Review: Sharron Kraus - Joy's Reflection Is Sorrow (Sunstone Records, 2018) (Pop / Folk)

Zangeres, tekstschrijfster en muzikant Sharron Kraus, die oorspronkelijk in New York, Amerika geboren werd, maar in Leicester, Engeland opgroeide, woont tegenwoordig in Sheffield, Engeland en bracht samen met Meg Baird en Helena Espvall van de psychedelische folk band Espers uit Philadelphia  een album uit met traditionele folk songs.
Ze is sinds 2002 actief bezig met het maken en uitbrengen van diverse soorten muziek, zoals: folk, experimentele muziek en soundscapes en speelt banjo, sologitaar en zingt.
Er verschenen reeds 14 albums van haar (solo en/of in samenwerking met anderen), waarvan het eerste "Beautiful Twisted" (Camera Obscura, 2002) was.
"Joy's Reflection Is Sorrow" is haar 15de album en daarop wordt ze bijgestaan door: Neal Heppelston - dubbele bas en basgitar, Nick Jonah Davis - slide gitaar, Oliver Parfitt - synthesizer en orgel, Jenny Bliss Bennett - achtergrondzang, fluit, barok viool, dwarsfluit en gamba viool, Nancy Wallace - achtergrondzang en Guy Whittaker - drums, terwijl ze zelf zang en akoestische gitaar speelt.
Het album, dat 8 songs bevat, is 21 juni 2018 in een beperkte van 200 stuks op doorzichtig vinyl, inclusief download code uitgebracht via het Sunstone Records label en tevens in een beperkte oplage als CD en als digitale download.

Het album start met "My Danger", een mooie rustige licht psychedelische pop song, die ruimtelijke invloeden heeft en gevolgd wordt door "Figs And Flowers", een heerlijke aanstekelijke dansbare pop song met meerstemmige zang.
Dan hoor ik "The Man Who Says Goodbye", een schitterende rustige song, die invloeden uit folk heeft, waarna de titelsong "Joy's Reflection Is Sorrow" volgt en ik een fantastische folk song voorgeschoteld krijg, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
In "Sorrow's Arrow" speelt Sharron een geweldige, erg rustige, song, waarbij ze hoofdzakelijk op gitaar begeleid wordt en in "Secrets" zet ze me opnieuw een
prachtige rustige pop song voor, die lichte folk invloeden heeft.
Daarna hoor ik "When Darkness Falls" en ook hierin krijg ik zo'n uitstekende rustige song voorgezet, die gevolgd wordt door "Death And I", een verrukkelijke folk song, die een melodisch ritme en invloeden van de Indianen muziek uit de Andes heeft.

"Joy's Reflection Is Sorrow" van Sharron Kraus staat vol prachtige rustige songs, die ik elke liefhebber van de betere pop en folk kan aanraden.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Low Hums - Night Magic Wine (Kozmik Artifactz Records, 2018) (Poprock)

Low Hums is een band uit Seattle, Amerika, die in 2007 werd opgericht en bestaat tegenwoordig uit: Sanoj Sniksah - zang en sologitaar, Baja Panto - sologitaar, Crystal Powwwers - basgitaar en Rolly Fingers - drums en zang.
In november 2008 verscheen de single "Low Hums, Live In Echo Bay" als digitale download en deze werd op 1 april 2009 gevolgd door de EP "Marche Funèbre", waarna de LP "Low Hums" op 25 februari 2012 in een beperkte oplage van 500 stuks op LP werd uitgebracht en tevens verscheen het album digitaal en als cassette.
Daarna kwam de LP "Charm" op 2 april 2014 via FIN Records in een beperkte oplage op groen vinyl en als digitale download op de markt en deze werd gevolgd door de EP "Shine Rock", die in een beperkte oplage als cassette werd uitgebracht en ook op CD verscheen.
De band nam hun album "Night Magic Wine", dat oorspronkelijk op 25 september 2017 via Union Zero op paars vinyl en als digitale download verscheen, in Seattle op onder leiding van Jack Endino, die eerder met bands als Nirvana, Screaming Trees, TAD, Mudhoney, Soundgarden en Murder City Devils werkte.
De bonus nummers, die voor de her uitgave, die via Kozmik Artifactz Records verscheen, aan het album toegevoegd zijn, werden in een tot studio verbouwde oude kerk te Anacortes, Washington, opgenomen en komen van de EP "Shine Rock".
Vervolgens werden op 21 april 2018 2 EP's ("Adventuring In The Near And Far" en "Shine Rock") samen op de LP "Los Dos" in een beperkte oplage van 300 stuks op bloedrood vinyl uitgebracht.

"Night Magic Wine", dat 15 juni 2018 via Kozmik Artifactz Records in een beperkte oplage op gekleurd vinyl verscheen, bevat 14 nummers, waarvan "In The Spin" het eerste is en hierin hoor ik Low Hums een uitstekende uptempo rock spelen, die invloeden uit de jaren 60 beat en garagerock heeft en na een minuut over gaat in een licht psychedelisch nummer, om vervolgens na nog een minuut terug te keren naar de begin tonen, waarna "Attention" volgt en ik een lekker in het gehoor klinkende song voorgezet krijg, die invloeden uit de jaren 70 rock heeft.
Daarna speelt de band "US 101", een poprock song, die diverse tempowisselingen heeft en een aanstekelijk ritme bevat en gevolgd wordt door "Don't Know Why", dat me zo nu en dan aan het nummer "You're No Good" (Swinging Blue Jeans, Linda Ronstadt) doet denken en een licht psychedelisch ritme heeft.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)
In "Reprise Of The Vampire Girls" schotelt de band me een rustige pop song voor, die enkele tempowisselingen heeft en in "Too Early To Tell" hoor ik de band een heerlijke, vrij rustige, mix van garagerock en country spelen.
Dan zet de band me "Victorian Witch" voor en krijg ik een schitterende poprock song te horen, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en enkele subtiele tempowisselingen heeft, waarna "Song About Fleet" volgt en Low Hums me een fantastische aanstekelijke rock song voorschotelt, die enkele tempowisselingen heeft en invloeden van de jaren 60 en 70 bevat.
Vervolgens krijg ik "New Peyote Gunfight" te horen en daarin speelt de band een geweldig rustig instrumentaal nummer, dat een slepend ritme en lichte western invloeden heeft en gevolgd wordt door het uptempo "Sunflowers Of Doom", een verrukkelijke garagerock song.
Dan volgen de nummers van de bonus EP en daarvan is "Shine Rock" de eerste.
Hierin hoor ik de band een schitterende mix van bluesrock, acid en psychedelische rock in een gemiddeld tempo spelen, waarna "Skateboard" volgt en ik een prima uptempo poprock song voorgezet krijg, die gevolgd wordt door "Purple Berries", een dansbare poprock song met een aanstekelijk ritme en "Motorcycle Blues", een heerlijke poprock song in de stijl van de jaren 60 bands, die een licht hypnotiserend terugkerend ritme heeft en me zo nu en dan aan de muziek van The Velvet Underground doet denken.

"Night Magic Wine" van Low Hums is een uitstekende plaat, die vol muziek staat, die door 60er en 70er bands geïnspireerd is en ik kan liefhebbers van dit genre, alsmede die van de betere pop, deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via  www.osuradio.nl

Review: Fernando Perdomo - Out To Sea (Forward Motion Records, 2018) (Symfonische Rock)

Multi-instrumentalist, singer-songwriter en solo- en basgitarist van The Dave Kerzner Band, Fernando Perdomo uit Los Angeles, Californië, Amerika bracht op 9 februari 2018 zijn eerste instrumentale progressieve rock album "Out To Sea" uit, nadat hij eerder 13 albums en 24 opnamen had uitgebracht.
Eerdere albums zijn onder andere: "The Golden Hour" (2017), "DNA" (2017), "Ardent (The Acoustic Record)" (2017), "Burned Out Heart and Other Assorted Breakup Songs" (2017), "This Can Be You" (2017), "Voyeurs" (2016), "Dances With A Mysterious Blonde" (2016), "Picks" (2016), "Dreaming In Stereo (Extended Edition)" (2016), "Warm" (2014), "Dreams" (2014), "Postcards From Reseda  (2014) en "Home Is Wherever You Are" (2012) en deze verschenen hoofdzakelijk als digitale download.
Het album, "Out To Sea",  dat 9 nummers bevat, is via Cherry Red en Forward Motion Records verschenen en als CD, gesigneerde CD en als digitale download uitgebracht en vermeldenswaardig is verder, dat Fernando alle instrumenten in alle nummers bespeeld, op 1 nummer ("The Dream") na, want daarin zorgt Eddie Zyne voor het drumwerk.
De muziek is geïnspireerd door symfonische en artrock artiesten van de jaren 70, zoals Jan Akkerman (Focus), Peter Banks (Yes), Steve Hackett (Genesis), Steve Howe (Yes), John Wetton (King Crimson), Sonja Kristina (Curved Air), Roy Albrighton (Nektar) en anderen.

Het eerste nummer van het album heet "The Architect (Tribute To Peter Banks)" en daarin krijg ik een heerlijk uptempo symfonisch rock nummer voorgeschoteld, dat enkele prima tempowisselingen heeft en waar de invloed van Yes goed in te horen is.
Daarna hoor ik "Out To Sea", een uitstekend swingend symfonisch nummer, dat diverse subtiele tempowisselingen heeft en gevolgd wordt door "De Boerderij (Tribute To Focus)", een schitterend nummer, dat rustig start, om na korte tijd over te gaan in een sneller tempo, waarin de muziek van Focus te herkennen is
en dan terug te keren naar het rustige spel, om opnieuw te versnellen.
In "Roses Spread All Over The World" laat Fernando me een prachtig, vrij rustig, stuk muziek horen (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en in "The Future According To Roye (Tribute To Roy Albrighton And Nektar)" speelt hij een mooi symfonisch nummer, dat lichte hardrock invloeden bevat en wisselende tempo's heeft.
Dan zet hij me "The Dream" voor en hoor ik hem een vrij kort afwisselend nummer spelen, waarna "Sonja (Tribute To Sonja Kristina And Curved Air)" te horen is en ook hierin krijg ik een fantastisch stuk symfonische rock voorgezet, dat swingt en subtiele tempowisselingen heeft.
Verder volgen nog "Dreaming In Stereo Suite", een geweldig 16 minuten durend nummer, dat rustig start en langzaam iets meer snelheid krijgt, waarna Fernando me trakteert op een zeer gevarieërd symfonisch stuk muziek, dat uit verschillende gedeeltes bestaat en gevolgd wordt door het laatste nummer, dat "Starless (Tribute To John Wetton)" heet en hierin schotelt hij me opnieuw een verrukkelijk mooi nummer voor, dat in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een iets trieste ondertoon bevat.

"Out To Sea" van Fernando Perdomo is een heerlijke plaat om te beluisteren en liefhebbers van symfonische rock zullen dat zeker met me eens zijn en ik kan hen deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via  www.osuradio.nl

Review: Gudars Skymning - Grodans Sang ( Transubstans Records, 2018) (Hardrock)

Gudars Skymning is een band uit Lapland, Zweden, die in 2006 werd opgericht en dat zelfde jaar hun demo "Gudars Skymning" op nam.
De bestond toen uit: Kenny Oswald Dufvenberg - zang en sologitaar, Dennis Ozzian Sjödin - drums, Anders Nord - drums en Tony Östman - basgitaar en in december 2006 kwam Knut Hassel als tweede sologitarist bij de band.
Hun debuut album "Dansa Tillbaks Till Din Grav" werd in 2008 in eigen beheer uitgebracht, maar hun tweede album, "Mörka Vatten", uit 2010, verscheen zowel op LP als op CD via het Italiaanse Black Widow / Bloodrock Records label.
Begin december 2012 ging de band, die toen nog maar uit Kenny, Knut en Anders bestond, naar Stockholm, om hun derde plaat, "Höj Era Glas", op te nemen,met daar op 10 nummers, waarbij Kenny zowel als solo- als de basgitarist speelt en deze is in november 2013 door het Transubstans label uitgebracht.
De band, die sterk beïnvloed is door de hardrock uit de jaren 60 en 70, blues, traditionele Zweedse folk en progrock, bestaat anno 2013 uit: Kenny, Knut, Dennis en Magnus Hasselstam - basgitaar en zingt hun teksten in het Zweeds.
Op hun album "Till Detta Var Jag Nödd Och Tvungen" uit 2016, dat door het Transubstans label uitgebracht werd, bestaat de band uit: Kenny Oswald Dufvenberg - zang en sologitaar, Knut Hassel - sologitaar, Magnus Hasselstam - basgitaar en Dennis Ozzian Sjödin - drums en worden de teksten in het Zweeds gezongen.
Ook op het album "V", uit 2017, dat in slechts 2 dagen live in de studio werd opgenomen, zingt de band in het Zweeds en op "Grodans Sang", dat 15 augustus 2018 via Transubstans op LP en CD verschijnt is dat net even anders.

Het album, dat 8 nummers bevat, start met het titelnummer "Grodans Sang"en daarin hoor ik de band, na een kort intro, een heerlijk instrumentaal nummer spelen, dat diverse tempowisselingen heeft en een melodisch ritme bevat (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en gevolgd wordt door "Skrotum", een prachtig melodisch instrumentaal nummer, dat in een gemiddeld tempo gespeeld wordt.
Daarna hoor ik "Den Mystika Stjärnan", dat eveneens een instrumentaal stuk is en ook hierin speelt de band de muziek in een niet al te hoog tempo, waarna "Brudmarsch" volgt en de band me opnieuw zo'n mooi nummer voorzet, dat in een vrij rustig tempo gespeeld wordt.
In "Skymningsvals" laat Gudars Skymning me genieten van een schitterend instrumentaal hardrock nummer en in "Krutrök" schotelt de band me een geweldig swingend nummer voor, waar invloeden van muziek uit westerns in verwerkt zijn.
Vervolgens hoor ik "Bla Drottning", een uitstekend melodisch nummer en "Skeppet Nautilus", dat met een in het Zweeds gesproken tekst begint, die na 2 minuten over gaat in een verrukkelijk rustig stuk muziek, waar een enkele tempowisseling en een aanstekelijk ritme in zit.

"Grodans Sang" van Gudars Skymning is op een enkele tekst na, een instrumentaal album geworden en bevat 8 prachtige stukken muziek, waarmee de band bewijst meer te zijn, dan de zoveelste hardrock band en ik kan iedere muziekliefhebber deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl

Review: Human Factor - Let Nature Take Its Course (R.A.I.G.Records, 2018) (Progressieve Melodische Rock)

Eind 2011 werd de band Human Factor opgericht door een stel getalenteerde muzikanten, die hun sporen reeds verdiend hadden in andere bands.
Hun debuut CD "4Hm.F" uit 2012, die via het RAIG Records label verscheen, werd gemasterd door Tobias Svensson van Transubstans Records uit Zweden
Human Factor bestaat uit Konstantin Shtirlitz - drums, Alexander Meshcheryakov - basgitaar (beiden uit de band Infront), Sergey Volkov - sologitaar en keyboards (Kaftan Smeha) en Ivan Ivanov - sologitaar (Hagi Tragger).
"Homo Universum", dat 16 april 2016 via het RAIG Records label is verschenen, is het tweede studio album van de band en werd ook deze keer door Tobias Svensson gemasterd, terwijl het hoes ontwerp van Sergey Vlasov was.
Het derde album van de band heet "Let Nature Take Its Course" en is 12 juni 2018 ook nu weer via RAIG Records uitgebracht en vermeldenswaardig is verder, dat Ivanov vervangen is door Pavel Vorobvov (sologitaar en keyboards) en dat David Paulley de gesproken tekst in het laatste nummer voor zijn rekening neemt.

Het album, dat 8 nummers bevat, begint met "Longyear", waarin ik de band een schitterend progressief rock nummer hoor spelen, dat in een rustig tempo begonnen wordt en langzamerhand iets meer snelheid krijgt, terwijl de muziek zeer melodisch klinkt en dit nummer wordt gevolgd door "A.L.F.", een fantastisch
uptempo rock nummer, dat invloeden uit progressieve en melodische rock bevat en swingt als een trein.
Dan volgt "1816", een heerlijk rock nummer, dat diverse subtiele tempowisselingen en lichte invloeden uit de hardrock heeft en ook in "Lake Of Solitude" speelt de band zo'n uitstekend stuk melodische muziek, waarin enkele tempowisselingen zitten.
In "Touch Of Chixculub" zet Human Factor me een uptempo mix van hardrock, symfonische en melodische rock voor, waarna de band "Alarm #1202" ten gehore brengt en een zeer dansbaar swingend rock nummer speelt, waar een terugkerend ritme in zit.
Daarna krijg ik "Red Shift" voorgeschoteld en hoor ik opnieuw zo'n lekker in het gehoor klinkende melodische rock song, die een aanstekelijk dansbaar gehalte heeft en diverse subtiele tempowisselingen bevat, waarna "Nubo Vetera Promesas Pluvon" volgt en de band me laat genieten van een stuk verrukkelijke rock, dat symfonische en lichte spacerock invloeden heeft en een aanstekelijk ritme bevat.(luister naar dit nummer via de bandcamp link onder de recensie)

"Let Nature Take Its Course" van Human Factor staat vol geweldige nummers, waarmee de band me van begin tot einde heeft weten te boeien en ik kan liefhebbers van zowel progressieve, symfonische als melodische rock deze schijf dan ook van harte aanbevelen.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via  www.osuradio.nl

Review: The Good Hand - Blissful Yearning (Minstrel Records, 2018) (Rock)

Nadat Arjan Hoekstra - zang en sologitaar samen ging spelen met Dennis Edelenbosch - basgitaar en Ingmar Regeling - drums, was de band The Good Hand uit Zwolle en Kampen, Nederland, een feit.
De bandleden lieten zich muzikaal beïnvloeden door onder andere The Doors, Nirvana, Hawkwind, Nick Cave, Nick Drake en The Velvet Underground.
In 2011 startte de band met de opnamen voor hun debuut album met gelijknamige titel, die dat zelfde jaar via het Minstrel Music label verscheen in een gelimiteerde oplage 500 stuks, waarvan 300 stuks zwart en 150 stuks rood en goud gekleurd vinyl, plus 50, die in een "goody bag" zaten en waren voorzien van een poster, 2 unieke live foto's, een sticker, een sigaar met matchbox, een speciaal gebrouwen "Good Beer" en genummerd.
Ook hun tweede LP, waarop 8 nummers staan, is, in een gelimiteerde oplage van 500 stuks, waarvan 200 stuks zwart en 225 stuks gekleurd vinyl, door Minstrel Music uitgebracht plus 75 limited freaks edition exemplaren in een handgenummerde boxset uitgegeven, die de dubbel LP op 180 gram vinyl, een digipack CD, poster, T-shirt, 2 tekst vellen, een print en meer extra's bevat.

Het album start met "What Is Real Is Always Alive" en daarin hoor ik de band een uitstekende melodische poprock song spelen, die enkele prima tempowisselingen heeft en hardrock invloeden bevat en gevolgd wordt door "Focus", een swingende uptempo rock song, die een aanstekelijk ritme heeft, waarbij stil zitten geen optie is.
Dan krijg ik "Evolution Revolution" voorgezet en hierin speelt de band een lekker in het gehoor uptempo klinkende poprock song, die diverse tempowisselingen heeft en tegen het einde een stuk heftiger wordt en gevolgd wordt door "Future Days", een heerlijke rock song, die hardrock en symfonische rock invloeden bevat en een afwisselend ritme heeft.
In "Borderride" speelt The Good Hand een rock song, die rustig begint, maar na korte tijd meer tempo krijgt, waardoor de muziek gaat swingen en in "Cocoon" krijg ik een uptempo rock song met afwissselende ritmes te horen.(luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie)
Daarna hoor ik "Die And Become", een vrij rustige song, die gewoon lekker klinkt en "The Madness", een korte rock song, die hardrock en lichte 60er jaren invloeden heeft en tevens wisselende ritmes bevat.

"Blissful Yearning" van The Good Hand is een prima album, dat ik liefhebbers van uptempo rock muziek kan aanraden, eens te gaan beluisteren.

Review: Reverend Beat-Man And The New Wave - Blues Trash (Voodoo Rhythm Records, 2018) (Rock)

Beat Zeller, die beter bekend is als Beat-Man, of Reverend Beat-Man (zang, sologitaar en drums) uit Bern, Zwitserland, startte zijn muzikale carrière op 13 jarige leeftijd onder de naam Taeb Zerfall, die zijn eerste opnamen op zijn eigen Zerfall Tapes label uitbracht.
In 1984 veranderde hij zijn naam in Lightning Beat-Man en in 1986 richtte hij te Bern de band The Monsters op en vervolgens startte hij in 1992 zijn label Voodoo Rhythm Records, waarop tal van artiesten zoals: Delaney Davidson, the Dead Brothers, King Khan and the Shrines, Hipbone Slim & The Knee Tremblers, the Pussywarmers, The Devils en anderen hun muziek zagen verschijnen en begon hij in 1999 op te treden onder de naam Reverend Beat-Man, maar ook werkt hij als DJ en draait hij voornamelijk underground muziek uit zijn eigen platen collectie.
Het eerste album, dat hij onder de naam Reverend Beat-Man via Voodoo Rhythm Records uitbracht, was "Get On Your Knees", dat in 2001 verscheen onder de naam Reverend Beat-Man And The Un-Believers.
Daarna verschenen: "Your Favorite Position Is On Your Knees" (Reverend Beat-Man & The Church Of Herpes, Voodoo Rhythm Records, 2006), "Surreal Folk Blues Gospel Trash Vol 1" (Voodoo Rhythm Records, 2007), "Surreal Folk Blues Gospel Trash Vol 2" (Voodoo Rhythm Records, 2007), "Tale Tailors #1 : Broken Words With Rhythm And Poetry" (Casbah Records 2014), "Poems From The Graveyard" ?(10" LP, beperkte genummerde oplage), "Blues Trash" (Reverend Beat-Man And The New Wave, Voodoo Rhythm Records, 2018) en "Baile Bruja Muerto" (Reverend Beat-Man And Nicole Izobel Garcia, Voodoo Rhythm Records, 2018), plus 15 singles en EP's.
Reverend Beat-Man And The New Wave bestaat uit: Reverend Beat-Man - zang en sologitaar, Nicole Izobel Garcia - zang, orgel en percussie, Mario Batkovic - accordeon, Julian Sarorius - drums en Resli Burri - basgitaar.

Het album "Blues Trash", dat 12 nummers bevat, start met "I Have Enough", waarin ik de band een schitterende bluesrock song hoor spelen, waarbij het rauwe stemgeluid van Beat-Man uitstekend tot zijn recht komt en de muziek een licht hypnotiserend karakter heeft (luister naar dit nummer via de youtube link onder de recensie) en dit nummer wordt gevolgd door "I'm Not Gonna Tell You", een geweldige heftige rock song met een aanstekelijk hypnotiserend ritme, die enkele subtiele tempowisselingen heeft.
In "Today It's A Beautiful Day" speelt de band een prachtige rustige song en in "I'll Do It For You" krijg ik een geweldige snelle swingende song te horen, waarin de accordeon een belangrijke rol speelt.
Daarna zet de band me "The White Wolf Is Back In Town" voor en hoor ik een lekkere progressieve jazz song met een slepend repeterend ritme, die gevolgd wordt door "But I Love You", waarin ik een uitstekende rustige song voorgezt krijg, die door Nicole gezongen wordt.
Dan volgt "You Are On Top" en daarin speelt Reverend Beat-Man And The New Wave een heerlijke aanstekelijke pop song in een gemiddeld tempo, die gevolgd wordt door "If I Knew", een schitterende bluesrock song met een licht hypnotiserend terugkerend ritme.
Vervolgens schotelt de band me "Then We All Gonna Die" voor, waarin ik een vrij rustige song te horen krijg, die bij tijd en wijle lichtelijk experimenteel klinkt en een zeer pessimistische tekst bevat en dit nummer wordt gevolgd door "Love Is Simply A Dream", dat eveneens een pessimistische tekst heeft, terwijl de muziek in een traag tempo gespeeld wordt en halverwege meer snelheid krijgt, waarbij er ook meer geëxperimenteerd wordt.
Verder hoor ik "Looking Right Through", een lekker in het gehoor klinkende song met een hypnotiserend ritme, dat me in beweging brengt, waarna de band "Lass Uns Liebe Machen" ten gehore brengt en een fantastische aanstekelijke song speelt, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en invloeden uit Zuid-Amerikaanse muziek heeft.

"Blues Trash" van Reverend Beat-Man And The New Wave is een verrukkelijk album, dat vol gevarieerde muziek staat en ik kan deze schijf dan ook ten volle aanraden, aan iedere muziekliefhebber.

* De muziek van deze band/artiest is ook regelmatig te beluisteren op maandagavond tussen 20.00 en 22.00 uur (Europese tijd) in het radio programma Carry's Music Machine via www.osuradio.nl