duo een heerlijke swingende folk punk song met een aanstekelijk dansbaar ritme ten gehore brengt en deze wordt gevolgd door "No Pasaráni" uit 2025 van Mouser uit Delft, Nederland, die een puike uptempo song met een terugkerend ritme speelt en "Catch 22" uit 2025 van Geezapunx uit Bassingstoke, Engeland, die een eind jaren 70 punk song speelt, die subtiele tempowisselingen bevat.

Daarna volgen Scoundrels uit Zundert, Nederland featuring Kev Ellis uit Portsmouth, Engeland met het nummer "Asteroids" uit 2024, een geweldige song met jaren 70 elementen en een gemiddeld tempo, die tot dansen aanzet, Abrazos uit Portsmouth, Engeland met "We Pretend To Work Because They Pretend To Pay Us" uit 2025, een korte heftige song, die met de snelheid van het licht gespeeld wordt en Krust Worty uit Bassingstoke, Engeland met "Learn The Lesson" uit 2023, een swingende uptempo song met een terugkerend ritme.

In "Are Aliens Real?" uit 2020 zet Brioche uit Bassingstoke, Engeland me een lekker in het gehoor klinkende elektronische song met een terugkerend ritme voor, in "Ondergang" uit 2025 van Stresssysteem uit Groningen, Nederland hoor ik een zwaar en vrij langzaam nummer starten, dat na korte tijd verandert in een heftige hardcore song met een hoog tempo en een onverstaanbare tekst, in "Why Are We Here And Who Are You?" uit 2025 van Ford's Fuzz Inferno uit Kekerdom en Wernhout, Nederland en Antwerpen, België krijg ik een schitterende song met een gemiddeld tempo te horen, die tot beweging oproept en swingt en in "Mr.Greed" uit 2023 laat Mouser me genieten van een fantastische uptempo punk song met een aanstekelijk dansbaar ritme en rockabilly elementen.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

Dan volgen Abrazos met "Get Off The Stage" uit 2025, een korte heftige uptempo song, die swingt, Geezapunx met "Holler" uit 2025, een uitstekende song met tempowisselingen en dansbaar ritme, Waste uit Oudenbosch, Nederland met "Ups And Downs" uit 2023, een swingende punk song met een hoog tempo voor, waarbij stil zitten niet aan de orde is en Stresssystem met "De Wereld Op Z'n Kop" uit 2025, een onverstaanbare heftige hardcore song, die met de snelheid van een hogesnelheidstrein gespeeld wordt. 

Vervolgens hoor ik "Strange" uit 2020 van Brioche een prima elektronische song met een niet al te hoog tempo spelen, die na korte tijd over gaat in een snelle punk song, in "You Can't Run" uit 2023 zet Krust Worty me een korte uptempo song met een terugkerend ritme voor en in "Zombie Zombie" uit 2018 laat Old Age Spies me genieten van een verrukkelijke swingende uptempo punk song met eind jaren 70 elementen en een dansbaar ritme.

"Current Affairs" van Various Artists bevat 17 geweldige punk songs waar ik van begin tot einde ontzettend van genoten heb en ik raad elke liefhebber van dit genre deze meesterlijke schijf dan ook zeer aan en dit is wat mij betreft Verplichte kost voor iedere punk fan. 

Review: Schizo Fun Addict - Pasteline Dream (Fruits De Mer Records, 2026) (Psychedelische Pop)

Schizo Fun Addict uit New York / New Jersey bestaat tegenwoordig uit Jayne Gabriel - zang en sologitaar, Jet Wintzer - zang, synthesizer en basgitaar, Daniel Figuerdo - keyboards, orgel, vleugel en synthesizers, Daniel Boivin - drums en percussie, Rex John Shelverton - sologitaar en Ilona Virostek - zang.

De band bracht hun debuut album "Just a Dimension Away" in 2000 via het Sudden Bliss label op CD uit, waarna de volgende uitgaven verschenen: "Diamond" (CD album, Sudden Bliss Records, 2001), "The Atom Spark Hotel" (LP, Canarsie, 2004), "Imperial Quazar" (Ltd.Edition CD, Pin Prick Records, 2008), "The Sun Yard" (CD, Fruits De Mer Records, 2013), "Dream Of The Portugal Keeper" (7" single en CDr, Bracken Records, 2007), "The Sun Yard" (gratis download album, soundcloud, 2013 en Fruits De Mer Records, 2014), "Theme One" / "Ogden's Nut Gone Flake" (7"single, Fruits De Mer Records, 2008), "Theme From Suspiria" / "In The Long Run" / "Back Of Her Car" (7" single+DVD en CD, Fruits De Mer Records, 2014), "Take A Heart" (éénzijdig bespeelbare flexi disc, Fruits De Mer Records, 2016), "The Sun Yard" (gratis download album, soundcloud, 2017 en LP, Fruits De Mer Records, 2018), "El Shoegaze Bossa Nova" (LP en digitaal album, Sugarbush Records, 2018), "The Last Wave" (LP, Friends Of The Fish, CD, Flicknife Records, 2020), "Love Your Enemies" (LP, Fruits De Mer Records, 2023), "An Introduction To" (2CD, Fruits De Mer Records, 2025) plus het split album "Schizo Fun Addict / The Bordellos - KASSETTE" (cassette, Small Bear Records, 2016).

Op 26 maart 2026 brengt Fruits De Mer Records hun 7" single "Pasteline Dream" / "Fate Reprise" op turquoise vinyl en als digitale single uit als voorloper van hun op 26 mei 2026 te verschijnen album "Desolate Ecstasy" dat in een beperkte oplage van 200 stuks op paars vinyl verschijnt.

In "Pasteline Dream" zet Schizo Fun Addict me een heerlijke psychedelische pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme voor, die ruimtelijke elementen, een gesproken tekst en tempowisselingen heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Fate Reprise" krijg ik een schitterend instrumentaal licht psychedelisch nummer met een gemiddeld tempo en een vrolijk klinkend dansbaar ritme te horen.

"Pasteline Dream" van Schizo Fun Addict bevat 2 lekker in het gehoor klinkende licht psychedelische nummers waar ik erg van genoten heb en ik kijk dan ook reikhalzend uit naar het verschijnen album.

Review: Polychrome - Someday (Eigen Beheer, 2026) (Melodisch)

Polychrome uit Parijs, Frankrijk werd door de klassiek geschoolde broers Maxime Senizergues - sologitaar en zang en Simon Senizergues - keyboards en zang opgericht en bestaat tegenwoordig verder uit: Omar Nicho - ritme gitaar en zang, Sergio Santiago - basgitaar en Loïck Tournois - drums.

De band bracht hun debuut album "Equilibrium" op 9 september 2022 als CD en als digitale download uit en deze is gevolgd door het album "Someday", dat 10 nummers bevat en als CD en als digitale download op 23 januari 2026 in eigen beheer verschijnt.

Het album begint met "L'Aurore" waarin Polychrome een schitterend ruimtelijk nummer met een gemiddeld tempo en een dansbaar terugkerend ritme ten gehore brengt, dat over gaat in "I Feel Good", een mooie melodische rock song met tempowisselingen en invloeden van de jaren 70 symfonische muziek.

Dan volgen "Daydreamer", een uitstekende song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme, die tempowisselingen heeft en "The Dog And The Frog", een heerlijke swingende poprock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme, dat tot dansen aanzet.

In "Another Day" zet Polychrome me een lekker in het gehoor klinkende song met afwisselende tempo's voor, die invloeden van de muziek van Yes heeft en in "Le Crépuscule" krijg ik een kort vrij zwaar melodisch instrumentaal nummer met een langzaam tempo te horen.

Daarna volgen "Give Me Five", een fantastisch nummer met een gemiddeld tempo, een terugkerend dansbaar ritme en een lichte disco elementen en "Andy", een verrukkelijke langzame melodische song met een aanstekelijk ritme dat tot schuifelen aanzet.

Verder volgen "Remember", een geweldig langzaam nummer met wisselende tempo's en ingetogen zang en "L'Aube", een swingende melodische poprock song met een aanstekelijk terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.

"Someday" van Polychrome staat vol schitterende melodische songs waar ik van begin tot einde ontzettend van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Neon Heart - Gå På Tå (Neon Heart, 2026) (Progressief / Krautrock)

Neon Heart uit Stockholm, Zweden bestaat uit: Magnus Nordén - drums, Björn Wallgren - sologitaar, Johnny Karlsson Kern – basgitaar en zang, Petter Kärnekull - elektrische altviool en Daniel Borgegård Älgå - saxofoon, dwarsfluit en synthesizer.

De band bracht op 6 oktober 2017 hun debuut uit met de digitale single "Neon Heart", waarna de volgende uitgaven verschenen: "Trio" (6 september 2019, digitaal album), "Tupolev" (1 februari 2020, digitale single), "Allting" (29 februari 2020, digitale single), "Neon Heart" (29 mei 2020, LP in een beperkte oplage van 100 stuks, cassette in een beperkte oplage van 25 stuks en digitaal album), "Temporaria" (11 december 2020, LP in een beperkte oplage van 300 stuks, CD in een beperkte oplage van 200 stuks en digitaal album), "Livet​/​Ytan" (31 december 2021, 2CD in een beperkte oplage van 300 stuks en digitaal album), "S​ö​derut" (31 mei 2023, 2LP in een beperkte oplage van 300 stuks, als CD en als digitaal album) en op 9 januari 2026 bracht de band het album "Gå På Talå" in eigen beheer als CD en als digitale download, waarbij het vermelden waard is, dat de download, die via Bandcamp gekocht wordt, een exclusief extra nummer heeft.

Het album, dat 10 nummer bevat, begint met "Hur Tänkte Jag" waarin Neon Heart een lekker in het gehoor klinkende song met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend dansbaar terugkerend ritme speelt, die gevolgd worst door "Svårt Att Ta", een heerlijke krautrock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme.

Daarna volgen "Vägen", een geweldige uptempo progressieve song met een terugkerend ritme en krautrock progressieve folk elementen, die tot dansen aanzet en "Har Du Tagit Nånting", een schitterende swingende uptempo song met een aanstekelijk terugkerend ritme waarbij stil zitten geen optie is.

In het titel nummer "Gå På Tå" zet Neon Heart me een fantastisch swingend instrumentaal progressief rock nummer met lichte folk elementen voor dat een gemiddeld tempo heeft en in "Drömmen" krijg ik een uitstekend swingend instrumentaal progressief rock nummer met gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme te horen, dat tot beweging aanzet.

Dan volgen "Tur Att Jag Lever", een mooie langzame song, die na enkele minuten over gaat in een swingend stuk krautrock en "Osaka", een progressief nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme, dat folk elementen heeft.

Verder volgen "Så Stilla". een langzame song, die na een minuut meer snelheid krijgt en gaat swingen en over gaat in een verrukkelijke progressieve rock song en "Mina Dagars Slut", een schitterend progressief rock nummer met lichte reggae en symfonische elementen en een dansbaar terugkerend ritme

"Gå På Tå" van Neon Heart bevat 10 geweldige krautrock en progressieve rock nummers waar ik van af de begin tonen ontzettend heb genoten en ik raad elke liefhebber van deze genres deze meesterlijke schijf dan ook zeer aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Alan Morse - So Many Words (Eigen Beheer, 2026) (Melodisch)

Sologitarist en zanger Alan Morse uit Los Angeles, Amerika is het meest bekend van zijn werk met de progressieve rock band Spock’s Beard.

Hij bracht in 2007 zijn debuut uit met het solo album "Four O' Clock And Hysteria", dat via Inside Out Music als CD verscheen en gevolgd werd door het album "Far And Away", dat in eigen beheer digitaal werd uitgebracht en deze wordt eind januari 2026 gevolgd door "So Many Words", dat in eigen beheer verschijnt en 11 nummers bevat.

Hierop krijgt hij medewerking van Neal Morse - zang, akoestische gitaar en keyboards, Simon Phillips - drums, Tony Levin - basgitaar, Ted Leonard - zang, sologitaar en keyboards, Ryo Okumoto - keyboards en zang, Jimmy Keegan - drums, percussie en zang en Dave Meros - basgitaar, baspedalen en zang. 

Het album begint met "Everyday Is Insane" waarin Alan Morse een uitstekende melodische progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme speelt, die lichte folk elementen heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en gevolgd wordt door "It's Never Enough", een swingende uptempo melodische song met een aanstekelijk ritme, dat tot dansen aanzet en "I Don't Want To Travel Time If It Takes Forever", een lekker in het gehoor klinkende uptempo rock song, die swingt.

Dan volgen "This Is Who We Are", een mooie vrij langzame melodische song, "Shadow Of The Sun", een schitterende melodische song met prima samenzang en een niet al te hoog tempo en "And It's Time", een swingende uptempo song met een aanstekelijk dansbaar ritme en lichte disco invloeden.

In "Making Up My Heart" zet Alan Morse me een fantastische melodische progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme voor, in het titel nummer "So Many Words" krijg ik een heerlijke dansbare song met een tempowisselingen en een terugkerend ritme te horen en in "Bass Solo" schotelt de band me een nummer met een gemiddeld tempo voor, dat hoofdzakelijk bestaat uit scratchen, drums en basgitaar. 

Verder volgen "Make Me Real Again", een schitterende uptempo rock song met een dansbaar ritme en ruimtelijke elementen en "Behind Me", een geweldige song met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk licht hypnotiserend terugkerend ritme en een hoog meedein gehalte, waarbij stil zitten geen optie is.

"So Many Words" van Alan Morse bevat 11 puike melodische nummers, waar ik erg van genoten heb en ik kan liefhebbers van dit genre deze schijf, met wat mij betreft "So Many Words" en "Behind Me"als uitschieters, dan ook van harte aanbevelen.

Review: The Ceres Phenomenon - The Ceres Phenomenon (FREIA Music, 2025) (Progressief)

The Ceres Phenomenon uit Den Haag, Nederland bestaat uit: Mike Boekhout - drums, Julian Driessen - keyboards, Ron Koel - solo- en basgitaar en Ruud Stoker - zang.

De band bracht op 18 november 2025 hun debuut album "The Ceres Phenomenon" als CD uit via FREIA Music en deze bevat 18 nummers.

Het album start met "Space Signs" waarin The Ceres Phenomenon een fantastisch ruimtelijk instrumentaal nummer met een duistere ondertoon en een niet al te hoog tempo en invloeden van de muziek van Pink Floyd en deze wordt gevolgd door "Incident On Ceres", een instrumentaal nummer met een afwisselend tempo, symfonische en terugkerende hardrock elementen, dat lichtelijk dreigend is en "Between The Stars", een prachtige melodische song met een gemiddeld tempo en een ritme dat tot schuifelen aanzet.

Daarna volgen "The Arrival", een mooie langzame song met melodische elementen, "Exploring The Surface", een rock song met een gemiddeld tempo, melodische en hardrock elementen en een aanstekelijk ritme, "They Emerge At Night", een melodisch nummer met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo en "Eye Contact", een uitstekende song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme.

In "Rain And Rocks" zet The Ceres Phenomenon me een dreigend nummer voor dat een gemiddeld tempo heeft, een terugkerend ritme en een gefluisterde tekst bevat, die een minuut voor het einde over gaat in een melodisch stuk muziek, in "Away From Us" krijg ik een nummer met een gemiddeld tempo te horen dat melodische elementen herbergt en een aanstekelijk ritme en een gesproken tekst heeft, in "That Being Said" schotelt de band me een heerlijk melodisch nummer met een aanstekelijk vrolijk ritme voor, waarbij stil zitten niet aan de orde is en in "Isolation" laat de band me genieten van een puike progressieve rock song.

Dan volgen "Rhea", een prima melodische song met een niet al te hoog tempo en een aanstekelijk ritme, dat hier en daar tegen Peter Gabriel's nummer "Solsbury Hill" aanleunt, "Trapped And Uneasy", een stevige song met een gemiddeld tempo en  een aanstekelijk ritme (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie), "Adapt To One Another", een geweldige rock song met een dreigend ritme en symfonische elementen, "Empty After The 7th Hill", een 

swingend progressief rock nummer, dat net als de meeste nummers invloeden van de jaren 70 muziek heeft en "Simular Faces", een uitstekend melodisch nummer met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.

Verder volgen "Supernova", een schitterend swingend uptempo instrumentaal nummer met een terugkerend ritme en "Descension", een lekker in het gehoor klinkende korte ruimtelijke melodische song.

"The Ceres Phenomenon" van The Ceres Phenomenon bevat 18 verrukkelijke melodische progressieve jaren 70 gerelateerde nummers waar ik enorm van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook sterk aan.

Review: Urlaub In Polen - Objects, Beings & Parrots (Tapete Records, 2026) (Krautrock / Elektronisch)

Urlaub In Polen uit Keulen, Duitsland, werd in 1999 opgericht en bestaat uit: Georg Brenner - zang, bas- en sologitaar, synthesizer en effecten en Jan Philipp Janzen - drums, synthesizer, percussie en achtergrondzang.

Het duo bestond van 1999 tot 2012, om in 2016 opnieuw te starten.

Hun debuut album "Parsec" verscheen in 2002 via BluNoise als CD en deze werd gevolgd door de albums: "White Spot" (2004, CD, RAKETEmusik), "Health And Welfare" (2006, LP, CD, Tomlab), "Liquid" (2009, LP, CD, Strange Ways Records) en "Boldstriker" (2011, CD en digitale download, Strange Ways Records) en ook bracht het duo 3 singles en 2 EP's uit.   

Op 6 november 2020 verscheen hun album "All" via Tapete Records en op 23 januari 2026 brengt dit label hun album "Objects, Beings & Parrots" als LP, als CD en als digitale download uit, waarop 9 nummers staan.

Het album start met "Abacus" waarin Urlaub In Polen een schitterend uptempo elektronisch nummer met een licht hypnotiserend aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme ten gehore brengt, waarbij stil zitten niet aan de orde is en dit wordt gevolgd door "Washing Machine", een geweldige krautrock song met een gemiddeld tempo, een licht hypnotiserend terugkerend ritme en een hoog meezing gehalte en "Opposite Day", een heerlijke uptempo song met een terugkerend ritme en lichte elektro elementen, die tot dansen aanzet.

Dan volgen "Fame & Fortune", weer zo'n puike dansbare song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme, die krautrock elementen heeft, "Face Of Reason", een prima song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend dansbaar ritme en het titel nummer "Objects, Beings & Parrots", een prachtig hemels klinkend langzaam instrumentaal nummer dat rust uitstraalt.

In "Jaki's Love Time" zet Urlaub In Polen me een uitstekende langzame song voor, in "Moonwalk" krijg ik een lekker in het gehoor klinkende song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme te horen en in "Yours" laat  de  band me genieten van een fantastische swingende song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme, die krautrock elementen bevat.

"Objects, Beings & Parrots" van Urlaub In Polen bevat 9 verrukkelijke nummers met krautrock, elektro en elektronische elementen waar ik van begin tot einde enorm van genoten heb en ik raad liefhebbers van deze muzieksoorten deze schijf, met wat mij betreft "Washing Machine" en "Objects, Beings & Parrots" als uitschieters, dan ook zeer aan.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: The Basements - Feelings (Rogue Records, 2026) (Garagerock)

The Basements uit Thessaloniki, Griekenland werd in 2009 opgericht en bestaat uit: Giannis Megas - zang, tamboerijn en maracas, Nikos Maloutas - 12 snarige sologitaar en ,Aris Ramejkis - basgitaar,  Nikos Maloutas - Farfisa orgel en Dimitris Economou - drums.

De band bracht op 1 januari 2010 hun debuut 7" 33 toeren EP "Heart Of Stone" uit via Lost In Tyme en deze werd gevolgd door: "I'm Dead" (LP en CD album via Lost In Tyme, 1 januari 2011), "The Sound Explosion / The Basements" (7" split single via Lost In Tyme, 1 januari 2013), "Lost" (LP album via Lost In Tyme, 1 september 2016) en "Sounds Of Yesterday" (LP album via Lost In Tyme, 1 december 2023), waarna hun single "Feelings" / "Foolish Lies" op 19 januari 2026 via Rogue Records op 7" vinyl verschijnt.

In Feelings" zet The Basements me een fantastische swingende uptempo garagerock song met jaren 60 en licht psychedelische elementen voor, die een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme heeft  en in "Foolish Lies" laat de band me genieten van een verrukkelijke beat song met een vrolijk aanstekelijk ritme, jaren 60 invloeden en een gemiddeld tempo, dat tot dansen uitnodigt.

De 7" single "Feelings" van The Basements bevat 2 lekker in het gehoor klinkende jaren 60 gerelateerde nummers waar ik ontzettend van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.(luister naar de single via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Naked Lunch - Songs For The Exhauted (Tapete Records, 2026) (Pop)

Naked Lunch uit Klagenfurt, Oostenrijk werd in 1979 opgericht en bestaat tegenwoordig uit: Paul N. Davies - sologitaar, Mick Clarke - synthesizer, Tony Mayo - zang en percussie en Clifford Chapman - synthesizer en basgitaar.

De band bracht in 1981 hun 7" debuut single "Rabies" uit via Ramkup Records, waarna de volgende uitgaven verschenen: "You Tie Me Down" / "Laugh Your Mind Away" (1984, 7" single via Plezure Records), "Make Believe" / "Breathe" (1984, 7" single via Plezure Records), "Alone" (2013, digitale single via Sub Culture Records), "Slipping Again, Again" (2013, digitale single via Sub Culture Records), "Frozen" (2013, digitale single via Sub Culture Records), "Evolve" (2014, CD EP en digitale EP via Sub Culture Records), "Glow" (2014, Maxi single en digitale single via Sub Culture Records), "Alternate States - Chapter 1" (2015, digitale EP via Sub Culture Records), plus de albums "Superstardom" (1997, CD via Mercury Records), "Love Junkies" (1999, LP via Mercury Records), 

"Songs For The Exhauted" (2004, LP via Motor Music), "This Atom Heart Of Ours" (2006, CD via Louisville Records) en tevens verschenen de compilaties "Beyond Planets". (2014 CD en digitale download via Sub Culture Records), "Electronic Indoctrination Tour 2017 Rehearsal Tracks" (2017, CDr in Eigen Beheer).

Vervolgens bracht de band op 18 januari 2023 de digitale single "The Sun" via Tapete Records uit, waarna de volgende uitgaven via dit label verschenen: "This Atom Heart of Ours" (LP, CD en digitale download, 1 februari 2013), "All Is Fever" (LP, CD en digitale download, 1 februari 2013), "To All And Everyone I Love" (digitaal nummer, 12 juni 2025) en op 7 november 2025 verscheen "Lights (And A Slight Taste Of Death)" als LP, als CD en als digitale download via dit label en bevat 14 nummers en op 16 januari 2026 brengt Bureau B Records het album "Songs For The Exhauted" opnieuw uit als LP en als CD en hierop bestond de band uit: Alex Jezdinsky - drums en zang, Boris Hauf - keyboards, synthesizer en saxofoon, Romana (Romy) Jakovcic - basgitaar en zang, Wolfgang Lehmann - sologitaar en zang en Oliver Welter - sologitaar en zang en tevens spelen de volgende gastmuzikanten mee: Klaus Lippitsch - percussie, Mario Kofler - drums (track 1, 5 en 9), Ingo Weber - drums (track 2 en 7), Michi Malicka - basgitaar (track 1 en 5), Ritchi Klammer - hoorns (track 2 2n 8) en Sebastian Schumacher - cello (track 10).

Het album begint met "God" waarin Naked Lunch een prima post-rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme speelt en deze wordt gevolgd door "First Man On The Sun", een uitstekende pop song met een afwisselende tempo's en een terugkerend ritme en "King George", een heerlijke mix van krautrock en pop met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)

Dan volgen "Stay", een geweldige licht psychedelische pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme, "Lost It All", een mooie pop song met een vrij langzaam tempo en "In Your Room", een song met een terugkerend ritme, die langzaam begint en na enkele minuten iets meer snelheid krijgt.

In "The Deal" schotelt Naked Lunch me een lekker in het gehoor klinkende licht psychedelische pop met een aanstekelijk dansbaar ritme en een gemiddeld tempo voor, in "Man Without Past" krijg ik weer zo'n puike pop song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme te horen en in "Solitude" zet de band me nogmaals een pop song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme voor.

Als laatste hoor ik "The Retainer", eveneens en prachtige pop song waarin subtiele tempowisselingen zitten en een aanstekelijk ritme.

Hoewel de nummers veelal dezelfde sfeer uitwasemen vind ik "Songs For The Exhauted" van Naked Lunch, waar ik trouwens erg van genoten heb, een uitstekende pop plaat en ik raad elke liefhebber van de betere pop deze schijf dan ook sterk aan.

Review: The Maharajas - Just Drink Wine (Rogue Records, 2026) (Rock)

The Maharajas uit Stockholm, Zweden werd in 1996 opgericht en bestaat uit: Jesper Karlsson - drums en percussie, Ulf Guttormsson - dasgitaar en zang, Jens Lindberg - ritme gitaar, orgel en zang en MAathias Lilja - sologitaar en zang.   

De band bracht hun debuut album "H-Minor" op 21 maart 2003 uit via Teenbeat, waarna de volgende uitgaven verschenen: "Unrelated Statements" (CD en digitaal album, 1 maart 2004), " A Third Opinion" (CD en digitaal album, 11 npvember 2005), "In Pure Spite" (LP< CD en digitaal album, 2 april 2007), "Yesterday Alway Knew" (LP, CD en digitaal album, 29 oktober 2014) en "You Can't Beat Youth" (LP en digitaal album, 27 oktober 2017) en op 19 januari 2026 brengt Rogue Records hun 7" single "Just Drink Wine" / "Broken Teller" uit.

In "Just Drink Wine" schotelt The Maharajas me een geweldige swingende uptempo rock song met een dansbaar ritme voor, waarbij stil zitten geen optie is en in "Broken Teller" krijg ik een heerlijke uptempo rock song te horen, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en swingt en ik raad elke liefhebber van de betere rock dan ook aan deze schijf ook eens te gaan beluisteren om misschien wel tot dezelfde conclusie te komen als ik.(luister naar de single via de bandcamp link onder de recensie)

 

Review: Kabasse - About Sitting On Fences (Kapitän Platte, 2026) (Jazz)

Kabasse uit Munich en |Augsburg, Duitsland werd in 2023 opgericht door Sigmund Perner van de band Carpet, die de volgende instrumenten speelt: Fender Rhodes Mark I & II, Hohner Clavinet D6, ARP Solina, String Ensemble, Hammond Orgel M3, Yamaha VSS-30, accordeon, piano, marimba, vibrafoon en klokkenspel, Giuseppe Puzzo - basgitaar en staande bas, Jan Kiesewetter - sopraan en tenor saxofoon en bas klarinet, Jonas Perner - drums, Martin Lehmann - trompet, bugel en bewaterde saxohoorn, Benjamin Häußler -- trombone en Maximilian Wörle - percussie. 

Op 13 februari 2026 brengt Kapitän Platte hun debuut album "About Sitting On Fences" als LP, als CD en als digitale download uit dat 5 nummers bevat en vooraf is gegaan door de digitale nummers "Heavy Cloud" (15 november 2025) en "Encore" (9 januari 2026).

Het album begint met "Beauty Of The Brain" waarin Kabasse een mooi jazz nummer met een gemiddeld tempo speelt, dat na 4 minuten een licht hypnotiserend terugkerend ritme krijgt bijgevoegd en experimentele elementen heeft, om enkele minuten voor het einde melodisch te worden.

Daarna volgt "In The Woods", een experimenteel stuk met een langzaam tempo, dat na 3 minuten over gaat in een uitstekend jazz nummer met een niet al te hoog tempo en een terugkerend ritme.

In "Heavy Cloud" zet Kabassa me een spannend progressief jazz nummer met tempowisselingen een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.

Dan volgt "Encore", een prachtig langzaam nummer met een aanstekelijk ritme.

Als laatste volgt "Manything Goes", een heerlijk jazz nummer met een terugkerend ritme en een afwisselend tempo voor, dat experimentele elementen heeft.

"About Sitting On Fences" van Kabasse bevat 5 vrij langzame jazz nummers met terugkerende ritmes, die ik liefhebbers van dit genre van harte kan aanbevelen.(luister naar 2 nummers van dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Ciolkowska - Bomba Nastoyashchego (Look At That, 2026) (Spacerock / Progressieve Rock)

Ciolkowska werd in 2012 te St.Petersburg, Rusland, opgericht door Yegor Svysokikhgor - sologitaar, Ivan Moiseev - basgitaar en Kirill Tsarkov - drums, die muzikaal op zoek waren naar de juiste combinatie tussen spacerock, krautrock, experimentele rock en jams.

Na diverse leden wisselingen voegde ukelele speler Alesya Izlesa zich aan het eind van het jaar 2013 bij het trio en de bezetting van de band was een feit, waarna hun eerste EP “Na Vysote Dereviev” in eigen beheer via bandcamp verscheen.

De bandnaam refereert aan de ideeën van het Russische Cosmism, een filosofische en culturele beweging, die voort kwam in Rusland aan het begin van de 20ste eeuw en werd vertegenwoordigd door Nikolai Fyodorov (1828-1903), Alexander Sukhovo-Kobylin (1817-1903), Konstantin Tsiolkovsky (1857-1935), Vladimir Vernadsky (1863-1945), Alexander Chizhevsky (1897-1964) en vele andere filosofen en geleerden.  

Het debuut album van de band, "Pistolet Budushchego" (Pistool Van De Toekomst), werd live in de Dobrolet Studio opgenomen en is door het R.A.I.G. label uitgebracht.

Vervolgens verschenen: "Наш Ответ Звёздам 2012" (12 april 2016, digitaal album), "Циолковская показала свое лицо (Вечная 16 08 16)"(28 november 2016, CD in edigitaal album), "Huldra / 108" (27 december 2017, digitale split single), "Avtomat Proshlogo" (23 oktober 2018, CD album en digitaal album), "Kley" (12 december 2019, digitaal nummer), "Angelina" / "Psychedelia" (13 december 2019, digitale single) en "Psychedelia", dat 7 nummers bevat en op 15 mei 2020 via Addicted Label als CD en als digitale download werd uitgebracht en tussentijds deden zich enkele bandbezettingswisselingen voor, waarna de band tegenwoordig bestaat uit: Yegor Svysokikhgor - zang en sologitaar, Alesya Izlesa - sologitaar en ukulele, Alexandr Musaev - basgitaar, Aleksandr Meertsuk - percussie,  Yegor Yegorsky - drums en Maria Nanzat-Ool - zang. 

Op 8 februari 2026 brengt Look At That hun album "Ciolkowska" uit, dat in 2021 opgenomen werd in Dobrolet Studio te Saint-Petersburg en deze wordt vooraf gegaan door de maxi-single "Bomba Nastoyashchego".

De single start met "Bomba Nastoyashchego" waarin Ciolkowska een schitterende song in een langzaam tempo begint, dat na korte tijd meer snelheid krijgt en verandert in een fantastisch spacerock nummer met een licht hypnotiserend dansbaar terugkerend ritme, waarna "Silushka" volgt en ik een verrukkelijke uptempo progressieve rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme voorgezet krijg.

"Bomba Nastoyashchego" van Ciolkowska is een heerlijke swingende maxi-single met progressieve rock en spacerock elementen waar ik enorm van genoten heb en kijk reikhalzend uit naar het volledige album, dus ik raad liefhebbers van beide genres deze schijf dan ook sterk aan.

Sorry! Nog geen muziek beschikbaar.

Review: Conrad Schnitzler - Convex (Bureau B Records, 2026) (Experimenteel Elektronisch)

Conrad Schnitzler - tape recorder, synthesizer, cello, viool, keyboards en drums uit Düsseldorf, Duitsland, woonde en overleed in 2011 in Berlijn.

Hij  is het meest bekend door zijn werk met de bands Kluster en Tangerine Dream, maar hij maakte ook solo albums en werkte met andere artiesten.

Op 9 januari 2026 brengt Bureau B Records zijn album "Convex" uit 1982 uit als LP, als CD en als digitale download en dit bevat 8 nummers.

Het album start met "Convex 1" waarin Conrad Schnitzer een experimenteel elektronisch nummer met een traag tempo en een terugkerend ritme speelt, ,dat gevolgd wordt door "Convex 2", een experimenteel nummer met een langzaam ritme en "Covex 3", eveneens een experimenteel stukje muziek met een terugkerend ritme en een niet al te hoog tempo.

Daarna volgen "Convex 4", een traag experimenteel nummer met een terugkerend ritme, "Convex 5", een lekker in het gehoor klinkend elektronisch nummer met experimentele en ruimtelijke elementen, een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo en "Convex 6", opnieuw een experimenteel elektronisch nummer met een langzaam tempo.

In "Convex 7" zet Conrad Schnitzler me nogmaals een langzaam experimenteel nummer met een traag tempo voor en in "Convex 8" krijg ik een triest klinkend experimenteel nummer met een terugkerend ritme te horen.

Convex van Conrad Schnitzler bevat 8 experimentele elektronische langzame nummers die niet voor iedereen toegankelijk zullen zijn, maar liefhebbers van dit genre zullen de muziek van deze schijf zeker weten te waarderen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Tale Cue - Eclipse Of The Midnight Sun (FREIA Music, 2025) (Progressieve Folk)

Tale Cue werd in 1987 te Milaan, Italië opgericht en bestaat tegenwoordig uit: Alessio Cobau - drums, Giovanni Porpora - keyboards, Silvio Masanotti - solo- en basgitaar en Laura Basla - zang.

De band bestond in eerste instantie tot 1992 en bracht in 1989 het mini-album "Four Tals" in eigen beheer als cassette uit, waarna het album "Voices Beyond My Curtain" 

in 1991 als LP en CD via Musea Records verscheen en ook verscheen het nummer "Choices" van dit album in 1995 op het verzamel album "Le Meilleur Du Rock Progressif Européen" van Musea Records.

Nadat de band nieuw leven ingeblazen werd en een andere drummer had gevonden, duurde het tot 16 november 2025 voordat hun album "Eclipse Of The Midnight Sun", dat 10 nummers bevat, zou worden uitgebracht via Freia Music.

Het album start met "Overture" waarin Tale Cue een heerlijk kort progressief rock nummer met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo speelt, dat gevold wordt door "The Rage And Innocence", een prachtige melodische song met folk elementen en een niet al te hoog tempo, dat iets over de helft van het nummer meer snelheid krijgt en gaat swingen en "For Gold And Stones", een mooie langzame folkpop song, die na iets meer dan 2 minuten sneller wordt, waarbij het muziek tempo gemiddeld noemen is.

Daarna volgen "Suntears", een lekker in het gehoor klinkende song met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk dansbaar ritme en een enigszins licht dreigende uitstraling, "Gordon Sinclair", een schitterende melodische progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een ritme dat tot dansen aanzet en "Tides", een uitstekende progressieve folk song met een langzaam tempo en een aanstekelijk ritme.

In "The Cue" zet Tale Cue me een puike progressieve rock song met een terugkerend dansbaar ritme voor, in "Lady M" laat de band me genieten van een verrukkelijke song met een gemiddeld tempo, een gesproken tekst en tempowisselingen en in "We Will Back Once More" krijg ik een prima folk song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme te horen.

Als laatste volgt "Vertigo" waarin de band me een geweldige progressieve folk song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme voorschotelt, die een hoog dans gehalte heeft.

"Eclipse Of The Midnight Sun" van Tale Cue bevat 10 schitterende progressieve folk songs waar ik ontzettend van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.(luister naar de promo van dit album via de youtube link onder de recensie)

Review: Myth Of Logic - The Memory Of After (Eigen Beheer, 2025) (Progressieve Symfonische Rock)

Myth Of Logic uit St. Petersburg, Florida, Amerika bestaat uit: Louis Alexi - drums en percussie en Scott G. Davis - keyboards, bas- en sologitaar, akoestische gitaar en zang.

De band bracht op 11 november 2022 het album "Surrounded By Ghosts" als CD en als digitale download uit en dit werd gevolgd door: "Pictures From A Previous Dream" (31 december 2013, CD album en digitale download), "Light At The End" (15 september 2024, CD album en digitale download), "The Memory Of After Suite / Circling Back" (28 november 2025, digitaal album) en "The Memory Of After", dat in eigen beheer als CD en als digitale download op 14 november 2025 verscheen en 8 nummers bevat, waarop de volgende muzikanten meespelen: Chris Barbosa - viool (track 1 en 8), David Pate - tenor saxofoon (track 6), Jerry Outlaw - sologitaar (track 7) en Tara Jennings - voiceover (track 8). 

Het album start met "The Memory Of After (Part I) - Keep A Silent Watch" waarin Myth Of Logic een fantastisch langzaam progressief nummer speelt, dat na 2 minuten verandert in een swingende uptempo symfonische rock song met een terugkerend ritme en in rust eindigt en gevolgd wordt door "Shadow Box", een geweldige uptempo symfonische rock song met invloeden van de muziek van Yes, die swingt als een trein en een aanstekelijk ritme heeft.

Dan volgen "An Empath In Exile", een heerlijke swingende uptempo symfonische song waarbij stil zitten geen optie is en "Machine Language", een song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, die tempowisselingen bevat.

In "Disconnect" zet Myth Of Logic me opnieuw zo'n uitstekende uptempo symfonische song voor, die swingt, Yes invloeden en een aanstekelijk ritme heeft en in "The Sky Is Falling" krijg ik een schitterende progressieve jazzrock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme te horen.

Verder volgen "Mercy Paradox", een uptempo symfonische song met een aanstekelijk ritme en invloeden van de muziek van Yes, die na 5 minuten van tempo en ritme verandert en over gaat in een mooie langzame song, om enkele minuten later weer te veranderen en nu in een technisch stuk muziek en vervolgens terug naar het begin tempo en ritme te keren en "The Memory Of After (Part II) - The Skeleton Flower", dat in een langzaam tempo met een gesproken woord begint en na 3 minuten verandert in een verrukkelijk uptempo stuk muziek dat swingt als een trein, een terugkerend ritme heeft, subtiele tempowisselingen bevat, om enkele minuten over de helft van het nummer weer in een langzaam tempo gespeeld te worden en even later opnieuw versneld wordt, om kort voor het einde nogmaals in een langzaam tempo over te gaan.

"The Memory Of After" van Myth Of Logic is een fantastische progressieve symfonische rock plaat met sterke overeenkomsten met de muziek van Yes waar ik enorm van genoten heb en ik raad liefhebbers van dit genre deze meesterlijke schijf dan ook van harte aan en wat mij betreft is dit: Verplichte kost!(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Arnaud Quevedo & Friends - Live Quintet 2025 (Eigen Beheer, 2025) (Progressieve Jazz)

Multi-instrumentalist Arnaud Quevedo uit La Rochelle, Frankrijk die sinds 2007 muziek aan het conservatorium onderwijst, maakt vanaf 2012 met wisselende artiesten muziek onder de naam Arnaud Quevedo & Friends.

Zijn debuut album "OniZ" verscheen op 1 januari 2012 als digitale download en werd gevolgd door: "Electric Tales" (digitaal album, 1 juli 2020), "AQ&F - Electric Tales Live 21-02-26" (digitaal album, 26 februari 2021), "Roan" (digitaal album, 17 augustus 2021), "2nd Life" (digitaal album, 2 juli 2023) en "AQ&F - Live Quintet 2025", dat 10 nummers bevat en op 5 december 2025 als digitaal album in eigen beheer verscheen en hierop spelen de volgende muzikanten: Arnaud Quevedo - sologitaar, zang, keyboards (track 1, 2 en 4) en alt saxofoon (track 8), Julien Gomila - sopraan en bariton saxofoon, Hortense Mailhos - drums, Noe Russeil - basgitaar en zang en Eloïse Baleynaud - zang en keyboards (track 3, 4, 5, 6 en 8).

Het album begint met "A) Dry & B) Loo" waarin Arnaud Quevedo & Friends een fantastische progressieve jazz song met een niet al te hoog tempo en een terugkerend ritme, die over gaat in een licht psychedelisch stuk muziek ne deze wordt gevolgd door "Any 2.0", een heerlijke progressieve pop song met jazz elementen en een gemiddeld tempo, dat na enkele minuten iets meer snelheid krijgt en gaat swingen.

Daarna volgen "Prologue", een geweldige rock song met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend dansbaar terugkerend ritme, waarbij stil zitten niet aan de orde is, "The Electric Princess Part 1", een schitterende progressieve rock song met lichte folk invloeden en een gemiddeld tempo, jazz elementen en een terugkerend ritme en "The Electric Princess Part 2", waarin de muziek in dezelfde stijl vervolgd wordt en iets over de helft van het nummer in een iets lager tempo wordt gespeeld.

In "2nd Life Part 2 : Journey" schotelt Arnaud Quevedo & Friends me een progressieve jazz song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme voor, die bij tijd en wijle swingt, in "Ekinox 2.0" laat de band me genieten van een swingende uptempo rock song, die beweging oproept en in "Ryoko" krijg ik een lekker in het gehoor klinkend stuk progressieve jazz met een licht hypnotiserend terugkerend ritme te horen, dat na 3 minuten verandert in een dansbaar nummer met jazz elementen.

Verder volgen "2nd Life Part 4 : Hindsight's", een prima swingende progressieve jazz song met een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme en "Mushi's Forest", een uitstekend jazz nummer met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.

"Live Quintet 2025" van Arnaud Quevedo & Friends is een heerlijk progressief jazz album met 10 puike nummers waar ik enorm van genoten heb en in ree liefhebbers van dit genre deze schijf dan ook zeer aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)