Review: Molior Superum - As Time Slowly Passes By (Ozium Records, 2020) (Progressieve Rock)

Molior Superum uit Gothenburg, Zweden bestaat tegenwoordig uit: Carl Isaksson - zang en sologitaar, Oskar Öberg - bas- en sologitaar en Jens Fuglede - drums, percussie en zang.
De band bracht hun debuut single "Towards The Haze" op 20 januari 2011 als digitaal nummer uit en deze werd gevolgd door het debuut album "Into The Sun", dat
op 3 november 2012 als digitale download verscheen.
Daarna volgden: "The Inconclusive Portrait" als 7" single in een beperkte oplage van 50 stuks op paars vinyl via H42 Records, als 7" single in een beperkte oplage van 100 stuks op groen vinyl via H42 Records, als 7" single in een beperkte oplage van 140 stuks op zwart vinyl via H42 Records en als digitale download (5 juni 2014), "Electric Escapism" als 12" EP in een beperkte oplage van 200 stuks op zwart vinyl en als dd, 30 december 2014, "Sweet Oblivion" (dd, 14 januari 2019) en "As Time Slowly Passes By ..." als LP in een beperkte oplage van 300, waarvan 100 op wit vinyl, 100 op zwart vinyl en 100 op doorzichtig rokerig vinyl (29 maart 2019) en tevens in een zeer beperkte oplage als CD via Ozium Records en als dd (10 juli 2020) en op dit album wordt Molior Superum  bijgestaan door Lukas Väremo - keyboards en synthesizer en Kalle Lilja - sologitaar.

Het album, dat 9 nummers bevat, start met "Mountain Prelude", waarin de band een geweldige instrumentale uptempo mix van folk en progressieve rock ten gehore brengt, die swingt en gevolgd wordt door "Cold Winds", een prachtige rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en progressieve bluesrock invloeden van de jaren 70 heeft.
Daarna volgen "Sweet Oblivion", een swingende uptempo rock song, die aanzet tot dansen en tempowisselingen heeft en "Att Födas Rostig", een in het Zweeds gezongen uptempo rock song met tempowisselingen heeft, die swingt.
In "Divinty Blues" laat Molior Superum me genieten van een swingende uptempo rock song met een aanstekelijk ritme en in "Gravöl" krijg ik opnieuw een in het Zweeds gezongen rock song voorgeschoteld en hierin zit een stukje van het nummer "Framed" van The Sensational Alex Harvey Band.
Dan volgen "Through Valleys Of Wonder", een fantastische uptempo progressieve rock song, "Into The Grey", een schitterende progressieve bluesrock song met subtiele tempowisselingen en het titel nummer "As Time Slowley Passes By", waarin de band me nogmaals een verrukkelijke instrumentale mix van folk en progressieve rock voorzet, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.

Molior Superum heeft me met "As Time Slowly Passes By" vanaf de begin tonen weten te boeien met hun heerlijke progressieve muziek en ik kan liefhebbers van deze muzieksoort dan ook aanraden notie te nemen van deze uitstekende CD.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Snowy Dunes - Atlantis (Ozium Records, 2020) (Progressieve Rock / Bluesrock)

Snowy Dunes uit Stockholm, Zweden, bestaat na een bezettingswisseling tegenwoordig uit: Niklas Eisen - zang en mondharmonica, Christoffer Kinhstredt - sologitaar en gitaar orkestratie, Carl Oredson - basgitaar en piano, Alex Gatica - keyboards, sologitaar en achtergrondzang en Jonathan Wårdsäter - drums.
De band bracht hun debuut album "Snowy Dunes" op 8 maart 2015 in eigen beheer als digitale download uit en deze werd gevolgd door: "Atlantis Part I" (digitaal nummer, 13 januari 2016), "Testify" (digitale single, 15 september 2017), "Atlantis" (digitaal album, 27 oktober 2017) en "Let's Save Dreams" (digitale single, 1 maart 2019).
Op 10 juli 2020 verscheen hun album "Atlantis" via Ozium Records als LP in een beperkte oplage op blauw vinyl en als CD eveneens in een beperkte oplage en op deze plaat bestaat de band uit: Niklas Eisen - zang en mondharmonica, Christoffer Kinhstredt - sologitaar en gitaar orkestratie, Carl Oredson - basgitaar en piano en Stefan Jacobsson - drums.

Het album, dat 6 nummers bevat, start met "Atlantis Pt. II (Prelude)", waarin de band de muziek met terugkerende tonen in een rustig tempo begint, die na enkele minuten zang toegevoegd krijgen, waarbij het tempo langzaam opgevoerd wordt, om na iets meer dan 7 minuten over te gaan in "Atlantis Pt. II (Where The Reaper Sows)" en de muziek meer snelheid krijgt, steviger wordt en invloeden krijgt van stoner en progressieve rock heeft.
Daarna volgt "Testify", een schitterende mix van progressieve rock en bluesrock, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk ritme bevat, waarbij de muziek sterke invloeden van de jaren 70 rock heeft en iets voor de helft van de song verandert het tempo en ritme, om tijdelijk verder te gaan in een stukje stoner rock, die tegen het einde terug verandert in de mix van progressieve rock en bluesrock.
In "The Trident And The Moon" schotelt Snowy Dunes me een geweldige song voor die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt, lichte invloeden van de muziek van The Doors bevat, tempowisselingen heeft en iets over de helft van de song iets meer snelheid krijgt en progressieve bluesrock invloeden krijgt.
Dan volgt "Ritual Of Voices" en hierin laat de band me genieten van een melodische rock song met acid rock invloeden en een tereugkerend licht hypnotiserend ritme, om tegen het einde naar een climax gespeeld wordt door steeds meer snelheid te krijgen.
Verder speelt de band "Atlantis Pt. III", een heerlijke aanstekelijke rock song, die in een rustig tempo gespeeld wordt, die soul invloeden heeft en een terugkerend licht hypnotiserend ritme bevat, dat halverwege in een hoger tempo over gaat en tegen het einde terug keert naar het rustige tempo.

"Atlantis" van Snowy Dunes is een fantastische plaat, die in de jaren 70 gemaakt had kunnen zijn en ik heb dan ook met volle teugen genoten van de geweldige bluesrock / progressieve rock, die ik iedere liefhebber van deze muzieksoorten sterk kan aanraden.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)

Review: Goatriders - The Magician's Keep (Ozium Records, 2020) (Stoner / Desert Rock)

Goatriders uit Linköping, Zweden, bestaat uit: Christofer - zang, Robin - sologitaar, Jimi - basgitaar en Daniel - drums.
De band bracht hun debuut single "15/12" op 18 december 2018 als digitale single uit en deze werd gevolgd door het album "The Magician's Keep", dat op 27 januari 2020 als LP in een beperkte oplage op doorzichtig oranje vinyl en als CD via Ozium Records verscheen en tevens werd het door de band zelf als digitaal album uitgebracht.

Het album, dat 5 nummers bevat, begint op kant A van de LP met "Golem", waarin de band een heerlijke stevige desert rock song ten gehore brengt, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en sterke invloeden van progressieve rock bands uit de jaren 70 heeft en dit nummer wordt gevolgd door "Amitte Diem", een geweldige rustige song, die iets voor de helft van het nummer meer snelheid krijgt en heftiger wordt, om na korte tijd weer terug te komen in het rustige tempo en dit nogmaals te herhalen.
Daarna volgt "Hound Of The Gods" en hierin speelt Goatriders een uitstekende stoner rock song in een gemiddeld tempo, die een aanstekelijk ritme heeft, swingt en enkele minuten voor het einde van het nummer in een hoger tempo wordt gespeeld.
Kant B bevat 2 nummers, waarvan "Pitch Black Blues" het eerste is en daarin laat de band me genieten van een prima swingend uptempo stoner rock nummer, waar invloeden van het gitaarspel van Stefan Koglek (Colour Haze) in zitten.
Dan volgt het laatste nummer, getiteld "Songs From Mars" en krijg ik een schitterend stukje rock voorgeschoteld, dat in een vrij rustig tempo met een aanstekelijk ritme gespeeld wordt en na enkele minuten meer snelheid en acid rock invloeden krijgt toegevoegd en een gesproken tekst bevat, waarbij de muziek dreigend en heftig wordt, die vlak voor het eind in rust terug komt.

"The Magician's Keep" van Goatriders is een fantastische plaat, die lekkere stevige stoner en desert rock nummers bevat, waar ik vanaf de begintonen van genoten heb en ik kan elke liefhebber van zowel stoner als desert rock deze schijf dan ook van harte aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)