Review: Slomosa - Slomosa (Apollon Records, 2020) (Stoner)

Slomosa uit Bergen, Noorwegen bestaat, nadat Anders Rørlien (sologitaar) en Kristian Tvedt (basgitaar) in 2019 vervangen werden, tegenwoordig uit: Benjamin Berdous - zang en sologitaar, Tor Erik “Totto” Bye - sologitaar, Marie Moe - basgitaar en Severin Sandvik - drums en percussie.
De band nam de 8 nummers voor hun debuut album "Slomosa" in het najaar van 2018 live op in de Polyfon Studio en op 28 augustus 2020 brengt Apollon Records het als LP in 2 verschillende kleuren (wit en groen) in een beperkte oplage op 180 gram vinyl uit en tevens verschijnt het in een reguliere oplage op zwart vinyl, als CD en als digitale download en deze werd vooraf gegaan door "de digitale singles: "Horses" (24 oktober 2019), "There Is Nothing New Under The Sun" (19 februari 2020) en "In My Mind's Desert" (12 juni 2020).

Het album begint met de debuut single "Horses", waarin de band een heerlijke swingende uptempo stonerrock song ten gehore brengt, die een terugkerend ritme heeft (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Kevin", een swingende uptempo rock song, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
Daarna volgen "There Is Nothing New Under The Sun", dat sterk op het vorige nummer lijkt en gitaar invloeden van Stefan Koglek (Colour Haze) bevat (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en de single "In My Mind's Desert", een lekker in het gehoor klinkende uptempo song, die melodische invloeden heeft. (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
In "Scavengers" zet Slomosa me een geweldige swingende melodische uptempo stonerrock song voor met gitaar invloeden van Stefan Koglek en in "Traktor" krijg ik nogmaals zo'n zelfde soort rock song te horen krijg, die swingt.
Dan volgen "Estonia", een stevige stonerrock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft en enkele prima tempowisselingen bevat en "Psychonaut", een uitstekende swingende uptempo rock song, die swingt en tempowisselingen bevat.

"Slomosa" van Slomosa is een prima debuut album, dat naar mijn mening iets te weinig variatie heeft, maar evengoed vol puike uptempo stonerrock songs staat en ik kan liefhebbers van dit genre, deze schijf dan ook zeer aanraden.

Review: The Opium Cartel - Valor (Apollon Records, 2020) (Symfonische Progressieve Pop)

The Opium Cartel uit Asker, Akerhus, Noorwegen, werd in 2008 opgericht en is het alias van componist / multi-instrumentalist Jacob Holm.
In 2009 bracht Jacob het debuut album "Night Blooms" uit, op 1 januari 2013 verscheen het album "Ardor" als digitale download en dit werd gevolgd door "Abandoned Tracks" (digitaal album, 5 december 2018), "What's It Gonna Be" (digitaal nummer, 5 december 2018), "Aeroglide (instrumental)" (digitaal nummer, 17 maart 2020), "A Maelstrom Of Stars" (digitaal nummer, 15 april 2020) en "Valor" (gesigneerde LP op zwart vinyl, gesigneerde LP op rood vinyl, gesigneerde CD en digitaal album, 5 juni 2020).
Op dit album, dat 9 nummers bevat, spelen de volgende muzikanten: Jacob Holm - synthesizers, keyboards, solo- en basgitaar, programmering, sampels en achtergrondzang, Silje Huleboer (Noorwegen) - zang, Lars Fredrik Fröislie (Noorwegen) - drums en percussie (track 1,2,4,6,8), Björn Riis (Noorwegen) - sologitaar (3,8), Ole Övstedal (Noorwegen) - gitaar (5) en basgitaar (8), Ina A - zang (Noorwegen) (4), Leah Marcu (Israel) - zang (7), Maria Grigoryova (Rusland) - viool en alt viool (7), Ilia Skibinsky (Rusland-Israel) - saxofoon (1) en Alexander Stenerud (Noorwegen) - zang (9)

Het eerste nummer van "Valor" heet "In The Streets", waarin de band een schitterende, vrij rustige, symfonische progressieve pop song ten gehore brengt, die invloeden van de jaren 70 muziek bevat en gevolgd wordt door "Slow Run", een mooie pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en lichte symfonische invloeden heeft.
Daarna volgen "A Question Of Re-Entry", een geweldige rustige symfonische song, waar een gesproken tekst in zit, "Nightwings", een uptempo progressieve pop song, die disco invloeden bevat en "Fairground Sunday", waar The Opium Cartel weer zo'n prachtige pop song in een niet al te hoog tempo speelt.
In "Under Thunder" schotelt de band me een dansbare mix van disco en pop voor, die over gaat in een symfonisch nummer en in "The Curfew Bell" krijg ik opnieuw een rustige mix van pop en symfonische muziek te horen.
Verder volgen "A Maelstrom Of Stars", een verrukkelijk instrumentaal symfonisch nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en tempowisselingen bevat en het extra nummer "What's It Gonna Be", een cover van de band Ratt, een mix van hardrock en pop, die een dansbaar ritme heeft.

"Valor" van The Opium Cartel is een prima plaat om te beluisteren en houdt het midden tussen pop en symfonische muziek en ik kan liefhebbers van beide genres dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.(luister naar dit album via de bandcamp link onder  de recensie)

Review: Alwanzatar - Helsfyr Terminal Ekspress (Apollon Records, 2019) (Folk / Elektro / Elektronish)

Alwanzatar uit Oslo, Noorwegen, is het alter ego van multi instrumentalist Krizla (Kristoffer Momrak) uit de band Tusmörke.
Hij bracht op 30 mei 2014 zijn debuut album "Astral Virak" in een beperkte oplage van 50 stuks op cassette en als digitale download uit, waarna de volgende albums volgden: "Archaic Mysteries Of Ecstasy" (28 februari 2015, beperkte oplage cassette en dd), "To Ritualer I Vigelandsmausoleet" (5 augustus 2015, beperkte oplage cassette album van 100 stuks en dd), "Live Ritual Proceedings vol. III"(5 augustus 2016, beperkte oplage cassette album van 50 stuks en dd), "Live Ritual Proceedings vol. IV" (11 augustus 2017, beperkte oplage cassette en dd), "Heliotropiske Reiser" (11 augustus 2017, CD en beperkte oplage op LP van 300 stuks en dd), "Er'e Heavy Nå?" (12 augustus 2017, beperkte oplage cassette album van 100 stuks en dd), "Fangarmer Gjennom Tid Og Rom" (13 oktober 2018, CD en beperkte oplage op LP van 300 stuks en dd), "Alwanzatar & Wepwavet In The Tomba Emmanuelle" (24 mei 2019, beperkte oplage cassette album van 100 stuks en dd) en "Helsfyr Terminal Ekspress" (21 juni 2019, CD en beperkte oplage op LP van 300 stuks en dd), plus het digitale download nummer "På Slutten Av Dagen (Center of the Universe Remix)" (5 november 2018).

Het album, dat 6 nummers bevat, start met "Laserkanondiplomati", waarin Alwanzatar een heerlijk uptempo swingend elektronisch nummer speelt, dat sterke invloeden van elektro en dance heeft en diverse tempowisselingen bevat en gevolgd wordt door "Over Lavadekkede Sletter", een uitstekend elektronisch nummer met invloeden van elektro, dance en folk invloeden, dat een licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft.
In "Gufset Fra Avgrunnen" laat Alwanzatar me genieten van een schitterende mix van folk en elektro, die rustig begint en langzaam aan meer snelheid krijgt (luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie) en in "Så Trist Som Du Gjør Meg Nå" zet hij me een swingend dansbaar nummer voor met invloeden uit dance, folk en elektro.
Verder hoor ik "Syre Base", een lekker in het gehoor klinkende mix van elektro, dance en elektronische muziek, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en een terugkerend ritme heeft en tevens symfonische invloeden bevat en "Heros", een geweldige mix van elektronische muziek, folk en symfonische rock, die een aanstekelijk ritme heeft, dat aanzet tot dansen.

"Helsfyr Terminal Ekspress" van Alwanzatar is een schitterend plaat, die 6 uitstekende nummers bevat en ik kan deze schijf dan ook aanraden aan liefhebbers van folk, elektro en elektronische muziek, maar ook zij die van symfonische muziek houden, zullen dit album zeker op waarde weten te schatten.

Review: Deathcrush - Megazone (Apollon Records, 2019) (Elektro / Noise)

Deathcrush uit Oslo, Noorwegen, brengt sinds 2013 muziek uit en bestaat uit: Linn Nystadnes - sologitaar, zang, vleugel en sampels, Pelle Bamle - basgitaar en zang en Vidar Evensen - drums, zang synthesizer en sampels.
Hun debuut maakte de band met de EP "Skool's In", die op 23 september via Norway Rat Records als 12" op vinyl en als digitle download werd uitgebracht.
Vervolgens verschenen de digitale nummers: "Lesson #16 for Beatmaster V / Fun" (21 februari 2014), "Lesson #14 for Bethan Peters / Smooth" (18 juni 2014), "Lesson #1 for Snoop Doggy Dogg / Snoop" (7 augustus 2014), "Lesson #17 for Eddie Ryan / Feel It" (geen datum bekend), "Lesson #15 for Andreas Larssen / Andy " (13 februari 2015), "Ego" (18 januari 2019), "Dumb" (15 februari 2019) en "State Of The Union (edit)" (31 mei 2019) en tevens verschenen: "The Single Series"(digitaal download album, 26 mei 2015) en het album "Megazone", dat in een beperkte oplage van 500 stuks op wit vinyl verscheen en ook als CD en als digitale download op 8 maart 2019 via Apollon Records werd uitgebracht.

Het album, dat 9 nummers bevat, start met het als digilale single uitgebrachte "Ego", waarin de band een uitstekende dansbare mix maakt van elektro en pop, die gevolgd wordt door "PushPuschPusch", een prima swingende heftige uptempo mix van heavy rock, pop en noise.
Daarna krijg ik "Deathcrush-Kmer Rich" voorgezet en hierin speelt de band nogmaals zo'n heerlijke mix, die enkele tempowisselingen heeft en vrij heftig klinkt, waarna de digitale single "Dumb" volgt en de band opnieuw een swingende uptempo mix van elektro, noise en pop ten gehore brengt, die zeer dansbaar is.
In "Filthy Street" speelt Deathcrush een dansbare uptempo mix van heavy rock, dance en noise en in "Bedsit" schotelt de band me weer zo'n heftige heavy noise rock song voor, die in een hoog tempo mijn gehoorgang binnen gespeeld wordt.
Dan volgen "Trust Me", een geweldige uptempo rock song met een terugkerend ritme, die enkele tempowisselingen heeft en swingt als een trein, "Daemon", een schitterende aanstekelijke uptempo mix van hardrock en noise en de volledige versie van "State Of The Union", die iets meer dan 4 minuten duurt en hierin hoor ik de band een verrukkelijke dansbare swingende rock song spelen, om na 19 minuten nog 2 minuten aan de plaat toe te voegen, door een geweldig stukje psychedelische noise te spelen.

"Megazone" van Deathcrush is een heerlijke swingende plaat, die vol lekker in het gehoor klinkende muziek staat, die prima dansbaar is en ik kan liefhebbers van elektro, pop en noise deze schijf dan ook van harte aanbevelen.(luister naar dit album via de bandcamp link onder de recensie)