Review: Izz - Don't Panic (Doone Records, 2019) (Progressieve Rock)

Izz uit New York, Amerika, die in 1996 werd opgericht, bestaat uit: Anmarie Byrnes - zang, Laura Meade - zang, Paul Bremner - sologitaar en akoestische gitaar, John Galgano - basgitaar, sologitaar, akoestische gitaar en zang, Tom Galgano - keyboards en zang, Greg DiMiceli - akoestische drums en percussie en Brian Coralian - elektronica, akoestische drums en percussie.
De band bracht hun debuut album "Sliver Of A Sun" in 1998 uit via Liquid Records, waarna hun volgende album in 2002 volgde, getiteld "I Move" en deze verscheen via Outburst Records.
Daarna werden vanaf 2004 hun albums door Doone Records uitgebracht, waarvan de eerste "Ampersand, volume 1" was en vervolgens verschenen: "My River Flows" (2005), "IZZ Live at NEARfest" (2007), "The Darkened Room" (2009), "Crush Of Night" (2012), "Everlasting Instant" (2015), "Ampersand, volume 2" (2016) en "Don't Panic", dat 21 mei 2019 op de markt kwam.

Hun negende album, dat 5 nummers bevat, begint met de titel song "Don't Panic", waarin de band een mooie melodische rock song speelt, die diverse tempowisselingen bevat en invloeden uit jazz, symfonische rock en pop heeft (luister naar dit nummer via de YouTube link onder de recensie) en deze wordt gevolgd door het bijna 19 minuten durende "42" en hierin laat de band me genieten van een schitterend progressief rock nummer, dat in een hoog tempo begonnen wordt, om na enkele minuten te veranderen en rustiger gespeeld wordt, waarbij ook het ritme verandert en er zang bij komt, die lichte invloeden van de muziek van Yes en andere Engelse bands heeft.
In "Six String Theory" speelt IZZ een prachtig instrumentaal stukje muziek op klassieke gitaar en in "Moment Of Inertia" krijg ik een spannend instrumentaal progressief rock nummer voorgezet, dat diverse tempowisselingen heeft, invloeden uit symfonische rock bevat en halverwege lichtelijk dreigende klanken krijgt, waarna het nummer verandert in een heerlijk stuk progressieve rock, dat een symfonische uitstraling heeft.
Het laatste nummer, "Age Of Stars", begint in een rustige tempo, dat al snel verhoogd wordt en ik een swingende progressieve rock song te horen krijg, die diverse tempowisselingen heeft en invloeden van de muziek van Sting en Yes bevat.

"Don't Panic" van IZZ bevat 5 heerlijke progressieve rock nummers, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan liefhebbers van symfonische en prgressieve rock dan ook aanraden, deze schijf eens te gaan beluisteren.

Review: Laura Meade - Remedium (Doone Records, 2018) (Melodische Pop)

Singer-songwriter Laura Meade uit New York, Amerika, maakte met de progressieve rock band IZZ diverse albums en speelt tevens theatermuziek.
Op 18 mei 2018 verscheen haar debuut album "Remedium", dat 10 nummers bevat, via Doone Records, het label dat ook de muziek van IZZ uitbrengt.
Hierop spelen enkele gastmuzikanten mee, waaronder: John Galgano - basgitaar, keyboards, akoestische gitaar, ukelele, piano, drums en drum programmering, Randy McStine - sologitaar, Brian Coralian - drums, Greg Meade - sologitaar, Paul Bremner - sologitaar, Greg Dimiceli - drums en Jason Hart - keyboards en strijkers arrangement.

Het eerste nummer van het album heet "Sunflowers At Chernobyl" en daarin krijg ik een schitterende mix van progressieve rock, symfonische rock en folk voorgezet, waarin tevens invloeden uit het theater te horen zijn, waarna "Conquer The World" volgt en Laura een mooie vrolijk klinkende pop song ten gehore brengt.
Daarna krijg ik een prachtige, vrij zwaar klinkende, folkpop song te horen, die "What I See From Here" heet en rustig begint, maar na korte tijd meer snelheid en progressieve rock invloeden krijgt en gevolgd wordt door "Never Remember", waarin elektro, folk en melodische pop elkaar ontmoeten, waardoor er een heerlijk klinkende mix ontstaat, die wisselende tempo's bevat.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "The Old Chapel At Dusk" laat Laura me genieten van een verrukkelijk rustig stukje avant gardistisch pianospel en in "Dragons" schotelt ze me een geweldig progressief rock nummer voor, dat rustig start en na enkele minuten verandert in een swingende rock song, die elektro en psychedelische rock invloeden heeft en diverse tempowisselingen bevat en tegen het einde terug keert naar het tempo, waarin de song begonnen was.
Dan zet Laura me "Home Movies" voor en krijg ik een uitstekende pop song te horen, die in en niet al te hoog tempo gespeeld wordt en gevolgd wordt door "Your Way", een lekker in het gehoor klinkende melodische pop song met een aanstekelijk ritme.
Verder hoor ik "Every Step", een prachtige pop song met hemelse zang, die een gemiddeld tempo heeft en "Irradiation", een mooie rustige pop song, die door gebruik van de cello een trieste ondertoon krijgt.

"Remedium" van Laura Meade is een uitstekende plaat, die vol mooie songs staat, waarvan ik er enkele als uitschieter kan betitelen ("The Old Chapel At Dusk", "What I See From Here" en "Never Remember") en ik kan liefhebbers van de betere pop, deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl