zondag 9 november 2025

Review: The Birch - Vicious Mind (Tonzonen Records, 2025) (Progressief)

The Birch uit Quedlinburg,Duitsland bestaat uit: Volker Blath - drums, Pablo Manresa - keyboards en Lucas Habenreich - sologitaar en zang.
De band bracht hun debuut album "Dazed Dreams" op 4 augustus 2023 uit als digitale download en deze wordt op 21 november 2025 gevolgd door de LP "Vicious Mind", die 7 nummers bevat en via Tonzonen Records in een beperkte oplage van 400 stuks op blauw/lichtbruin vinyl wordt uitgebracht en tevens als digitale download verschijnt.

Het album begint met het titel nummer "Vicious Mind", waarin The Birch een uitstekende progressieve bluesrock gerelateerde song met een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die een terugkerend ritme en muzikale jaren 70 invloeden heeft en deze wordt gevolgd door "‘Till You’re Gone", een puike progressieve song met lichte bluesrock elementen en een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.
Daarna volgen "Little Treat", een lekker in het gehoor klinkende progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, "Trinity", een heerlijke swingende uptempo rock song met een aanstekelijk terugkerend ritme, waarbij stil zitten niet aan de orde is en "Downpour", een fantastische progressieve rock song met een niet al te hoog tempo, psychedelische elementen, een licht  hypnotiserend terugkerend ritme en voorzichtige zang overeenkomsten met Jim Morrison.
In "Roll’n’Rock" laat The Birch me genieten van een verrukkelijke uptempo boogie song met een aanstekelijk terugkerend ritme, die swingt als een trein en hierbij is stil zitten dan bijna onmogelijk en in "Free Your Head" krijg ik een geweldige uptempo progressieve rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme te horen.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

"Vicious Mind" van The Birch bevat 7 schitterende progressieve rock nummers, waar ik enorm van genoten heb en ik raad elke liefhebber van deze muzieksoort dit album, met wat mij betreft "Roll’n’Rock" als uitschieter dan ook zeer aan.




Review: Wino - Create Or Die (Ripple Music, 2025) (Hardrock / Folk)

Scott "Wino" Weinrich (zang, bas- en sologitaar) uit Rockville, Maryland, Amerika vormde zijn eerste band The Obsessed in 1978 en verhuisde enkele jaren later naar Californië om zich bij Saint Vitus te voegen, om in 1986 met hen het album "Born Too Late" uit te brengen, waarna hij The Obsessed hernieuwde met Geezer Butler, Bill Ward en Rob Halford en vervolgens Spirit Caravan en nog diverse andere bands, om zijn eerste solo album "Punctuated Equilibrium" in 2009 uit te brengen via Southern Lord.
Daarna verschenen: "Adrift", die hij in 2010 samen met de Duitse folk zanger Conny Ochs maakte en via Exile On Mainstream Records werd uitgebracht, "Live At Roadburn 2009" (solo, 2010 via Roadburn Records), "Heavy Kingdom" (Wino & Conny Ochs, 2012 via Exile On Mainstream Records), "Labour Of Love" (Wino & Conny Ochs, 2012 via Latitudes), "Songs Of Townes Van Zandt" (Scott Kelly / Steve Von Till / Wino, 2012 via My Proud Mountain), "Freedom Conspiracy" (Wino & Conny Ochs, 2015 via Exile On Mainstream Records), "Forever Gone" (solo, 2020 via Ripple Music) en "Create Or Die" (solo), dat op 24 oktober 2025 via Ripple Music vercheen als LP, die in een beperkte oplage op kersenrood vinyl geperst is en 10 nummers bevat en hierop kreeg hij medewering van: Jason Taylor - sologitaar (track 1),  Ben McGuire - zang (track 1, en 5), Enda Scahill - banjo (track 2), Fergal Scahill - bodrán, Cameron Queen - drums (track 5), Dave Hadley - pedal steel gitaar (track 7 en 9) en tevens speelt Ky Anto - drums, basgitaar, orgel en percussie.

Het album start met "Anhedonia", waarin Wino een uitstekende hardrock song met een gemiddeld tempo ten gehore brengt, die jaren 70 invloeden bevat en gevolgd wordt door "New Terms", een fantastische progressieve folk song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme, dat tot dansen aanzet en "Carolina Fox", een heerlijke hardrock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.
Dan volgen "Never Said Goodbye", een mooie langzame rock song, die tot schuifelen aanzet, "Hopeful Defiance", een prima uptempo hardrock song, die swingt als een trein en "Us Or TheDrums – Cameron Queen", een geweldige hardrock song met een gemiddeld tempo en jaren 70 invloeden, die een aanstekelijk terugkerend ritme heeft.
In "Cold And Wrong" schotelt Wino me een prachtige langzame song voor, in "Lost Souls Fly" krijg ik een verrukkelijke progressieve rock song met een langzaam tempo te horen, die een minuut voor het einde in een hoger tempo over gaat, in "Bury Me In Texas" zet de band me een puike rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme voor, die lichte country elementen bevat en in "Noble Man" laat de band me genieten van een schitterende langzame rock song met minimale begeleiding.

"Create Or Die" van Wino bevat 10 lekker in het gehoor klinkende hardrock nummers, waar ik erg van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook zeer aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Airbag - Dysphoria (Live In The Netherlands) (Karisma Records, 2025) (Melodisch)

Airbag uit Oslo, Noorwegen werd in 2004 opgericht door vijf high school vrienden, waaronder Asle Tostrup - zang en Bjørn Riis - sologitaar, die nog steeds de band vormen samen met Henrik Bergan Fossum - drums, die vanaf het tweede album "All Rights Removed" uit 2011 deel van de band uitmaakt en tegenwoordig nog maar uit 3 man bestaat.
De band bracht in 2004 hun debuut EP uit, getiteld "Come On In", plus diverse gratis zelf geproduceerde EP's, waarmee ze de aandacht trokken van Karisma Records, die vanaf 2008 hun muziek uitbrengt.
Airbag bracht de volgende albums via dit label uit: "Identity" (27 april 2009, 2LP, CD en digitale download), "All Rights Removed" (21 december 2011, LP, CD en digitale download), "The Greatest Show on Earth" (4 november 2013, LP, CD en digitale download), "Disconnected" (10 juni 2016, CD en digitale download), "A Day At The Beach" (19 juni 2020, LP, CD en digitale download) en "A Day In The Studio / Unplugged In Oslo" (3 december 2021, 2LP+DVD, CD en digitale download), die op 14 juni 2024 gevolgd werd door het album "The Century Of The Self", dat via Karisme Records verscheen en deze is op 21 november 2025 gevolgd door het album "Dysphoria (Live In The Netherlands)", dat 9 nummers bevat en als 2LP in een beperkte oplage van 1000 stuks op wit / blauw marmer vinyl, inclusief een dik boekje, als 2CD en als digitale download via Karisma Records wordt uitgebracht en vooraf is gegaan door de digitale live nummers "Erase"(17 oktober 2025) en "Redemption" (7 november 2025).

Het album, dat in poppodium De Boerderij te Zoetermeer, Nederland in 2024 werd opgenomen, start met het titelnummer "Dysphoria", waarin Airbag de muziek in een langzaam tempo inzet, die lichte elementen van "A Forest" van The Cure heeft, een licht hypnotiserend terugkerend ritme bevat en aanzet tot beweging en deze wordt gevolgd door "Tyrants And Kings", een mooie melodische rock song met een gemddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme.
Daarna volgen "Awakening", een prachtige langzame song met een aanstekelijk ritme, die rust uitstraalt en "Erase", een geweldige progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend terugkerend ritme, die halverwege langzamer wordt en in een ander ritme over gaat.
In "Tear It Down" zet Airbag me een schitterende progressieve melodische song met een gemiddeld tempo voor en een aanstekelijk ritme voor en in "Machines And Men" krijg ik een fantastische progressieve melodische rock song met een gemiddeld tempo, new wave elementen en een terugkerend ritme te horen, die bij tijd en wijle swingt.
Dan volgen "Redemption", een verrukkelijke song met een licht dreigend hypnotiserend terugkerend ritme en een gemiddeld tempo, "Never Coming Home", een uitstekende melodische rock song met een gemiddeld tempo en "Homesick", een heerlijke progressieve rock song met wisselende tempo's, dansbare melodische elementen, scheurend gitaarspel, een licht hypnotiserend ritme en prachtige piano muziek.

"Dysphoria (Live In The Netherlands)" van Airbag is een puike melodische progressieve plaat, waar ik van begin tot einde enorm van genoten heb en ik raad elke liefhebber van dit genre deze schijf dan ook sterk aan.(luister naar 2 nummers vaan dit album via de bandcamp link onder de recensie)




Review: Strange Vibrations – V (Astral Magic Music, 2025) (Psychedelisch / Spacerock)

Strange Vibrations uit Finland is het solo project van basgitarist Santtu Laakso van de in 1991 opgerichte psychedelische spacerock band Dark Sun.
Op 30 september 2020 bracht hij zijn eerste solo album "Pathway To The Stars" uit, waarna er nog digitale uitgaven 81 volgden, waarvan er diverse ook op LP en CD werden uitgebracht en verschenen via Space Rock Productions, Sapphire Records, Clostridiumen, Tonzonen Records en Aumega Project en op 6 maart 2025 verscheen "Dance Of Destiny" via zijn eigen label Astral Magic Music als CD en als digitale download en deze werd op 2 mei 2025 gevolgd door "In Space We Trust", dat via Astral Magic Music in een beperkte oplage van 50 stuks als CD-r werd uitgebracht, waarna op 11 juli 2025 zijn single "Wonders Of The Mind" / "Quantum Configuration" via dit label verscheen onder de titel "Strange Vibrations Remixes II" en hierop wordt hij bijgestaan door Shane Beck, die het gesproken woord doet.
Op 5 december 2025 verschijnt het album "V" van Strange Vibrations, dat 9 nummers bevat en als LP en als CD in een beperkte oplage van 50 stuks wordt uitgebracht en ook hierop doet Shane Beck het gesproken woord en speelt Sanntu alle instrumenten.

Het album begint met "Seeing Ufo's, waarin Strange Vibrations een fantastisch ruimtelijk nummer met een gemiddeld tempo speelt, dat een terugkerend ritme, subtiele tempowisselingen en een gesproken tekst heeft en dit wordt gevolgd door "In Search Of Reality", een heerlijke dansbare spcerock song in de stijl van de beginperiode van Hawkwind, die een aanstekelijk ritme en een gemiddeld tempo bevat.
Dan volgen "Another Element", een ruimtelijk nummer met psychedelische elementen, een gesproken tekst en een niet al te hoog tempo en "Shooting Star", een schitterende spacerock song met een gesproken tekst, een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme, dat lichte psychedelische elementen heeft.
In "Summoned By Serenity" zet Strange Vibrations me een lekker in het gehoor klinkkend nummer met een gemiddeld tempo voor, dat disco en psychedelische muziek met elkaar verbindt, in "Scattered Current" krijg ik een ruimtelijk nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme te horen, dat een gesproken tekst heeft.
Verder volgen "Ask Yourself Why", een mooi progressief ruimtelijk nummer met een vrij langzaam tempo, een gesproken tekst en folk elementen, "The Gate Of The Gods", een uitstekend uptempo nummer met symfonische spacerock elementen en een aanstekelijk terugkerend ritme en "The End", een ruimtelijk nummer met een gesproken tekst, psychedelische invloeden, een niet al te hoog tempo en een terugkerend ritme.

"V" van Strange Vibrations is een puike plaat met geweldige ruimtelijke nummers, die psychedelisch elementen bevatten, waar ik erg van genoten heb en ik raad elke liefhebber van zowel spacerock als psychedelische muziek deze schijf dan ook ten zeerste aan.

Sorry! Nog geen muziek beschikbaar.





 

Review: Thee Headcoats - Man-Trap (Damaged Goods Records, 2025) (Punk)

Thee Headcoatees was een vrouwelijke punkrock band, die in 1991 te Chatham, Kent, Engeland door Billy Childish werd opgericht als achtergrond koor voor zijn band Thee 
Headcoats, die bestond uit: Holly Golightly Smith - zang en sologitaar, Kyra LaRubia (die oorspronkelijk uit België komt en officieel Kyra De Coninck heet) - zang, Ludella Black - zang en "Bongo" Debbie Green - zang en drums.
Thee Headcoats speelden tevens als begeleiding band van Thee Headcoatees, zodat het mes aan twee kanten sneed.
De band bracht haar debuut album, "Girlsville", in 1991 uit, waarna de albums "Have Love Will Travel" (1992), "Ballad Of The Insolent Pup" (1994), "Bozstik Haze" (1997), "Punk Girls" (1997), "Here Comes Cessation" (1999) en "The Sisters Of Suave" (singles compilatie album, 1999) volgden, plus een split live LP samen met TheeHeadcoats.
Het laatst opgenomen album "Here Comes Cessation" is echter zonder Debbie, die de band in 1998 verliet, terwijl Thee Headcoatees in 1999 mee ophield te bestaan, waarna de leden ieder hun eigen weg in de muziek gingen.
Nadat de band in de oorspronkelijke bezetting heropgericht werd, verschenen de EP's "The Man-Trap Sessions EP Vol. One" en "The Man-Trap Sessions EP Vol. Two", die beide exclusieve nummers bevatten, die niet op het album zullen voorkomen en deze worden door Damaged Goods Records op 7" en als digitale download uitgebracht als voorloper van hun nieuwe album "Man-Trap", dat eveneens op 14 november 2025 verschijnt, waarbij verder het vermelden waard is dat de band wordt ondersteund door achtergrondzang van Thee Headcoats.

Het album, dat 14 nummers bevat, start met "The KKK Took My Baby Away", waarin Thee Headcoatees een schitterende punk rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme speelt en deze wordt gevolgd door het titelnummer "Man-Trap" (dat door Thee Headcoats in 1990 werd uitgebracht), een heerlijke rhythm & blues song met terugkerend ritme, elementen van de muziek van Billy Childish en een gemiddeld tempo, "Signals Of Love", een fantastische uptempo rock song, die swingt als een trein en "The Double Axe", een geweldige rhythm & blues song met een aanstekelijk dansbaar ritme en een gemiddeld tempo.
Daarna volgen "Modern Terms Of Abuse", een prima rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme, "Becoming Unbecoming Me", een lekker in het gehoor klinkende pop rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme, "Paint It, Black", een uitstekende cover van dit nummer van The Rolling Stones en "Walking On My Grave", een verrukkelijke swingende uptempo rock & roll song, waarbij stil zitten geen optie is.
In "Jim Bowie" zet Thee Headcoatees me een puike uitvoering van dit jaren 60 gerelateerde nummer voor, die aanzet tot dansen en een hoog meezing gehalte heeft, in "Sex And Flies" krijg ik een mooie pop song te horen, die lichte psychedelische elementen bevat, in "He’s Gonna Kill That Girl" (van de EP vol. One) laat de band me genieten van een nummer in de stijl van de Shanri-La's met een hoog meezing gehalte, dat wisselende tempo's bevat en swingt als een trein en in "Fire In The Mountains" 
schotelt de band mee schitterende rhythm & blues song met een niet al te hoog tempo en een terugkerend ritme voor.
Verder volgen "I Can’t Find Pleasure" (van de EP vol. One), een geweldige uptempo punk song met rhythm & blues elementen, die swingt als een trein (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en "The Money Will Roll Right In" (van de EP vol. Two), een puike swingende punk song, die met hoge snelheid gespeeld wordt.

"Man-Trap" van Thee Headcoatees is een verrukkelijke plaat, die vol lekkere muziek staat en punk, rhythm & blues en rock bevat en ik kan liefhebbers van 1 of meerdere van deze muzieksoorten deze schijf dan ook zeer aanbevelen.




Review: The Riptide Rats - Waves Of Steel (Ghost Highway Recordings / Green Cookie Records, 2025) (Surf)

The Riptide Rats uit Kungsbacka City, Zweden bestaat uit: Fredrik Wallgren - drums, Jocke Olsson - basgitaar, Gustav Wilhelmsson - sologitaar en Erik - sologitaar.
De band bracht op 25 augustus 2023 hun debuut uit met het digitale nummer "Breaker", die gevolgd werd door het digitale nummer "The Riptide Rats Theme" (29 september 2023), "The Eastwood EP" (31 oktober 2023), die als 7" EP via Ghost Highway Records in een beperkte oplage van 300 stuks verscheen, waarvan er 150 op oranje vinyl en 150 op zwart vinyl werden uitgebracht en tevens verscheen het nummer "The Riptide Rats Theme" op het compilatie album "Short & Swede", dat eveneens via Ghost Highway Records werd uitgebracht en op 8 maart 2024 bracht de band "The Shed Sessions Part 1" : "Action Jaxxxon" als digitale download uit.
Daarna verschenen de digitale nummers: "Dunes" (31 januari 2025), "Waves Of Steel" (14 april 2025), "Echoes Of Halloween" (1 augustus 2025) en "Astrofeet" (17 oktober 2025), die op "Echoes Of Halloween" na, allemaal op het debuut album "Waves Of Steel" staan, dat 12 nummers bevat en via Ghost Highway Recordings en Green Cookie Records als LP, als CD en als digitale download wordt uitgebracht.

Het album begint met het titelnummer "Waves Of Steel", waarin The Riptide Rats een een fantastisch uptempo surf nummer met een dansbaar terugkerend ritme ten gehore brengt, dat swingt als een trein en naar meer doet verlangen (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en dit wordt gevolgd door "Desert Dust", een heerlijk nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme en "Breaker", een uitstekend rock nummer met een niet al te hoog tempo voor, dat een terugkerend ritme heeft en lichtelijk dreigend overkomt.
Dan volgen "Dunes", een geweldig surf nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme, dat jaren 50/60 invloeden heeft, "Coastline Chaos", een schitterend uptempo surf nummer, dat swingt als een trein en daarbij is stil zitten niet aan de orde en "Backwater Showdown", een prima uptempo rock & roll nummer met jaren 60 invloeden, surf elementen en een terugkerend ritme.
In "Reef Rumblin’", laat The Riptide Rats me genieten van een swingend uptempo surf nummer, in "Straitjacket" krijg ik een lekker in het gehoor klinkend nummer met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme en jaren 60 elementen te horen en in "Astrofeet" schotelt de band me een verrukkelijke swingende mix van een uptempo surf nummer met lichte ruimtelijke elementen en een aanstekelijk ritme voor.
Verder volgen "Action Jaxxxon", een swingend garagerock nummer met veel fuzz en surf invloeden, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, "Grease My Board", een uptempo nummer met een aanstekeljk dansbaar ritme en "Rat Stomp", een swingend uptempo surf nummer met een aanstekelijk terugkerend ritme, dat beweging oproept.

"Waves Of Steel"van The Riptide Rats staat vol geweldige swingende surf nummers, waar ok ontzettend van genoten heb en ik raad iedere liefhebber van dit genre deze schijf dan ook van harte aan.



 

zondag 2 november 2025

Review: The Carnival Of Fools - Towards The Lighted Town (Area Pirata Records, 2025) (Swamp Blues)

The Carnival Of Fools uit Milaan, Italië bestond, na enkele bezettingswisselingen sinds 1991 uit: "Joe" Mauro Ermanno Giovanardi - zang, Mox Cristadoro - drums, Maurizio Raspante - basgitaar en keyboards, Luca Talamazzi - zang en sologitaar en Jorg Gunther - basgitaar.
De band, die in 1994 uit elkaar ging, maakte 3 albums en een 7" split single en bracht deze uit via Vox Pop.
In 1989 verscheen hun debuut album "Blues Get Off My Shoulder", die gevolgd werd door de albums "Religious Folk" (1992) en "Towards The Lighted Town" (1993), terwijl in 1990 de 7" split single "Love Will Tear Us Apart" / "Shadowplay"  met Afterhours verscheen.
Ook verschenen er 2 compilaties; "Blues Get Off My Shoulder" (CD via V2, 2003) en "Complete Discography 1989​-​1993" (2CD via Area Pirata Records, 2024).
Op 24 oktober 2025 bracht laatstgenoemd label het album "Towards The Lighted Town" als LP in een beperkte oplage van 300 stuks op 140 gram vinyl inclusief een volledige kleuren tekst vel en als digitale download opnieuw uit.

Het album, dat 10 nummers bevat, begint met "Not The Same", waarin The Carnival Of Fools een schitterende langzame surf song met een terugkerend ritme speelt en deze wordt gevolgd door "Goin' Down Slow, een fantastische song met een gemiddeld tempo, een gesproken woord en een licht hypnotiserend ritme en "Waltzing To Nowhere", een heerlijke wave song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar terugkerend ritme, dat me enigszins aan de muziek van De Dijk doet denken.
Daarna volgen "Just Another Great Dream", een uitstekende trage song met western muziek elementen, die een gesproken tekst bevat, "Burdens", een prima song met een gemiddeld tempo, geweldig mondharmonicaspel en een dansbaar terugkerend ritme en "Fly" (een cover van het Nick Drake nummer), een prachtige song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.
In "Bright Morn" laat The Carnival Of Fools me genieten van en geweldige song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme, waarbij stil zitten geen optie is, in "Bogey Man Stomp" krijg ik een lekker in het gehoor klinkende song met een terugkerend ritme te horen, in "If Tomorrow" zet de band me weer zo'n puike rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme voor en in "Moving Landscape" schotelt de band me een verrukkelijke song met een gemiddeld tempo en een licht hypnotiserend ritme en een hoog meezing gehalte voor.

"Towards The Lighted Town" van The Carnival Of Fools staat vol geweldige swamp blues songs, waar ik van begin tot einde enorm van genoten heb en ik raad liefhebbers  van dit genre schijf dan ook zeer aan.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)