Pyrit is het solo project van de uit Zurich afkomstige Zwitser Thomas Kuratli, die tegenwoordig in Parijs, Frankrijk, woont.
In zijn muziek vertelt hij het verhaal over een man, genaamd UFO, wiens lichaam transformeert in een buitenaardse machine, waarbij hij diverse muziekstijlen, zoals krautrock, soundscapes en psychedelische en elektronische muziek gebruikt om zich muzikaal uit te drukken en zo een verlaten wereld te creëren, die bestaat uit vernietiging en eenzaamheid, waarin soms een glimp van hoop te ontwaren is.
Zijn album "Pyrit" is in oktober 2015 in een gelimiteerde oplage van 300 stuks op vinyl verschenen en tevens digitaal uitgebracht door het Bookmaker Records label en bevat 8 nummers, waarop hij bijgestaan wordt door Oliver Famin, die zang, sologitaar en cimbalen opgenomen heeft.
Het album begint met "Fade Away" en hierin zet Thomas me een mooie rustige licht hypnotiserende song voor, waarin de muziek me enigszins doet denken aan die van Chris Isaak en deze wordt gevolgd door "Bright Eyes" en dit is eveneens een lekker klinkende rustige pop song, waarin het tempo niet al te hoog ligt en de, hoofdzakelijk elektronische, muziek gemixt wordt met krautrock invloeden.
Dit nummer loopt door in het kortste nummer van het album, getiteld "Q Bird" en daarin krijg ik een uitstekend vrij zwaar klinkend instrumentaal stukje elektronische muziek te horen, waarna "Free" volgt, een geweldige vrij eentonig klinkende elektronische pop song met een dansbaar ritme.
Dan schotelt hij me "Time For Wind" voor, waarin ik een schitterende licht psychedelische elektronische song te horen krijg, die een lekker eentonig ritme bevat en een beetje duister klinkt, waardoor ik in een lichte trance kom.
In "Heros Everything" laat Thomas me genieten van een licht hypnotiserende song, die ook nu weer vrij zwaar te noemen is, maar desondanks gewoon erg lekker klinkt en in "I Am The River" krijg ik een erg rustig nummer te horen, waarin de muziek erg deprimerend over komt en in "Dirt On The Ground", het laatste nummer van de LP, gaat hij verder met het maken van zijn heerlijke zwaar klinkende licht hypnotiserende elektronische muziek, die zwaarmoedige teksten bevat. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Thomas Kuratli, oftewel Pyrit, heeft me met zijn album "UFO" van begin tot einde in de ban van zijn muziek weten te houden en ik kan deze LP dan ook aanraden aan een ieder, die van dit genre houdt.
De in Engeland wonende Jack Ellister - sologitaar en zang, die lange tijd in Arnhem woonde, is van Poolse afkomst en heet eigenlijk Jacek Koba.
Samen met Anne Von Freyburg - toetsen, klokkenspel en percussie, was hij, onder de naam Jack Aleister, de oprichter van Yordan Orchestra, een progressieve psychedelische band uit Nederland, wiens concerten een ware happening waren en een sterke overeenkomst vertoonden met die van een vervlogen tijdperk, oftewel de eind jaren 60.
Op het podium werd dit duo bijgestaan door diverse muzikanten zoals: Carl Marcks - basgitaar, Nico Stalaman - drums en zang, Femke Tijenk - trompet, Mareike Voss – trombone en zang, Ben Tai – dubbele basgitaar en zang, Charlotte Waardenburg - zang, Joel Sezom en Esther Klever - saxofoon, Jan Wuertl - keyboards, Philip Mancarella – keyboards en zang, Michael Krol – buisklokken en keyboards, Marit Berends en Daniel Brandl - cello en Dianne Phoeniks en Lotte van Drunen – zang, terwijl ook Jen Harkness - VJ, Judith Kisner, Julius Van Der Vaart, Kim Lokers en Tijmen Brozius bij het project betrokken waren.
In 2009 verscheen de akoestische EP "Hyacinth Express" op CD en werd gevolgd door de EP "Psych Introduxeon / Bringing Ingredients Together", die in 2010 op CD via het Megatier Production label werd uitgebracht.
Na laatstgenoemde EP ontbond Jack de band en begon aan zijn solo carriere te werken, waarna in 2012 zijn 7" single "The Man With The Biochopper" via het Fruits De Mer Records label op gekleurd vinyl verscheen en deze werd dat zelfde jaar gevolgd door de dubbele 7" EP "The White EP" (Fruits De Mer Records, wit vinyl), waarop ook The Bevis Frond, The Pretty Things, Anton Barbeau en Cranium Pie te horen zijn en ook verscheen de dubbele promo CD "The Crabs Sell Out" via Fruits De Mer.
Vervolgens verschenen "Dawn Dream Club" (2013, 7" single, gekleurd vinyl), "Live In London" (7" split met Sendelica, Stay en Luck Of Eden Hall), plus nummers op de compilatie LP's "A Momentary Lapse Of Vinyl" en "13th Dream Of Dr. Sardonicus", die allemaal op het Fruits De Mer Records label werden uitgebracht.
Ook zijn nieuwe uitgave "Tune Up Your Ministers And Start Transmission From Pool Holes To Class O Hypergiants" zal 20 november in samenwerking met het Fruits De Mer Records label via zijn eigen Friends Of The Fish label op LP verschijnen in een beperkte oplage van 111 stuks op blauw/turquoise 180 gram vinyl, inclusief een poster.
Op de Lp wordt Jack, die sologitaar, keyboards, percussie, viool, mondharp speelt en zingt, bijgestaan door: Mischa Marcks - basgitaar, percussie en zang, Nico Stallman - drums, percussie en zang, Edita Karkoschka - piano en zang, Joel Mozes Van De Pol - tenor saxofoon, Femke Tijenk - trompet, Frans Vermeerssen - bariton saxofoon, Wieke De Keyzer - zang (sopraan) en Mister Y - trombone.
Zijn debuut LP "Tune Up Your Ministers And Start Transmission From Pool Holes To Class O Hypergiants" bevat 9 nummers, waarvan de eerste "The Man With The Biochopper" heet en hierin hoor ik Jack een swingende lekker in het gehoor klinkende psychedelische rock song spelen, die experimentele progressieve rock elementen bevat (luister naar een gedeelte van dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "The Sun Sends Me Hails, Victory, Power, Peace and Shelter" en daarin zet hij me een heerlijke licht psychedelische pop song voor, waarin naar een climax toegewerkt wordt, door het tempo langzaam op te voeren.
Daarna volgt "Saddle Up The Horse", een uitstekende swingende uptempo pop song, met een aanstekelijk ritme, die experimentele jazz invloeden bevat en dit nummer loopt door in "Calmadapter", waarin Jack me, na een geweldig eentonig hypnotiserend begin, een prachtige rustige song laat horen.
Kant 2 van de LP begint met "Great Esmeralda", een fantastische psychedelische pop song, die me terug doet verlangen naar eind jaren 60 en associaties oproept met de muziek, die in die periode gemaakt werd, waarna ik "Wishmachine" voorgeschoteld krijg en dit is een nog geen anderhalve minuut durende psychedelische pop song.
In "Old South" laat Jack me genieten van een schitterende rustige psychedelische pop song, die gevolgd wordt door "Curator" en daarin zet hij me opnieuw een heerlijke mix van psychedelische pop en experimentele pop voor en ook "A Hunter Needs A Gun" is weer zo'n verrukkelijke psychedelische pop song, waarin ik mee terug in de tijd genomen wordt.
Jack Ellister heeft met "Tune Up Your Ministers And Start Transmission From Pool Holes To Class O Hypergiants" een geweldige psychedelische LP gemaakt, die iedere liefhebber van dit genre zou moeten hebben.
Ciolkowska werd in 2012 te St.Petersburg, Rusland, opgericht door Yegor Svysokikhgor - sologitaar, Ivan Moiseev - basgitaar en Kirill Tsarkov - drums, die muzikaal op zoek waren naar de juiste combinatie tussen spacerock, krautrock, experimentele rock en jams.
Na diverse leden wisselingen voegde ukelele speler Alesya Izlesa zich aan het eind van het jaar 2013 bij het trio en de huidige bezetting van de band was een feit, waarna hun eerste EP “Na Vysote Dereviev” in eigen beheer via bandcamp verscheen.
De bandnaam refereert aan de ideeën van het Russische Cosmism, een filosofische en culturele beweging, die voort kwam in Rusland aan het begin van de 20ste eeuw en werd vertegenwoordigd door Nikolai Fyodorov (1828-1903), Alexander Sukhovo-Kobylin (1817-1903), Konstantin Tsiolkovsky (1857-1935), Vladimir Vernadsky (1863-1945), Alexander Chizhevsky (1897-1964) en vele andere filosofen en geleerden.
Het debuut album van de band, "Pistolet Budushchego" (Pistool Van De Toekomst), werd live in de Dobrolet Studio opgenomen en is door het R.A.I.G. label uitgebracht.
Het album, dat 8 nummers bevat, begint met "Aspera/Astra", waarin ik een 11 minuten durend stuk progressieve rock te horen krijg, dat halverwege van ritme en tempo verandert, technisch perfect in elkaar zit en van hoogstaande kwaliteit is.
Daarna volgt "Bang-Utot (Koshmar Pirata)", een lekker in het gehoor klinkend swingend progressief rock nummer, waarna ik "Eject (Jam)" voorgezet krijg en daarin laat de band me genieten van een licht oosters getint stukje progressieve rock, dat swingt als een trein.
Dan hoor ik "Zauryadnaya Radost" zet de band me een schitterend licht hypnotiserend progressief rock song, met Russische tekst, voor, waardoor ik in een lichte trance kom en dit wordt gevolgd door "Nizhe Travy (Jam)" en hierin krijg ik opnieuw zo'n fantastisch swingend progressief nummer te horen, waarbij het onmogelijk is stil te blijven zitten. (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Belka I Strelka" schotelt de band me een uitstekende rustige song voor, die in het Russisch gezongen wordt en een licht hypnotisch ritme bevat en in "Tuda B (2Dub)" laat de band me opnieuw genieten van een geweldig progressief rock nummer, dat experimenteel en rustig begint, waarna het tempo iets opgevoerd wordt en ik een heerlijk afwisselend stuk muziek te horen krijg, dat dub invloeden bevat.
Het laatste nummer van het album heet "Tao Te Ching" en ook daarin krijg ik een hypnotiserende progressieve rock song te horen, dat enkele prima subtiele tempowisselingen bevat en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en tegen het einde van het nummer van ritme verandert.
Het debuut album "Pistolet Budushchego" van Ciolkowska bevat 8 schitterende nummers, die een lust voor het oor zijn en er om schreeuwen gehoord te worden en ik kan elke liefhebber van progressieve rock dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren, om tot dezelfde conclusie te komen als ik.
Leonardo Soundweaver is een Nederlandse muzikant/producer, die sinds 2003, jaarlijks, hoofdzakelijk digitale albums op de markt brengt en in zijn studio produceerde hij reeds meer dan 25 albums, variërend van elektronische muziek (dance, kosmische muziek, elektro) tot psychedelisch (spacerock, krautrock) en van mantra's tot dichtkunst.
Zijn muzikale invloeden zijn onder andere: Pierre Henry, Kid Baltan, Tangerine Dream, Klaus Schulze, Jean-Michel Jarre, Kitaro, Vangelis, Tomita, Bo Hansson, ELP, Cream, Hendrix, Spirit, Moody Blues, Incredible String Band, Caravan, Camel, Gong, Steve Hillage, Pink Floyd, Ash Ra Tempel, Beatles, Sun Dial, Zappa, Brainticket, Hawkwind, Classical Indian music, Aphrodite´s Child, Eno, Aes Dana, Crosby, Stills & Nash, Bowie, Kraftwerk, Kula Shaker, Led Zeppelin, Mike Oldfield, Massive Attack, Witthüser & Westrupp en vele anderen.
Al jong leerde hij elektronisch orgel spelen en toen hij 16 jaar was, kreeg hij zijn eerste synthesizer, waarna hij na zijn twintigste ook eigen composities begon te maken en toen hij 26 was, leerde hij elektrische gitaar spelen.
Daarna begon hij nummers te schrijven en had reeds diverse synthesizers, orgels en effecten apparaten, die hij samen gekoppeld had in een kleine huis studio.
De komst van de computer opende nieuwe deuren voor Leonardo en van 1999 tot 2003 werkte hij erg gedreven en maakte veel nummers, waarbij hij het gevoel kreeg, dat het mogelijk was kwalitatief hoogstaande muziek te maken.
Tot 2003 bracht hij "All that is Energy" (EP), "Window" (EP), "Spiritworld 1,2 & 3" (elektronische muziek/dance) uit en in 2003 verscheen zijn eerste officiële album, getiteld "Origine" (eletronische muziek), gevolgd in dat zelfde jaar door de EP "Sadja".
Daarna volgden: "Soundweaver" (psychedelische elektronische muziek, 2003, 2004, 2005), "Dharma" (elektronische muziek, 2004), "Singing Electronic Devices" (elektronische muziek, EP, 2005), "Turn on, Tune in, Drop out" (spacerock, psychedelische muziek, 2005, remix 2007, unreleased) "Samsara" (2005), "Electronic Reality" (elektronische muziek, 2005), "Collective Memory Generator" (synthesizer, 2006), "Temple" (krautrock, 2007), "Open" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "The Turning Point" (psychedelische elektronische muziek, 2007), "Sabda" (elektronische muziek, 2008), "Elements" (elektronische muziek, 2008), "The Fascinating Vibes of Electronic Waves" (elektronische muziek, 2009), "Voor Een Dag Van Morgen" (2009) (geproduceerd voor H.C. Feiler, 2005-2009), "Quantum Generation" (elektronische muziek, 2010), "Imagine" (ambient en dance, 2010), "Magical Extension" (psychedelische muziek, 2011, niet uitgebracht), "Inner Space Dimension" (psychedelische elektronische muziek, 2011), "Músarrindill" (2011, CD met Egbert Hovenkamp II), "InSpiratie" (2011, met Egbert Hovenkamp II, onuitgebracht), "Waar Het Stroomt" (2011 met zang, Nederlandse gedichten door Leoweyn, onuitgebracht), "Drones" (ambient, krautrock, 2012), "Chants According To..." (vedische mantra's, 2012, met G.N. Rao, niet uitgebracht), "AARDE" (2012, CD met Egbert Hovenkamp II), "Mantra Electronique" (elektronische muziek, 2013), "A Drop In The Ocean" (Boedhistische mantra's, 2013, CD met Lhamo Dukpa van Bhutan), "Gurumaya" (onder de naam Astral Son) (psychedelische muziek/krautrock, 2014, Vinyl/download) en "Silver Moon", eveneens als Astral Son (2015, Vinyl/download).
Het album "Silver Moon", dat door het Headspin Records label is uitgebracht en 18 maart 2016 via het Sulatron label opnieuw verschijnt, bevat 9 nummers, waarvan "Waking Dream" de eerste is en hierin hoor ik Astral Son een schitterende psychedelische rock song ten gehore brengen, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een licht hypnotisch effect op me heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en door gaat in het volgende nummer, dat "In" heet en bestaat uit een heerlijk stuk hypnotiserende synthesizer muziek, dat vergezeld gaat van een mantra.
Daarna krijg ik "Slight Return" te horen en ook dit is een voortzetting van het vorige nummer en in dit deel schotelt Astral Son me een fantastische hypnotiserende psychedelische song voor, waardoor ik verder in de ban van zijn muziek raak.
Dan volgt "Birds", een kort vrij experimenteel elektronisch nummer, dat over gaat in "Garden" en daarin hoor ik een lekker in het gehoor klinkende psychedelische song, die een vervolg krijgt in "Keep The Vibration" en hierin krijg ik opnieuw een uitstekende licht hypnotiserende psychedelische song te horen.
In "Magic Buzz" laat Astral Son me genieten van een geweldige psychedelische song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en invloeden van spacerock en progressieve rock bevat, terwijl de hypnotiserende werking niet ontbreekt en in "Haven" hoor ik hem een verrukkelijk oosters getint psychedelisch nummer spelen.
Het laatste nummer is de titel song "Silver Moon", waarin hij een dansbare mix van spacerock en psychedelische rock maakt, dat ook nu weer een heerlijk hypnotiserend ritme bevat.
Astral Son heeft met "Silver Moon" een fantastische LP gemaakt, waarmee hij me van begin tot einde in de ban van zijn schitterende muziek heeft weten te houden en ik kan dit album dan ook voor de volle 100% aanraden aan een ieder, die van hypnotiserende psychedelische muziek houdt.
Pianist/componist Amos Osterhaus werd in 1996 geboren, is autodidact, woont in Haarlem en is huiscomponist/pianist voor radio Bloemendaal.
In 2009 won hij een prijs bij de Prinses Christina Concours Compositie, waarna hij in 2010 zijn debuut album "In Cascale M" uit bracht, waarop hij medewerking kreeg van de Italiaanse musicus en muziekproducent Francesco Landucci.
Door deze muziek werd hij in verband gebracht met de muziek van o.a. Dustin O'Halloran, Yann Tiersen, Aphex Twins en Michael Nyman.
Op zijn nieuwe album, "Ornamenti", wordt Amos bijgestaan door diverse grootheden, zoals celliste Eilidh Martin, die in het Concertgebouworkest speelt en op de soundtrack van de film "Slumdog Millionaire" te horen is, jazz percussionist Matteo Scarpettini (One Beat en Mauro Perigozzo) en jazz drummer Mario Manetti (Paolo Conte en Macadam), terwijl de afwerking gedaan is door Peter Doell van Universal Mastering Studios te Los Angeles, Californië, Amerika, die onder meer werkte met Miles Davis, Randy Newman, REM en Wynton Marsalis.
Verder werken Francesco Landucci - Etruskische harp en lier, Abigael Van Tijn - cello, Tobias Osterhaus - basgitaar en René Bosch - sologitaar en mandoline op het album mee.
"Ornamenti" bevat 12 eigen geschreven nummers en verschijnt 9 november 2015 via het Gottmann & Fainsilber Katz label.
Het album begint met "Lyra", waarin ik een prachtig nummer te horen krijg, dat hoofdzakelijk op piano gespeeld wordt en naar de new age muziek neigt, waardoor er een serene rust over me heen komt.
Daarna schotelt Amos me "Wiles Of Spring" voor en daarin speelt hij een vrolijke dansbare mix van pop, jazz en disco, waarbij stil zitten geen optie is en deze wordt gevolgd door "Bioluminescence", een schitterend stukje solo pianospel.
Dan hoor ik "Westerpark Centraal" en in dit nummer, waarin piano en de drums de muziek maken, hoor ik een afwisselend stuk muziek, dat diverse tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "De Haan", een erg mooi rustig nummer, waarin, door het gebruik van de cello, een enigszins triest klinkende ondertoon zit.
In "Luglio" speelt Amos opnieuw een piano solo en krijg ik een uitstekend rustig stuk muziek voorgezet en in "Royal Bouquet" maakt hij een lekker in het gehoor klinkende mix van klassieke muziek en pop, waarin enkele prima tempowisselingen zitten.
Vervolgens hoor ik weer een geweldig stukje solo werk, getiteld "Partial Recall", waarna ik "Ed's Super Constellation" voorgeschoteld krijg en in dit nummer laat hij me een schitterend swingend nummer horen, waarin ook deze keer een belangrijke rol voor de cello is weggelegd, die samen met de piano en de mondharmonica het nummer maken, terwijl de percussie een begeleidende rol heeft. (luister naar een live uitvoering van dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna hoor ik "Velluto", een schitterend nummer, dat rustig en zo nu en dan dreigend klinkt en gevolgd wordt door "het titelnummer "Ornamenti", dat rustig begint, waarna het tempo langzaam iets opgevoerd wordt en er jazz invloeden in te horen zijn.
Het laatste en tevens langste nummer van het album heet "Operatie Seneca" en hierin laat Amos me genieten van een fantastisch afwisselend nummer, dat swingt en lichte Zuid-Amerikaanse invloeden bevat.
Amos Osterhaus heeft me met "Ornamenti" een schitterend stuk muziek laten horen, waar ik van begin tot einde van genoten heb en ik kan dit album dan ook ten sterkste aanraden, aan een ieder, die van prachtige piano muziek houdt.
In 2010 werd de band Sex Psych Love te Curitiba, Brazilië opgericht door Leonardo "Mano" Seixasrock - zang, James Douglas - sologitaar, Gustavo Vazquez Ramos - basgitaar en Léo "Bolor" Neto - drums.
na creatieve meningsverschillen verliet Léo in 2011 de band en als vervanging gebruikte de band een drummachine en nam in dat jaar de EP "Black Rose" op, die via het Ettorerock label werd uitgebracht.
Kort daarna kwam Rafael Chueire als drummer bij de band en in 2013 werd de band aangevuld met keyboards speler Alber "Mandhy" Vanasco, die uit de Argentijnse cult band Sandhy & Mandhy kwam.
In deze formatie nam Sex Psych Love hun debuut album "The Ocean" in 2014 op in de Douglas Estudios te Curitiba.
Het album, dat 9 nummers bevat, is door het Blue Sonic label in Brazilië uitgebracht, terwijl de wereldwijde distributie door Record Runner gedaan wordt.
De CD start met "Country Boy" en hierin krijg ik een stevige, lekker in het gehoor klinkende, rock song te horen, waarin progressieve rock en blues invloeden en diverse tempowisselingen in zitten.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna schotelt de band me "The I-Pod Age" voor en daarin krijg ik een aanstekelijke dansbare uptempo rock song te horen, die gevolgd wordt door "Sliding", een heerlijke swingende pop rock song, die lichte reggae invloeden bevat en in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.
Dan hoor ik "Down Your Hole" en in dit nummer zet de band me een uitstekende rock song voor, die enkele prima tempowisselingen en progressieve rock invloeden bevat, waarna ik "Phone Rings" te horen krijg en hierin speelt de band een swingende rock song en ook deze song heeft progressieve rock invloeden.
In "Like A New Dystopia" laat de band me een swingende rock song horen, die vrij commercieel klinkt en me aan het dansen wil zetten en in "Slow Me Down" krijg ik een schitterende progressieve rock song voorgeschoteld, waar een heerlijk eentonig drumritme in zit, dat voor een lichte trance zorgt.
Vervolgens laat de band me genieten van de titel song "The Ocean" en krijg ik een fantastische progressieve rock song met symfonische invloeden te en in het laatste nummer van de CD, getiteld "Night Train" hoor ik de band een snelle swingende rock song spelen.
De debuut CD "The Ocean" van Sex Psych Love is een lekker in het gehoor klinkende schijf, die vol staat met heerlijke rock songs, die het beluisteren meer dan waard zijn en ik kan deze dan ook van harte aanbevelen aan een ieder, die van rock muziek houdt.
Tom Dyer uit Seattle, Washington, Amerika, liep al geruime tijd met de gedachte een album op te nemen met nummers van bands uit het Noordwesten.
Zijn inspiratie voor dit project haalde hij uit het album "History Of Northwest Rock Vol.1", dat in 1976 via het Great West Music Company label verscheen en één van de vele labels, die van de impresario Jerry Dennon van Jerden Records was.
Hij vroeg zijn vrienden van The Green Pajamas hem hierbij te helpen en het resultaat is een album, dat 15 covers bevat.
De band, die de nummers speelt, bestaat uit: Tom Dyer - zang en sologitaar, Scott Sutherland - sologitaar en zang, Joe Ross - basgitaar en mondharmonica, Jeff Kelly - orgel en piano, en Scott Vanderpool - drums en zang.
De CD begint met een cover van een nummer van The Sonics, getiteld "The Witch" en hierin zet de band me een schitterende garagerock song voor, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, waarna ik "Walk Don't Run" te horen krijg en ook deze Ventures cover wordt uitstekend door de band vertolkt.
Daarna laat de band me genieten van een cover van Tiny Tony And The Statics, getiteld "I Want To Hold Your Hand" en dit is een geweldige swingende rock song, waarbij het onmogelijk is stil te blijven zitten en deze wordt gevolgd door "You Got Your Head On Backwards", dat weer een cover van een nummer van The Sonics is en in deze song, die blues invloeden bevat, zitten enkele prima tempowisselingen en heerlijk mondharmonica spel.
Het volgende nummer heet "Hungry", een Paul Revere & The Raiders cover en daarin krijg ik een lekker in het gehoor klinkende rock song te horen en ook dit nummer bevat enkele prima tempowisselingen, waarna ik "Angel Of The Morning" (Merrilee Rush & The Turnabouts) voorgeschoteld krijg en dit is een uitstekende versie van deze rustige pop song, al mis ik de vrouwen zang toch wel.
Dan hoor ik een swingende eigentijdse uitvoering van het nummer "Louie, Louie", dat oorspronkelijk een hit was van The Portlanders en The Kingsmen, gevolgd door "Dirty Robber" (The Wailers), een schitterende rock & roll song.
In "Come Softly To Me" (The Fleetwoods) laat de band me een vrij rustig stukje pop muziek horen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "Just Like Me" (Paul Revere & The Raiders) krijg ik een lekkere rock song in een niet al te hoog tempo voorgezet.
Vervolgens speelt de band "Out Of Our Tree" (The Wailers), een geweldige swingende rock song, waarbij stil zitten geen optie is en deze wordt gevolgd door "Little Sally Tease" (Don & The Goodtimes), een fantastische rock song en ook dit nummer brengt me in beweging.
"Werewolf" (The Frantics) is een verrukkelijk instrumentaal progressief rock nummer, dat een licht hypnotiserende werking op me heeft en "Busybody" (The Dynamics With Jimmy Hanna) is een lekkere dansbare rock song met rhythm & blues invloeden, terwijl het laatste nummer van de CD "She's Boss" (The Dimensions) weer zo'n heerlijke swingende rock song is.
Tom Dyer's New Pagan Gods heeft me met "History Of Northwest Rock Vol.1" getrakteerd op 15 heerlijke songs uit de periode 1959-1968 en ik kan iedere liefhebber van 60er jaren muziek deze schijf dan ook voor 100% aanraden.
